
به گزارش "ورزش سه"، در فوتبال ایران، بازگشت به تیم محبوب و بزرگی مثل استقلال و پرسپولیس شبیه یک رؤیاست؛ رؤیایی که فقط نصیب عدهای انگشتشمار میشود. خیلیها پرسپولیس یا استقلال را ترک کردند با این امید که روزی دوباره پیراهن محبوبشان را بپوشند، اما تاریخ نشان داد که این آرزو برای اغلب آنها محقق نشد.
فرشاد احمدزاده اما یکی از این استثنائات بود؛ بازیکنی که نه یکبار، نه دوبار، بلکه در چهار مقطع کاملاً متفاوت طعم رفتن و برگشتن به پرسپولیس را چشید و حالا، در ۳۳ سالگی، برای همیشه از این باشگاه به عنوان بازیکن جدا شد و با واکنشی کوتاه و نوشتن کلمه قرمز، ترجیح داد جدایی را تراژیک نکند.
فرشاد احمدزاده از همان نسل بازیکنانی بود که خیلی زود وارد پرسپولیس شد؛ زمانی که هنوز چهرهای شناختهشده نبود و کمتر کسی تصور میکرد سالها بعد نامش با رفتوآمدهای پرتعداد به این باشگاه گره بخورد. اولین جدایی او نه از سر ناکامی، بلکه بهدلیل خدمت سربازی رقم خورد؛ مقصد تراکتور. دو سالی که احمدزاده در تبریز گذراند، سکوی پرتابی شد برای بازگشت به پرسپولیس برانکو. بازگشتی که همزمان با اوجگیری سرخها در لیگ پانزدهم بود و فرشاد بهعنوان یک مهره دونده و پرتلاش، بخشی از پازل تیمی شد که سالها بعد به نسل طلایی جدید پرسپولیس معروف شد.

اما مسیر او شبیه بسیاری از ستارههای آن تیم با رؤیای لژیونر شدن ادامه پیدا کرد. یک فصل در لهستان، تجربهای که نه برای احمدزاده و نه برای پرسپولیس چندان خوشفرجام نبود. او خیلی زود برگشت، اما اینبار دیگر خبری از برانکو نبود. دوران یحیی گلمحمدی آغاز شده بود و فرشاد، در زمستان، ناگهان در لیست خروج قرار گرفت. مسیری که او را به فولاد و سپس سپاهان رساند؛ جایی که دوباره درخشید، ثبات پیدا کرد و به یکی از مهرههای تأثیرگذار لیگ تبدیل شد.

درخشش در سپاهان و قهرمانی حذفی، بار دیگر پرسپولیس را به ایستگاه زندگی احمدزاده برگرداند. بازگشتی احساسی و این بار به جای شماره ۱۰ با پیراهن شماره ۱۱ به یاد کمال کامیابینیا، رفیق قدیمیاش در پرسپولیس.
در فضایی که هواداران امیدوار بودند اینبار پایان خوشتری در انتظارش باشد. اما فوتبال همیشه مطابق احساسات پیش نمیرود. تغییر کادر فنی، تغییر نقشها، تعدد وینگرها و در نهایت تصمیم اوسمار، فرشاد را دوباره به نقطه جدایی رساند. بار دیگر در زمستان و احتمالا آخرین جدایی او از پرسپولیس دررقامت بازیکنی که دو بار با سرخها فاتح لیگ شده است.
چهار جدایی، چهار بازگشت و حالا پایان. فرشاد احمدزاده یکی از خاصترین مسیرها را در تاریخ معاصر پرسپولیس طی کرد؛ مسیری پر از رفتوآمد، فراز و فرود و لحظات متضاد. شادی او بعد از گل کردن پنالتی برابر تراکتور، تصویر پایانی بر تمام سالهایی بود که بین ماندن و رفتن اجباری و اختیاری و جایی میان خاطره و واقعیت، در پرسپولیس زندگی کرد.

حالا احمدزاده در فصلی که به اجبار در نیمی از بازیها دفاع چپ شده بود، به اجبار هم پرسپولیس را ترک میکند تا آمار جذاب ۱۵۹ بازی با لباس سرخ در تاریخ این باشگاه ثبت شود. مقایسه عکسهای مقاطع مختلف فرشاد احمدزاده در پرسپولیس کاملا نشان میدهد که او با پرسپولیس و فوتبال زندگی کرده، جا افتاده و حالا پا به سن گذاشته است اما مسیر فوتبال برای این وینگر ریزنقش ادامه دارد. این بار شاید آغوش یحیی برای جذب او در زمستان فولاد باز باشد. خداحافظ با پسر برانکو در پرسپولیس!
