بازهم بنفیکا در مسیر کهکشانیها
15-8: رئال به کابوس اروپاییاش رسید
به گزارش "ورزش سه"، رئال مادرید بار دیگر به ورزشگاه دا لوژ بازمیگردد؛ مجازاتی که حاصل شکست سه هفته پیش در خانه بنفیکا بود، شکستی که برای دومین فصل متوالی مادرید را مجبور کرد برای رسیدن به مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان، از مسیر پرریسک پلیآف عبور کند.
یک سال پیش، رئال مادرید این خطر را با اقتدار و برابر غولی مثل منچسترسیتی پشت سر گذاشت. این بار اما نوبت بنفیکاست؛ تیمی با گذشتهای پررنگتر از حال، اما سرشار از خاطرات تلخ برای مادریدیها. برخوردهای دو تیم در اروپا زیاد نبوده، اما هر بار که اتفاق افتاده، لبخند نهایی از آنِ پرتغالیها بوده است.
فینال ۱۹۶۲
اولین رویارویی دو تیم در جام باشگاههای اروپا، در فینال سال ۱۹۶۲ رقم خورد. دوم ماه می، در آمستردام، دیاستفانو و اوزهبیو در رأس تیمهایشان رودرروی هم قرار گرفتند.
در دقیقه ۲۲، دو گل پوشکاش فینال را سفیدپوش کرد. در دقیقه ۳۳ بازی ۲-۲ شد، اما پیش از پایان نیمه نخست، «توپچی کوچک» بار دیگر گل زد. با این حال، جام اروپا پس از نیمه دوم خیرهکننده لیسبونیها راهی لیسبون شد؛ آنها بازی را ۵-۳ به سود خود به پایان رساندند.
مادریدیها معتقد بودند گل تساوی ۲-۲ پس از یک هند آشکار از سوی اوزهبیو به ثمر رسیده، پنالتی روی سیموئش که گل چهارم بنفیکا را به همراه داشت بیش از حد سختگیرانه بوده و اندکی بعد، یک پنالتی واضح روی دیاستفانو نادیده گرفته شده است.
اولین شکست سنگین
سه سال بعد، دو تیم دوباره به هم رسیدند؛ این بار در مرحله یکچهارم نهایی فصل ۶۵-۱۹۶۴. دیدار رفت در لیسبون برگزار شد؛ جایی که رئال مادرید سنگینترین شکست اروپایی تاریخش تا آن زمان را تجربه کرد. بدون دیاستفانو، رئال مغلوب تیم اوزهبیو شد.
شکست ۵-۱ در دا لوژ، باری سنگین بود که رئال در بازی برگشت هم نتوانست از زیر آن خارج شود. با وجود اشتیاق، ایمان و حملات بیوقفه به دروازه کوستا پریرا، نتیجه ۲-۱ در برنابئو کافی نبود.
۴-۲
تا ۲۸ ژانویه گذشته، دیگر هیچ تقابل مستقیمی بین بنفیکا و رئال مادرید وجود نداشت. در آن تاریخ، تیم ژوزه مورینیو با برتری ۴-۲ مقابل تیم تحت هدایت اربلوا، با گلی که حتی دروازهبانش هم به ثمر رساند، راهی پلیآف شد.
