نیمار و یک خاطره دردناک؛ ممکن بود دیگر راه نروم

به گزارش "ورزش سه"، نیمار در جام جهانی برزیل، به دلیل مصدومیت شدید در بازی برابر کلمبیا، شانس بازی برابر آلمان در نیمه نهایی را از دست داد و سلسائو 1-7مغلوب شد. در جام جهانی روسیه نیز برزیل با شکست از بلژیک در یک چهارم نهایی از دور رقابت ها کنار رفت. نیمار پس از آن بازی ها شدیدا مورد انتقاد رسانه های برزیلی قرار گرفت.

اواخر بازی خوان زونیگا مدافع کلمبیا خطای شدیدی روی نیمار مرتکب شد تا ستاره برزیلی ادامه رقابت ها را از دست بدهد.

مدافع وقت ناپولی در دقایق پایانی بازی و در یک نبرد هوایی با زانو ضربه ای به کمر نیمار زد. این ضربه باعث شد تا مهره ی سوم کمر نیمار دچار شکستگی بشود.

زونیگا در جمع خبرنگاران گفته بود:« هر کاری می‌کنم که از پیراهنی که پوشیده‌ام دفاع کنم ولی هیچگاه به کسی صدمه نمی‌زنم. نمی‌خواستم به نیمار صدمه ای بزنم. یک برخورد ساده بود که در طول بازی رخ می‌دهد. هر دو می‌خواستیم توپ را به دست آوریم ولی من کمی محکم به سمت توپ رفتم. کاملا طبیعی بود.

مسلما نمی‌خواستم به کمر او صدمه بزنم. برای نیمار ناراحتم و از خدا می‌خواهم به او کمک کند هر چه سریع‌تر سلامتی اش را به دست آورد زیرا همه از استعداد فوق‌العاده ی او آگاه هستند.»

نیمار در مستند تازه شبکه "دازن" و در مورد آن اتفاق تلخ گفت:« وقتی ضربه خوردم و روی زمین بودم، مارسلو سعی کرد بلندم کند ولی نتوانست. می خواستم پاهایم را تکان بدهم اما قدرت و توانش را نداشتم. به مارسلو گفتم که پاهایم را حس نمی کنم. بلافاصله مرا به درمانگاه استادیوم بردند و دو دقیقه پایانی را با درد و گریه تماشا کردم. یادم است که پایم خم شده بود و وقتی پزشکان سعی کردند مرا از آن حالت خارج کنند، شوک شدیدی به من وارد شد. از ناامیدی و درد گریه می کردم.»

نیمار ادامه داد:« خیلی زود مرا به بیمارستان منتقل کردند و سپس پزشک گفت، دو خبر دارم، یکی خوب و یکی بد، دوست داری کدام را اول بشنوی؟ با گریه گفتم خبر بد را بگو. خبر بد این بود که جام جهانی را از دست داده بودم و خبر خوب اینکه ضربه اگر 2 سانتی متر آن‌طرف تر خورده بود، دیگر نمی توانستم راه بروم. از دست دادن جام جهانی شوک بزرگی بود و یادم است که فقط گریه می کردم. 

وقتی به فرودگاه رسیدم، مرا با برانکارد روی سکویی بردند و هم تیمی هایم با چشمانی قرمز انگار که ساعت ها گریه کرده باشند، منتظرم بودند. پدرم نیز در فرودگاه بود و با دیدن او شروع به گریه کردم. نمی توانستم باور کنم جام جهانی را از دست داده ام. روزهای تلخ و دردناکی بود.»