ایدههایش در یونایتد جواب نداد
اعتراف جالب مگوایر: خیلی آموریم را دوست داشتم!
به گزارش "ورزش سه"، مگوایر دوباره مصدوم شده و منچستریونایتد تحت هدایت روبن آموریم در یک چرخه تکراری گیر کرده بود، گویی برداشت خاص خودش از تعریف جنون را ارائه میداد. همانطور که آلبرت اینشتین تقریباً گفته بود. این یعنی مدام با سیستم ۱-۲-۴-۳ بازی کردن، با برونو فرناندز در عمق زمین و کاسمیرو در موقعیتی آسیبپذیر، اما انتظار داشتن که نتیجهای متفاوت به دست آید.
اوایل ژانویه بود و در آن مقطع، مگوایر فقط میخواست دوباره به آمادگی بدنی برسد، پس از دو ماه دوری از میادین، دقایق بازی منظم داشته باشد و پس از فصلی پر از حضور و غیبت، کمی ریتم در بازیاش پیدا کند. تصور بازگشت به تیم ملی انگلیس خیالی به نظر میرسید، چه برسد به جام جهانی. مگوایر قرار بود روی همان ۶۴ بازی ملی باقی بماند و آخرین بازیاش هم مقابل جمهوری ایرلند در دوبلین در سپتامبر ۲۰۲۴ بود.
چه کسی فیلمنامههای مگوایر را مینویسد؟ این سؤال مهمی است، چون در سالهای اخیر در آنها درام زیادی وجود داشته است، معمولاً شامل سقوطهای شدید که میتوانست هر بازیکنی را از پا درآورد، جز ظاهراً این مدافع سرسخت. این مدافع ۳۳ ساله میداند چگونه بجنگد و مقاومت کند. او دوباره برمیگردد و در کنار آن سقوطها، لحظات اوج شگفتانگیزی هم داشته که فراتر از بازگشت دوبارهاش به ترکیب تیم یا جلب توجه یک مربی بوده است. گلهای دقیقه آخری او برای یونایتد مقابل لیون و لیورپول را به یاد دارید؟
مگوایر میخواهد روشن کند که آموریم را دوست دارد و برایش احترام قائل است. او میگوید این مربی پرتغالی «تقریباً» در هر بازی که آماده بوده از او استفاده کرده است. مگوایر در دوران آموریم ۳۰ بار در ترکیب اصلی قرار گرفت و ۹ بار هم بهعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد. با این حال، مگوایر از چیزی که بسیاری آن را دلیل اصلی تحول یونایتد تحت هدایت کریک میدانند فرار نمیکند: تغییر به خط دفاع چهار نفره. تعریف عقلانیت برای این ترکیب یونایتد؟ امتحان کردن سیستم ۱-۳-۲-۴ با فرناندز در نقش شماره ۱۰ و کوبی ماینو در کنار کاسمیرو در خط میانی.
مگوایر میگوید: «تغییر سرمربی اتفاق افتاد و این به فرم باشگاه و سیستمی که با آن بازی میکنیم کمک کرده است. وقتی به شکل خاصی بازی میکنید، مخصوصاً وقتی من در مرکز یک دفاع سه نفره هستم، طبیعتاً متفاوت از دفاع چهار نفره بازی میکنید. این تغییر به چهار نفر قطعاً نقش داشته است. باید هم داشته باشد چون نتایج قبل به اندازه کافی خوب نبود.
من واقعاً چیز بد زیادی برای گفتن درباره روبن آموریم ندارم. من واقعاً روبن را دوست دارم، او ایدههای بزرگی دارد. فقط این ایدهها در منچستریونایتد جواب نداد. باور دارم او در آینده مربی فوقالعادهای خواهد شد و در باشگاه بعدیاش احتمالاً بازیهای بسیار زیادی را خواهد برد. فقط اینجا هماهنگ نشد یا جواب نداد و ما بازیکنان هم باید مسئولیت زیادی در این موضوع بپذیریم. او باشگاه را در مسیری هدایت کرده و فکر میکنم برای ساختن یک تیم خوب و منسجم شایسته اعتبار زیادی است.»
مگوایر دوست دارد در دفاع چهار نفره بازی کند چون میخواهد مستقیماً با مهاجم حریف روبرو شود و در نبردهای نزدیک از برتری فیزیکی استفاده کند. در حاشیه، ماینو هم زیر نظر کریک آنقدر پیشرفت کرده که او هم دوباره به تیم ملی انگلیس دعوت شده است. مثل مگوایر، آخرین بازی ملی او هم مقابل ایرلند در دوبلین بود. این بازیکن میگوید: «فوتبال درباره نظرهاست و اگر کوبی قرار است دوران طولانیای داشته باشد، مربیانی خواهند بود که او را دوست دارند و مربیانی هم که نه.
یا شاید فقط با یک سیستم جور نباشد. وقتی در خط میانی دو نفر بازی میکنند و او میخواهد برونو عقبتر باشد و یک هافبک دفاعیتر کنار او بازی کند. این برای روبن مناسب به نظر نمیرسید اما از زمانی که کوبی برگشته فوقالعاده بوده است. من شخصاً ترجیح میدهم در دفاع چهار نفره بازی کنم. وقتی در دفاع سه نفره و در مرکز آن بازی میکنید، مردم فوراً فکر میکنند کمی مسنتر هستید، نمیتوانید زیاد حرکت کنید و باید محافظت شوید. و واقعاً هم محافظت میشوید. اما من همیشه گفتهام که چهار نفره را بیشتر دوست دارم.
احساس میکنم میتوانم تهاجمیتر بازی کنم، بیشتر رو به جلو باشم. من مدافعی هستم که دوست دارد رو به جلو دفاع کند و وارد دوئلها شود. در مرکز دفاع سه نفره نقش محتاطانهتری دارید، بیشتر شبیه بازیکن آزاد و کمتر با توپ به جلو پیش میروید، در حالی که پیشروی با توپ همیشه بخش بزرگی از بازی من در طول دوران حرفهای فوتبالم بوده است. فکر میکنم این انتقال خیلی خوب بوده است. باید از مایکل و کادرش تمجید کرد که این تغییر را اینقدر روان انجام دادند.»
مگوایر به حل وضعیت قراردادش نزدیک است. قرارداد این بازیکن در پایان فصل به اتمام میرسد و از صحبتهایش چنین برمیآید که ماندنش در یونایتد تقریباً قطعی است. او میگوید: «توافق دقیق چیست، احتمالاً در چند هفته آینده خواهید فهمید. فکر میکنم خیلی زود حل و فصل خواهد شد.»
تعجبی ندارد که مگوایر معتقد است کریک باید برای فصل آینده هم در سمتش باقی بماند. او میگوید: «باید فصل را قدرتمند تمام کنیم و فکر میکنم او باید وارد رقابت با سایر گزینهها برای این شغل دائمی شود و روند انتخاب آغاز شود. مطمئنم همینطور هم خواهد شد و مطمئنم یک فرآیند دقیق خواهد بود. تابستان بزرگی در پیش است. ما به بازیکنان جدید نیاز داریم، بازیکنانی که به تیم کمک کنند. این را میدانیم. باید در ترکیب پیشرفت کنیم. جذبهای مهمی در بخش مدیریتی انجام خواهد شد و مطمئنم مدیران باشگاه تصمیمات درستی خواهند گرفت.»
تمرکز مگوایر حالا روی اروگوئه است و این که در فهرست ۲۴ نفره توخل برای آن بازی بدرخشد. سرمربی برای بازی مقابل ژاپن ۱۱ بازیکن دیگر به تیم اضافه خواهد کرد و تعداد مشابهی را کنار میگذارد، بخشی از رویکرد دو مرحلهای او برای این فیفا دی. مگوایر برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی مقابل اروگوئه با جان استونز و فیکایو توموری رقابت میکند. مارک گِهی، کونسا و دن برن مدافعانی هستند که برای بازی مقابل ژاپن به تیم اضافه خواهند شد.
مگوایر رؤیای جام جهانی را در خود زنده احساس میکند و حتی اگر به عنوان بازیکن ذخیره هم به این تورنمنت برود، خوشحال خواهد بود. او میگوید: «اگر یک دقیقه در جام جهانی بازی کنم یا در همه بازیها، باز هم هر کاری بتوانم انجام میدهم تا این کشور موفق شود. در این مرحله از دوران حرفهای فوتبالم هستم. مسئله این نیست که در جام جهانی بازی کنم تا بگویم بهترین مدافع جهان هستم. میخواهم بخشی از یک گروه باشم و احساس میکنم هنوز هم میتوانم بخش مهمی از یک گروه باشم، هم در زمین و هم خارج از آن.»
آیا مگوایر زمانی فکر کرده بود که دوران حضورش در ترکیب تیم ملی تمام شده است؟ او میگوید: «یک مقطعی بود. احتمالاً در پایان فصل گذشته وقتی برای اردوی تابستانی انتخاب نشدم. سه اردوی قبلی در این فصل… شروع فصل برایم پر از وقفه بود، بنابراین بهانهای وجود ندارد.» با مگوایر، داستان هیچوقت تمام نمیشود.
