کد: 156819321 آبان 1397 ساعت 10:5012.5K بازدید

ماجراجویی تازه مربی سوئدی در شرق آسیا

اریکسون و فیلیپین؛ یک ریسک دوطرفه

جام AFF سوزوکی 2018، یک تورنمنت دو سالانه در جنوب شرق آسیا است و در میان 10 تیمی که در آن شرکت می‌کنند، دو مربی هستند که در منتهی‌الیه دو روی مقابل این طیف قرار دارند.
اریکسون و فیلیپین؛ یک ریسک دوطرفه

به گزارش "ورزش سه" ، در ماه آگوست، کامبوج، کیسوکه هوندا را استخدام کرد؛ کسی که هنوز یک بازیکن است و آنقدر جوان و بی‌صلاحیت که نتوان او را مدیر کل توصیف کرد. هیچ یک از اینها اما منتسب به اسون گوران اریکسون نیست؛ کسی که ماه اکتبر سرمربی فیلیپین شد. این مرد 70 ساله بیشتر از دو برابر ملی‌پوش ژاپنی سن داشته و کارنامه مربیگری در رده باشگاهی و ملی دارد که به اندازه ضربه آزاد هوندا بلند است و همان اندازه پیچ و خم دارد.


اگر انتصاب هوندا عجیب به نظر می‌رسد، خب به خاطر این است که عجیب است. این بازیکن 32 ساله هنوز مشغول بازی کردن در تیم ملبورن ویکتوری در A لیگ استرالیا است و ظاهراً از طریق ویدئو «آنگور وریرز» را تمرین داده است. کلی تیتر درباره‌اش ساخته شده است اما خب کامبوج کشوری است که عاشق فوتبال است، با جمعیتی معادل 50 هزار نفر که به طور منظم در فنون پنه حضور دارند تا بازی‌های دوستانه تیم ملی کشورشان را ببینند.


در مانیلا امید می‌رود اریکسون بتواند با خودش موفقیت به ارمغان بیاورد و کار او با بازی خانگی افتتاحیه جام AFF سوزوکی مقابل سنگاپور در روز سه‌شنبه آغاز می‌شود که این به فیلیپینی‌ها کمک می‌کند در امتداد این مسیر حرکت کنند و فاصله‌ای که در این کشور میان فوتبال و دیگر ورزش‌های محبوب این کشور مانند بسکتبال و بوکس هست را کم کنند.


اریکسون در نخستین نشست خبری‌اش در روز پنجم نوامبر گفت: «این چیزی جدید است حتی برای من. فیلیپین کشوری است با بیش از 100 میلیون نفر جمعیت که فوتبال در آن مهم نیست و من می‌خواهم آن را مهم کنم. من فکر کردم چرا تلاش نکنم در فیلیپین کار مثبتی انجام دهم؟ آنها در رده‌بندی فیفا خیلی پایین هستند (صد و شانزدهم) پس بیایید تلاش کنیم آن را بالا بیاوریم.»


برای اریکسون این رده پایین است اما برای فیلیپینی‌ها نه. او باید خودش را با محیط جدید پیرامونش وفق دهد. فیلیپینی‌ها هم باید خودشان را با اریکسون وفق دهند.


 او نخستین نام بزرگی است که سرمربی تیم ملی فوتبال‌شان می‌شود اما استخدام او یک ریسک است. در حالی که هوندا در کامبوج دارد مجانی و بدون حقوق کار می‌کند، آوردن سوئدی معروف برای فیلیپینی‌ها قطعاً خیلی ارزان تمام نشده است. جزییات حقوق او فاش نشده است شاید به خاطر اینکه فوتبال فیلیپین از دیرباز سرمایه زیادی نداشته است. در تمام سطوح این ورزش به پول نیاز است، از پایه‌ها گرفته تا بالای هرم سنی نیاز به سرمایه‌گذاری دارد.


 این لیگ فوتبال ملی در سال 2017 با هشت تیم ایجاد شد. دو تا از آنها در آستانه فصل دوم بیرون انداخته شدند که دلیلش مسائل مالی بود.


کلی مربی هست که آوردن‌شان از اسون کم‌هزینه‌تر بود و شناخت بیشتری از فوتبال منطقه دارند. برخی در گذشته موفقیت‌هایی داشتند. در سال 2010 سیمون مک منمی که تنها 32 سال داشت و از وورثینگ انگلیس که جزو لیگ‌های این کشور نبود آمد و تیمی که در تاریخ تورنمنت تنها یک برد داشت را برای نخستین بار به نیمه نهایی جام AFF رساند و مدافع عنوان قهرمانی رقابت‌ها، ویتنام را مقابل 40 هزار هوادار شوکه در هانوی شکست داد. مایکل وایز همین موفقیت را سال 2012 با رسیدن به نیمه نهایی به دست آورد، همان کاری که تام دولی در سال 2014 کرد.


انتصاب اریکسون پس یک ریسک است بخصوص به خاطر رکوردش در سال‌های گذشته که خیلی هم تحسین‌برانگیز نیست. موفقیت‌های اولیه او در لیگ‌های پرتغال و ایتالیا باعث شد او در سال 2001 به نخستین سرمربی خارجی تیم ملی انگلیس تبدیل شود. از زمان ترک سه شیر در سال 2006، اریکسون در تیم‌های مختلفی از منچسترسیتی گرفته تا مکزیک و ساحل عاج و بعد لسترسیتی و ... مربیگری کرد بدون آنکه در هیچ یک از آنها موفقیت قابل توجهی داشته باشد.


 تقریباً قابل پیش‌بینی بود که او سر از آسیا درآورد؛ اتفاقی که سال 2013 هم رخ داد وقتی که سرمربی تیم گوانگ‌ژو چین شد.


 بعد از یک دوران متوسط در جنوب، او سال 2014 سرمربی شانگهای اس‌ای پی جی شد اما نتوانست جام قهرمانی را برای این تیم به ارمغان بیاورد؛ جامی که این باشگاه در فصل قبل از ورود او برده بود.


در سال 2016 او به دسته دوم رفت و سرمربی شنزن شد اما پارسال با کسب تنها 5 برد در 13 بازی اخراج شد. اینها چیزهای درخشانی نیستند.

 

او هنوز اسم و رسم دارد اما باید ثابت کند که هنوز می‌تواند در کشوری که نیاز دارد از سرمربی تیم ملی‌اش چیزهای زیادی یاد بگیرد، چیزهایی برای ارائه کردن دارد. هر اتفاقی که بیفتد، اریکسون برای رسیدن به موفقیت در فیلیپین باید همانقدر در خارج از زمین کار کند که بازیکنانش باید در داخل آن. ارتقای تیم ملی و بازاریابی برای فوتبال خود به اندازه کافی مسوولیت‌های خطیری هستند. کارنامه اریکسون در معرض تخریبی جدی است اما این بار در مانیلا او فرصتی دارد که می‌تواند یک میراث واقعی از خودش به جا بگذارد و یک کار خاص بکند. بردن جام سوزوکی می‌تواند شروعی فوق‌العاده باشد اما شکست در این تورنمنت برایش گران تمام خواهد شد.


منبع: ایران ورزشی

 

تازه‌ترین اخبار ورزشی ایران و جهان دراپلیکیشن ورزش سه
دانلود
0اشتراک گذاریگزارش خطا

زنده پیشنهادی

آخرین اخبار