
به گزارش "ورزش سه"، وقتی فرمین لوپز در ۱۶ سالگی اولین قرارداد حرفهای فوتبالش را امضا کرد، هنوز در بدن یک کودک گرفتار بود. بارسلونا به او اعتماد کرد، با وجود اینکه از نظر فیزیکی مسیر برایش دوچندان دشوار بود. هنوز راهی طولانی در پیش داشت تا به سطح نخبگان برسد.
او در رویدادی از آندر آرمور در جیدی اسپورت اعتراف کرد: «به ترک فوتبال فکر نکردم اما در دوران پایه احساس میکردم به مراتب از همتیمیهایم ضعیفتر هستم. دورهای بود که بازی نمیکردم و به خودم میگفتم دارم میروم خانه. در لاماسیا گریه کردم. واقعاً دوران سختی را میگذراندم.
بعضی وقتها به رفتن و کنار گذاشتن همه چیز فکر میکردم. باید قوی میبودم و فکر میکنم این موضوع حالا مشخص است. جهش رشدم را در ۱۷ یا ۱۸ سالگی داشتم که خیلی دیر بود. به عنوان یک انسان و یک بازیکن خیلی پختهتر شدم. پیشنهادهایی از تیمهای دسته دوم داشتم اما ماندم.»

فرمین لوپز در پیشفصل با تیم اول درخشید و با شوتی تماشایی از بیرون محوطه جریمه مقابل رئال مادرید گل زد. با شوخی گفت: «نپرسید چطور شوت زدم. کاملاً غریزی بود. همیشه با هر دو پا خوب بودهام.» از همان اولین حضورها، او خودش را به عنوان بازیکنی فوقفعال نشان داد که میتواند در هر نقطهای از زمین برای دریافت توپ یا پرس حاضر شود.
کیفیتی که بیش از همه در این بازیکن تحسین میشود، انرژی او است. خودش توضیح داد: «این همان چیزی است که رونالد آرائوخو به من گفت، این که خیلی سریع میروم و حتی خودم هم متوجهاش نمیشوم.»
فرمین خرافاتی نیست، هرچند گاهی الگوهایی را تکرار میکند: «وقتی مسابقهای برایم خوب پیش میرود، سعی میکنم روتینهایم را تکرار کنم. مثلاً اینکه شام چه خوردهام. قبلاً انجامش دادهام. تنها عادت خاصم همین است.»
اگر قرار بود جای دکو بنشیند و خودش مسئول جذب بازیکن باشد، دقیقاً میدانست چه کسی را میگیرد: «مسی را میگرفتم. او به عنوان هافبک تهاجمی بازی میکند اما اگر قرار باشد برای مسی من را بکشند هم ایرادی ندارد…»