
به گزارش “ورزش سه”، هفته گذشته تیمملی ایران در اولین بازی دوستانه فیفادی مارس مقابل نیجریه قرار گرفت و با نتیجه ۲-۱ شکست خورد. این شکست در حالی به ثبت رسید که البته تیم ملی در دقایقی از مسابقه نمایش مسلط بر حریف داشت اما در مجموع نیجریه با اتکا به خط میانی قدرتمند، تلاش میکرد تا مالک توپ و میدان باشد.
این نمایش در حالی به ثبت رسید که یکی از مهمترین چالشهای تیم ملی در مسیر جام جهانی، ترکیب خط هافبک است. به نظر میرسد در شرایط فعلی، زوج سعید عزتاللهی و سامان قدوس محتملترین گزینه برای حضور در مرکز زمین باشد؛ ترکیبی که در سالهای اخیر بارها مورد استفاده قرار گرفته، هرچند همیشه بحث حضور بازیکنی مثل احمد نوراللهی به عنوان یک هافبک توپگیر جدی هم مطرح بوده است.
در این میان، سعید عزتاللهی همچنان باثباتترین هافبک دفاعی ایران محسوب میشود؛ بازیکنی که با قرار گرفتن جلوی خط دفاع، هم پوشش مناسبی ایجاد میکند و هم با فیزیک قابل توجهش، به مدافعان اجازه میدهد در شرایط مطمئنتری بازی کنند. نقش او در ایجاد تعادل دفاعی تیم ملی کاملاً مشخص است اما در غیاب او هم قلعهنویی گزینه خود را داشت.
در بازی با نیجریه، محمد قربانی به جای عزتاللهی در ترکیب قرار گرفت؛ بازیکنی که نمایش بدی نداشت اما آنچه بیش از هر چیز در این مسابقه جلب توجه کرد، عملکرد درخشان الکس ایووبی در ترکیب نیجریه بود.

ایووبی در کنار اندیدی، کاپیتان و هافبک دفاعی نیجریه، زوجی قدرتمند در میانه میدان تشکیل داده بود. تصاویر منتشرشده از مسابقه بهخوبی نشان میدهد که این دو بازیکن در نبردهای فیزیکی، دست بالا را مقابل هافبکهای ایران داشتند؛ موضوعی که تفاوت سطح و آمادگی را در مرکز زمین به نمایش گذاشت.
این درخشش چهره نامدار فوتبال نیجریه در حالی رقم خورد که او در حال حاضر جزو برترین بازیکنان تیمش است و نامزد دریافت جایزه بهترین بازیکن ماه مارس لیگ برتر هم بود، در رقابت با برونو فرناندز (منچستریونایتد)، مورگان گیپس وایت (ناتینگهام)، داوید رایا (ارسنال)، جیمز وارنر (اورتون)، انتونی گوردون (نیوکاسل).
الکس ایووبی در مدل بازی نیجریه که 2-4-4 لوزی هست به عنوان بازوی سمت چپ حضور دارد. او دو وظیفه را در جریان بازی خیلی خوب انجام داد کمااینکه در بازیهای قبلی هم خیلی خوب این کار را انجام میداد؛ یکی اینکه عرض سه نفره را هنگام بازیسازی کنار دو دفاع وسط دیگر میساخت. یعنی میآمد سمت چپ دفاع وسط قرار میگرفت و استاد آن بود تا یکسری پاس طولی زمینی بین خطوط بفرستد که اکثر آنها هم به لوکمن میرسید. در بازی های گذشته نیجریه هم بارها این کار را انجام داده بود. کیفیت اصلی او در ارسال پاسهای خط شکن است که به شکستن بلوکهای دفاعی ایران منجر میشد.


نکته قابل توجه اینجاست که نیجریه حتی در جام جهانی حضور ندارد و به شکل عجیبی از صعود بازمانده، اما همین تیم مقابل ایران نشان داد چه کیفیتی در اختیار دارد. اگر آنها به جام جهانی میرسیدند، بدون تردید میتوانستند یکی از مدعیان صعود از گروه خود باشند.
ایووبی که یکی از مهرههای کلیدی نیجریه در این بازی بود، فصل موفقی را در لیگ برتر انگلیس با فولام پشت سر میگذارد. او در این فصل در تمامی مسابقات تیمش به میدان رفته و با ثبت دو گل و دو گل، میانگین نمره ۷.۰۳ را به دست آورده؛ آماری که نشاندهنده ثبات و کیفیت بالای این هافبک ۲۹ ساله است.
او در مجموع مسابقات این فصل هم ۴ گل و ۳ پاس گل را به ثبت رسانده که برای یک هافبک آمار درخشانی است اما آنچه ایووبی را تبدیل به یک چهره کلیدی کرده، قدرت تخریب در نمایش حریف و کمک به بازیسازی تیم خودی است.
این بازیکن که سابقه بازی در آرسنال و اورتون را هم دارد، در طول دوران حرفهایاش دو انتقال بزرگ با مجموع حدود ۵۶ میلیون یورو را تجربه کرده و حالا با نزدیک به ۱۰۰ بازی ملی، یکی از چهرههای باتجربه فوتبال نیجریه محسوب میشود که شاید میتوانست بعد از جام جهانی سومین انتقال بزرگ خود را هم داشته باشد.
نمایش نیجریه در این مسابقه، بهویژه در خط میانی، یک محک جدی برای تیم ملی بود و یک پیام برای اهمیت عملکرد زوج خط میانی، اینکه چگونه هافبک دفاعی و مرکزی میتوانند سرنوشت مسابقه را تغییر بدهند. ایران در دو جام جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴ با زوج نکونام و تیموریان که با درخشش در جام جهانی آلمان مسیر بازی در لالیگا و جزیره را طی کردند و در بر برزیل هم جزو بهترین بازیکنان بودند، توانستندبه نقطه اتکای تیم ملی تبدیل شوند.

در جام جهانی ۲۰۱۸ امید ابراهیمی با نمایش به یادماندنی برابر مراکش و سعید عزتاللهی با عملکرد درخشان مقابل اسپانیا و پرتغال این اهمیت را به نمایش گذاشتند و در ۲۰۲۲ هم زوج سعید عزت و احمد نور، برای تیم ملی درخشید. حالا باید دید که امیر قلعهنویی برای پست شش و هشت خود چه تصمیمی در نهایت خواهد گرفت.