
به گزارش ورزش سه، در حالی که قاره آمریکا خود را برای میزبانی بزرگترین و گستردهترین دوره تاریخ فوتبال آماده میکند، جهان امروز با یک «کابوس سازمانی» پیشبینینشده روبهرو شده است؛ جایی که ورزشگاههای جام جهانی که ادعا میشد قرار است نمادی از وحدت باشند، به آینهای تبدیل شدهاند که شدیدترین اختلافات ژئوپلیتیکی دوران مدرن را منعکس میکنند.
امروز، صحبتها در راهروهای فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) دیگر به آماده بودن زمین چمن یا برنامههای فروش بلیت محدود نمیشود، بلکه به اتاقهای مدیریت بحران و راهروهای بسته سیاسی کشیده شده است؛ آن هم در میان ترس واقعی از اینکه رویاهای میلیونها هوادار زیر فشار درگیریهای شدید در خاورمیانه، بسته شدن حریمهای هوایی و فروپاشی زبان دیپلماسی ورزشی از بین برود.
این پیچیدگیهای اخیر، سرنوشت جام جهانی ۲۰۲۶ را میان وعدههای رسمی و واقعیتهای میدانی که هر لحظه ممکن است منفجر شوند، معلق نگه داشته و به این ترتیب کل مسابقات را در برابر آیندهای نامعلوم قرار داده است.
* آیا ما ایران را در آمریکا میبینیم؟
مشارکت تیم ملی ایران بزرگترین معمای این بحران است. در حالی که جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، دیدار کرد و تأیید کرد که از تیم ایران در خاک آمریکا «استقبال» میشود، پاسخ تکاندهندهای از تهران شنیده شد.
احمد دنیامالی، وزیر ورزش ایران، در بیانیهای آتشین عدم امکان مشارکت را تأیید کرد و گفت: «در شرایطی که هزاران نفر از شهروندان ما شهید شدهاند، شرکت برای ما غیرممکن است… مشارکت غیرممکن است.»
وزیر ورزش ایران همچنین در مصاحبهای با خبرگزاری آلمان خاطرنشان کرد که «اگر کشور میزبان متفاوت بود، جامعه بینالمللی قطعاً واکنش نشان میداد و حق میزبانی را پس میگرفت.»
این اختلاف، فیفا را در یک دوراهی لجستیکی و اخلاقی قرار داده است، زیرا جایگزینی یک تیم در آخرین لحظه میتواند به یک کابوس سازمانی غیرقابل تصور تبدیل شود.
* بحران پلیآف: عراق گیر کرده است
این بحران به ایران محدود نمانده و به «پلیآف جام جهانی» که قرار است در مکزیک برگزار شود نیز کشیده شده است؛ جایی که تیم ملی عراق به دلیل بسته بودن حریم هوایی منطقه قادر به سفر نیست.
فیفا راهکارهایی پیشنهاد داده که بیشتر شبیه ماجراجوییهای فیلمها به نظر میرسد؛ از جمله انتقال هیئت عراقی با «اتوبوس» به مرز ترکیه و سپس پرواز به مکزیک. با این حال گراهام آرنولد، سرمربی تیم، به دلیل نگرانی از عبور از مناطق جنگی، این پیشنهاد را رد کرده است.
در مورد گزینه تعویق بازی پلیآف به ماه ژوئن نیز گفته میشود چنین تصمیمی به تیم صعودکننده تنها چند روز فرصت برای آمادهسازی جهت حضور در جام جهانی میدهد؛ مسئلهای که اصل برابری و آمادگی تیمها را تضعیف میکند.
* امارات وارد میدان میشود
در پشت صحنه، سناریوهای جایگزین پیچیدهای در حال شکلگیری است. در صورت انصراف رسمی ایران، عراق ممکن است خواستار کسب سهمیه مستقیم بدون عبور از پلیآف شود؛ اتفاقی که میتواند راه را برای امارات که در مسابقات مقدماتی به عراق باخته بود باز کند تا به عنوان تیم جایگزین در پلیآف شرکت کند.
با این حال، زمان برای همه رو به پایان است و منابعی در فیفا این پرسش را مطرح کردهاند که آیا این تمهیدات در چنین بازه زمانی محدودی قابل اجرا خواهد بود یا خیر.
* جام جهانی در هالهای از ابهام
فیفا از نزدیک این موضوع و هرگونه اطلاعیهای را که ممکن است بر سازماندهی جام جهانی آینده تأثیر بگذارد، زیر نظر دارد. در حال حاضر اولویت اصلی فدراسیون بینالمللی فوتبال، سازماندهی و تأمین امنیت سفر تیم ملی عراق به مکزیک برای برگزاری بازی پلیآف جهانی و تعیین تیم جدید راهیافته به این مسابقات است.
در مورد ایران نیز فیفا همچنان بدون صدور بیانیه رسمی (به جز اظهارات شب گذشته جیانی اینفانتینو در دیدارش با دونالد ترامپ) شرایط را زیر نظر دارد.
قرار است تیم ملی ایران مسابقات خود را در لسآنجلس و سیاتل مقابل بلژیک، مصر و نیوزیلند برگزار کند.
با وجود تلاشهای مداوم اینفانتینو برای ارائه تصویری از قدرت و کنترل اوضاع، شبکه RMC اعلام کرده که این تورنمنت که انتظار زیادی از آن میرفت، اکنون «در معرض خطر» قرار دارد.
این بحران دیگر صرفاً به فوتبال مربوط نیست، بلکه به مسئلهای پیچیده شامل بحران ویزا، بسته شدن حریمهای هوایی و امتناع سیاسی قاطع از حضور در خاک «حریف» تبدیل شده است.
کمتر از ۱۰۰ روز باقی مانده و واقعیت تلخ همچنان پابرجاست: اوضاع «بسیار ناپایدار» است و هرگونه تشدید تنش میتواند جهان را با تصمیمی روبهرو کند که کمتر کسی تصورش را میکرد؛ تصمیمی مانند لغو یا به تعویق افتادن بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان.