
به گزارش "ورزش سه"، موناکو در مقابل پاریسنژرمن قرار گرفت و شایسته پیروزی ۱-۳ در یک بازی پرهیجان بود؛ از آن دست مسابقاتی که سطح لیگ فرانسه را، که اغلب مورد بیمهری عموم قرار میگیرد، بالا میبرد. شاگردان لوئیس انریکه اگر نمیخواهند در همان مراحل ابتدایی از لیگ قهرمانان حذف شوند، باید برای بازی روز چهارشنبه مقابل چلسی بسیار پیشرفت کنند؛ آن هم پس از آنکه در این فصل بارها زنگ خطر برایشان به صدا درآمده است.
تیم موناکو بار دیگر به سوهان روح لوئیس انریکه تبدیل شد. در چهار تقابل این دو تیم در این فصل (دو بازی در لیگ و دو بازی در لیگ قهرمانان)، موناکو در هر چهار مسابقه موفق شد گل اول را به ثمر برساند. این آماری است که پیاسجی را پیش از میزبانی از چلسی به حالت آمادهباش در میآورد.
درو در ترکیب اصلی حضور داشت و فعال نشان داد، اما به تدریج قدرت بدنی موناکو بر بازی غلبه کرد. شاگردان پوکونیولی با سیستم پنج دفاعه، از فضاهای زیادی بهره بردند. آکلیوش، همان بازیکنی که در دیدار لیگ قهرمانان گل اول را زده بود، از اشتباه زئیر امری نهایت استفاده را برد تا دروازه سافونوف را باز کند و پاریس را برای دقایق طولانی در سکوت فرو ببرد.

این پیاسجی، تیم یک سال پیش نیست. آنها فابین روئیز را که مهرهای حیاتی برای لوئیس انریکه بود، در اختیار ندارند و همچنین اثربخشی و استحکام دفاعی خود را از دست دادهاند. نیت آنها در نیمه اول خوب بود و تنها در زدن گل ناکام ماندند. قهرمان اروپا تا پنج فرصت را هدر داد که جدیترین آنها تکبهتک اشرف حکیمی با کوهن بود که دروازهبان سوئیسی آن را مهار کرد.

بازی به یک رولت روسی تبدیل شد و خط هافبک در آن نقش کمرنگی داشت. در این میان لامین کامارا در قامت یک بازیکن همهکاره شبیه به پاتریک ویرا ظاهر شد. موناکو با گل گولووین که تنها چند ثانیه از ورودش به زمین میگذشت، فاصله را بیشتر کرد.
لوئیس انریکه دمبله را وارد زمین کرد. انرژی برنده توپ طلا روحیه پیاسجی را تغییر داد. پاریسیها موناکو را در محوطه جریمه خود حبس کردند و پاداششان را گرفتند. بارکولا با چاشنی شانس فاصله را کم کرد، اما این شادی تنها چند ثانیه دوام داشت.
پیاسجی سرپا حمله شد و دفاع را فراموش کرد. بالوگان در حالی سافونوف را غافلگیر کرد که این دروازهبان پیش از دریافت گل سوم، دو مهار قهرمانانه انجام داده بود. نتیجه ۱-۳ برای شاگردان لوئیس انریکه که تمام شب ناتوان نشان دادند، قطعی و تمامکننده بود.