
به گزارش "ورزش سه"، شکست مقابل فرانسه را نمیتوان یک لغزش در بازی دوستانه به حساب آورد، در واقع نشانهای دیگر از برزیلی است که سالهاست در بازگشت به هویت، رهبری و ثبات در بالاترین سطح با مشکل مواجه است.
شکست 2 بر یک مقابل تیم دیدیه دشان، آن هم در شرایطی که فرانسه از دقیقه پنجاه و پنجم 10 نفره شده بود، بار دیگر شکافی را نشان داد که دیگر مقطعی نیست، بلکه به یک مشکل ساختاری تبدیل شده است. سلسائو حالا فاصله محسوسی با قدرتهای بزرگ اروپایی دارد و مهمتر از آن، با آرژانتینی که در سالهای اخیر دوباره به ثبات، نظم و روحیه قهرمانی رسیده است.
نقطه اصلی این بحران همچنان به ضربه روحی «مینیراتسو» برمیگردد، زخمی که هرگز بهطور کامل ترمیم نشد. از زمان آن شکست 7 بر یک مقابل آلمان، برزیل بهتدریج اعتمادبهنفس خود را از دست داده و وارد چرخهای از فشار و شکنندگی ذهنی شده که در لحظات حساس دوباره نمایان میشود.

یکی از مشکلات مهم، نبود رهبران واقعی در تیم است. دوران نیمار که اغلب با مصدومیت و نوسان همراه بود، به نظر میرسد به پایان رسیده و چهرههای کاریزماتیکی مانند تیاگو سیلوا نیز دیگر در برنامههای تیم ملی تحت هدایت آنچلوتی حضور ندارند.
امروز برزیل از نظر استعداد کمبودی ندارد، از وینیسیوس جونیور گرفته تا مارکینیوش، اما یک رهبر واقعی که بتواند در لحظات سخت تیم را هدایت کند، دیده نمیشود. نقشی که صرفاً از سرمربی ایتالیایی هم ساخته نیست، هرچند او برای ایجاد آرامش در تیم جذب شده است.
مشکل فقط فنی نیست، بلکه به ساختار تیمی هم مربوط میشود. برزیل همچنان بازیکنان باکیفیت زیادی تولید میکند، اما در تبدیل آنها به یک سیستم منسجم و رقابتی ناکام است. در مقابل، تیمهای بزرگ اروپایی از نظر سازماندهی، هماهنگی و ذهنیت تیمی به ثبات رسیدهاند.
در فاصله چند ماه تا جام جهانی، این خطر وجود دارد که برزیل با تیمی ناتمام و بدون هویت وارد رقابتها شود. امروز بیش از هر زمان دیگری، به نظر میرسد برزیل همان چیزی را از دست داده که سالها آن را خاص میکرد: باور به برتری و بازی با ذهنی آزاد و بدون فشار.