
دوست من پژمان راهبر عزیز! ساز من بغض دارد و این بغض قدیمى، عجیب طعم شورىِ دریا مى دهد!
براى حسین، عضو تیم فوتبال روستای کرگان میناب در جنوب گداخته، چه بنوازم؟ دست کدام نت را در دست کدام ریتم بگذارم که صداى محرومیت جنوب را هوار کند؟ اینجا جنوب است!
جنوبى که هزار گنج در دلش دارد و بى ریا و خالصانه همه از منابع زیرزمینى و نفت و گاز تا دلاوران جان بر کفِ عرصه هاى مختلف را به سبک و سیاق دلیران تنگستان در طبق اخلاص تقدیم این سرزمین کرده است. در خاکى که جوانانش دیرزمانى است در فوتبال کشورمان سرى میان سران دارند و افتخار مى آفرینند، چرا باید هزینه یک بازى فوتبال دوستانه، قیمت جان باشد؟!
بچه هایى که با دست خالى و فقط با اتکا به عشقى که در قلبشان دارند تمام سختى ها را تحمل مى کنند، انتظارشان خیلى نیست و برآورده کردن خواسته هاى آنها فقط کمى وقت و توجه میخواهد و افسوس که همین اندک هم دریغ مى شود.
یادداشت پژمان راهبر سردبیر "ورزش سه" را اینجا بخوانید