اخراج ساپینتو: درست بود یا نادرست؟

به گزارش "ورزش سه"، به دنبال شکست تیم استقلال در بازی با الحسین که منجر به حذف این تیم از سطح دو لیگ الیت شد، باشگاه استقلال تصمیم به برکناری ریکاردو ساپینتو گرفت و تیم با هدایت موقت وریا غفوری به دیدار با مس رفسنجان رفت و پیش از این بازی هم باشگاه استقلال رسما اعلام کرد در ادامه مسیر، سهراب بختیاری زاده سکان هدایت آبی پوشان را برعهده خواهد گرفت. می خواهیم مشخصا به این سوال پاسخ دهیم که اخراج ریکاردو ساپینتو از سوی باشگاه استقلال کار درستی بود یا ن ؟ اما بهتر است به فکت‌هایی که منجر به اتخاذ این تصمیم از سوی باشگاه استقلال و مشخصا علی تاجرنیا، رئیس هیات مدیره باشگاه استقلال شد بپردازیم تا شاید بهترین پاسخ برای این سوال باشد.

* شکست 7-1 در برابر الوصل! 
یکی از اشتباهات بزرگ کادر فنی استقلال پیش از حضور در دبی و بازی با الوصل، برگزاری اردوی تدارکاتی تیم در جزیره کیش بود. بر اساس پژوه‌ های صورت گرفته و داده های علمی اثبات شده، تیم برای تطبق‌پذیری با شرایط آب و هوایی جدید نیاز به 10 تا 14 روز زمان دارد و صرف زمانی کمتر از این تنها تحلیل بدنی را به همراه خواهد داشت. حتی پیش از برگزاری بازی کارشناسان بدنسازی هشدار دادند: اردوی 3 – 4 روزه در کیش موجب تحلیل بدنی بازیکنان استقلال خواهد شد و بهتر است استقلال روز سه شنبه از تهران راهی دبی شود. 
نتیجه آن شد که بازیکنان استقلال بعد از 10 – 15 دقیقه ابتدایی نای راه رفتن در زمین نداشتند و در بیشتر دوئل های فیزیکی قافیه را از پیش باخته بودند و در نهایت سنگن ترین شکست تاریخ استقلال را متحمل شدند. چنین شکستی را به یاد نداریم. 
شنیده بودیم که استقلال در دربی 6 گل از رقیب دیرینه خورد و یا شکست 6-1 استقلال در برابر العین در جام باشگاه های آسیا را هم خاطر به حضور داریم اما شکست 7-1 آنهم در برابر الوصل که یک تیم بزرگ و مدعی در فوتبال امارات به حساب نمی آید، برای باشگاه استقلال و هوادارانش باور نکردنی و تلخ بود. شکستی که به نظر به این زودی ها از خاطره پاک شود و این شکست آنقدر تلخ بود که در پایان همین بازی خیلی از تماشاگران استقلال درخواست حذف ریکاردو ساپینتو را داشتند و بدون شک اگر در پایان این بازی باشگاه استقلال تصمیم به برکناری ریکاردو ساپینتو می گرفت نه رسانه به باشگاه استقلال خرده می گرفت و نه حتی عاشق ترین هوادار این مربی پرتغالی. اما در نهایت تصمیم باشگاه استقلال خویشتن داری و اعتماد دوباره به مربی پرتغالی بود.

* در لیگ برتر استقلال قوی نبود! 
جدا از عملکرد متزلزل استقلال در سطح دو لیگ قهرمانان آسیا، باید گفت آبی‌ها در لیگ برتر هم تیمی قوی به شمار نمی رفت. استقلال با هدایت ریکاردو ساپینتو تا پیش از تصمیم باشگاه از 20 بازی در 9 بازی برنده شد. یعنی کمتر از 50 درصد از بازی‌ها. در 8 بازی به نتیجه ی مساوی بسنده کرد و در 3 بازی هم طعم تلخ شکست را چشید. گل زده استقلال به طور میانگین در هر بازی 1.3 بود. میانگین کسب امتیاز از هر بازی هم عدد 1.75 را نشان می داد. دلیلی که موجب شد استقلال هم چنان با این عمکرد نه چندان قابل دفاع در گل زنی و هم چین کسب امتیاز از هر بازی  در صدر جدول و جز مدعیان قهرمانی باقی بماند؛ همین عملکرد از سوی سایر مدعیان بود. 
به واقع اگر از سوی تیم های تراکتور، پرسپولیس، سپاهان و ... عملکرد دیگر مدعیان همانند فصل گذشته بود و تیم های مدعی به طور میانگین از هر بازی دو امتیاز کسب می کردند، استقلال امروز جز مدعیان قهرمانی نبود و در صدر جدول قرار نداشت. این عملکرد جای نقد فراوانی داشت. به خصوص که استقلال این فصل از همه سهمیه های خارجی خود استفاده کرد و حتی روایتی وجود دارد که باشگاه برای جذب خارجی ها 17 میلیون دلار هزینه کرد. البته به درستی و یا نادرستی این عدد کار نداریم اما جذب بازیکنانی چون مونیر الحدادی، یاسر آسانی، موسی جنپو و... نشان از تلاش همه جانبه باشگاه استقلال برای ساختن یک تیم قوی داشت و آنها با جذب چنین بازیکنانی انتظار داشتند ریکاردو ساپینتو در فصل دوم حضور در استقلال و شناخت کافی از این تیم و فوتبال ایران تیمی بسازد که با اقتدار قهرمان لیگ برتر شود اما آنچه که به طور مثال در دور رفت بازی‌ها دیده شد؛ استقلال در 8 بازی با تیم‌های پایین‌تر از خود به نتیجه مساوی رسید یا شکست خورد!

* حذف از آسیا و رویایی که بر باد رفت
کمتر کسی تصور می‌کرد استقلال در برابر الحسین تیمی از اردن، آن هم در مجموع دو بازی رفت و برگشت نتواند امتیاز بگیرد و خیلی زود با سطح دو لیگ قهرمانان خداحافظی کند. استقلال در بازی رفت با یک گل در برابر حریف شکست خورد ودر بازی برگشت بازی دو بر یک برده را با شکست 3-2 عوض کرد و رویای قهرمانی در سطح دو آسیا خیلی زود بر باد رفت. 
این نتیجه با همه دفاعیاتی که شاید کادر فنی در توضیح داشته باشد، در کارنامه باشگاه استقلال به ثبت رسید و شاید به باشگاه استقلال باید حق داد چرا که در پر هزینه ترین فصل حضور تیم در لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا چنین تصمیمی بگیرد. 
البته خارجی هایی که اصلا در این فصل برای استقلال خوب نبودند. خارجی‌هایی که بدون شک جذب آنها به پای ریکاردو ساپینتو نوشته می شود حتی اگر از سوی اشخاص دیگری به این مربی معرفی شده باشند. از آنتونیو آدان در درون دروازه گرفته تا نازون در نوک خط حمله و موسی جنپو در پست وینگر راست. میلیون‌ها دلار برای جذب این بازیکنان هزینه شد اما در عمل شبیه رسم آشورماتوف، مونیر الحدادی و یاسر آسانی نبودند و نه به استقلال کمک کردند و نه ریکاردو ساپینتو. قطعا که حساسیت مربی باید روی جذب بازیکن خارجی بیش از اندازه باشد و حداقل انتظار این است: خارجی‌هایی که به تیم می آیند باید سطح کیفی‌شان چندین برابر بازیکنان داخلی باشد، در غیر اینصورت جذب بازیکن خارجی جای توجیه ندارد چرا که بازیکن خارجی دلار می گیرد و بازیکن ایرانی ریال.

* سوالاتی بی شماری که بی پاسخ ماند 
همیشه سوالات متعددی از سوی هواداران باشگاه استقلال در صفحات مجازی مطرح می شد که کمتر این سوالات از سوی خبرنگاران در کنفرانس های خبری از ریکاردو ساپینتو پرسیده شد؛ چرا استقلال باید با دو هافبک دفاعی بازی کند؟ در حالی که یک تیم مدعی است. چرا استقلال نباید با دو مهاجم بازی کند؟ در حالی که نازون در تیم ملی هائیتی نشان داد مهاجم مکمل است و نمی تواند در نقش سانتر فوروارد برای تیمش مفید باشد. چرا استقلال باید به راحتی بازیکنانی چون رامین رضاییان و عارف آقاسی را از دست بدهد؟ در حالی که عارف آقاسی پیش از حضور در استقلال به همراه تراکتور قهرمان لیگ برتر شد و رامین رضاییان هم اکنون در تیم فولاد نشان داده است، از هر حیث برای درخشش در ترکیب تیم آمادگی لازم را داشت. 

نکته مهم دیگری که به نظر می رسد ریکاردو ساپینتو در ایجاد آن در اردوی تیم توفیقی نداشت، همدلی بین اعضای تیم و یکرنگی بازیکنان خارجی و داخلی بود. به واقع بازیکنان تیم دو گروه شده بودند و بارها در رسانه‌ها علیه هم موضع گرفتند. این وظیفه مربی در تیم‌سازی است. تیمی بسازد یکدست و شاید به همین دلیل است که در فوتبال امروز مربیان برای تیم‌سازی حساسیت بیش از اندازه به خرج می‌دهند و حتی گاها روی مسائل اخلاقی بازیکن به اندازه مسائل فنی مطالعه می کنند. 

ریکاردو ساپینتو و هر مربی دیگری می توانند برای توجیه امتیازات از دست رفته دلایل زیاد و محکمی بیاورند. همانطور که وحید هاشمیان هم بعد از اخراج از سوی کادر مدیریتی باشگاه پرسپولیس برای خود ادله های زیادی داشت. اما به طور حتم اگر استقلال با هدایت ریکاردو ساپینتو به الوصل 7-1 نمی باخت، در برابرالحسین از مسابقات آسیایی خارج نمی‌شد و در لیگ برتر قوی‌تر بازی می کرد، اکنون مرد پرتغالی در جایگاه خود حضور داشت و منتظر پایان جنگ و راه اندازی دوباره لیگ برتر می‌ماند. قطعا آن مربی قوی است که به اشتباهات خود اعتراف و در پی رفع  اشکالات برای بازگشت دوباره و قوی‌تر باشد. وگرنه ادله‌ها برای توجیه امتیازات از دست رفته و اشتباهات همیشه زیادند و حتی میتوان از زمین و هوا هم کمک گرفت.