
به گزارش "ورزش سه"، هویسن، کاماوینگا، بلینگام، ماستانتونو، والورده و وینیسیوس نماد این تغییرند و دیشب تیم مقابل ویارئال دوباره چهرهای متقاعدکننده داشت. این بار هم نمیشود بهانه آورد که «حریف بزرگ و قدرنمند نبود»؛ تیم مارسلینو نیمه اول فوقالعادهای بازی کرد و تا آخرین لحظه مقاومت کرد، اما در مجموع، هم فردی و هم جمعی، رئال مادرید برتر بود.
موتور رئال دوباره «روشن» شده و این انکارنشدنی نیست: در حمله سرحالتر است، در دفاع بهخاطر همیاری بیشتر مستحکمتر شده و دیگر آن قطع ارتباطهای عجیب را ندارد که ابتدای فصل بهشدت به ضررش بود. این روند چقدر ادامه دارد؟ معلوم نیست. اما با آربلوا، یک مادرید متفاوت میبینیم؛ اث او بیش از همه در روحیه بازیکنان پیداست که تبدیل به تیمی دیگر شدهاند.

ناجی همیشگی
رئال مادرید همچنان بهعنوان تیمی کاملتر رشد میکند: بیشتر میدود، بهتر پرس میکند و در دفاع کمتر توپ از دست میدهد؛ اما در نهایت باز هم همان مرد همیشگی ناجی است. امباپه دوباره ظاهر شد، گل اول را زد، برای محکمکاری یکی دیگر هم اضافه کرد و سه امتیاز را به مادرید رساند. ستاره فرانسوی این فصل ۳۴ گل زده و آماری دارد که اهمیتش را نشان میدهد: او در ۱۵ بازی این فصل گل نخست تیم را به ثمر رسانده است.
و بعد ماجرای آن پنالتیِ پاننکا؛ با برایم روی چمن در نقش شاهد ویژه. طبیعی بود که دوربینها بعد از آن ظرافتِ فرانسوی، سراغ واکنش او هم بروند.
گولر پشت فرمان
آرادر گولر دوباره سکان میانه میدان مادرید را در دست گرفته است. او که در اولین بازی لالیگا با آربلوا نیمکتنشین بود، خیلی زود به ترکیب اصلی برگشت. در اینجا، مربی جدید با ژابی همنظر است: در نبود یک هافبک میانیِ خلاقِ تخصصی، بهترین گزینه برای معنا دادن و سرعتبخشیدن به جریان بازی، همین هافبک ترکیهای است. گولر مقابل ویارئال نمایشی تأثیرگذار ارائه داد.