
به گزارش ورزش سه، مس سونگون ورزقان با پیروزی بدون شائبه چهار بر یک و با نمایشی بیرحمانه در مصاف با فولاد زرند ایرانیان که همواره گربه سیاه آنها بوده است، پس از یازده هفته به صدر جدول بازگشت و بالاتر از رقیب دیرینهاش گیتی پسند اصفهان که دومین هفته را بدون پیروزی پشت سر گذاشت، قرار گرفت. در نگاه اول، همه چیز طبیعی به نظر میرسد و تنها یک انتقال قدرت در بالای جدول بین دو غول بزرگ که در یک دهه تمامی قهرمانی را تقسیم کردهاند، رخ داده است. اما برای درک اهمیت این پیشرفت، باید به عقب برگردیم؛ این صعود با سپری کردن موقعیت خاص در تبریز قطعی شد و برای مس سونگون، باشگاهی که نقش مهمی در دوران طلایی فوتسال ایران ایفا کرده است، در سختترین حالت ممکن به دست آمد.
۹۷ روز پیش، در الکلاسیکوی دور رفت برابر گیتی پسند رقیب دیرینه و در خانه خود زانو زدند و صدر جدول را به آنها واگذار کردند و سپس در هرمزگان دومین شکست فصل را متحمل شدند. اختلاف مسیها با صدر جدول افزایش پیدا میکرد و به نظر میرسید آنها حتی از حفظ جایگاه دوم نیز ناتوان هستند. منفیبافیها در تبریز موج میزد و ردپای اختلافات درون تیمی روز به روز پررنگتر میشد. کیلومترها دورتر، در اصفهان، گیتی پسند اوج میگرفت و به صدرنشینی ادامه میداد.

به یک باره، انگار از ناکجاآباد رقابتی برای قهرمانی آغاز شد و مس سونگون زمانی به شکوفایی رسید که بین مربی و هوادارانش هماهنگی به وجود آمد؛ بازیکنان آنها متحدتر شدند و بیش از آنکه برای خود به توپ ضربه بزنند، در اختیار تیم به میدان رفتند. تیم افضل بهبود یافته، مطمئن و صبور به رقابت ادامه داد و در دل امواج بلند و کوتاه لیگ آرام باقی ماند. شش برد متوالی و یا هشت پیروزی در ۹ مسابقه دور برگشت، پرواز آنها و سقوط رقیب سنتی را به همراه داشت.

آمار و ارقام توفیق آنها را بازتاب میدهد و مس سونگون با تنوع گلزنانش یکپارچهتر شده است؛ مهدی جاوید، مهدی مهدی خانی و سجاد یوسفخواه هر کدام ۱۲ گل زدهاند و بهروز عظیمی با به ثمر رساندن ۱۶ گل دومین گلزن برتر لیگ به شمار میرود، اما با وجود این کورس آقای گلی که بازیکنان سرمست جایزه طلایی میکند، آنها بیشتر سعی کردهاند تا دیگری را در مسیر گشودن دروازهها قرار بدهند و این باعث شده تیم بحران زده ماه مهر و آبان، در دی ماه حرف از قهرمانی بزند.