زندگی بدون شوامنی
زرد بیموقع: ستون رئال در آلیانز آرنا فرو ریخت
به گزارش "ورزش سه"، با تمام تفاسیر، رئال مادرید میتواند از روند اتفاقات بازی رفت مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان مقابل بایرن در برنابئو تا حدی راضی باشد. آنها باختند، بله، اما فقط با اختلاف یک گل. رئال فرصت مساوی کردن داشت اما نویر مانع شد؛ از سوی دیگر بایرن هم ضدحملات زیادی را در دقایق پایانی از دست داد وگرنه شکست میتوانست سنگینتر باشد.
نتیجه ۱-۲ فضا را برای رویاپردازی باز میگذارد، اما نکته مهم اینجاست که از میان ۶ بازیکن در آستانه محرومیت رئال، فقط یک نفر کارت زرد گرفت: اورلین شوامنی. او در آلیانز حضور نخواهد داشت؛ این یک غایب معمولی نیست و آربلوا به خوبی این را میداند. از لحظهای که مایکل الیور سوت پایان بازی رفت را زد، آربلوا مدام به این فکر میکند که چگونه این مسئله را در مونیخ حل کند و به نظر میرسد کار آسانی نباشد.
ترکیب رئال در آلیانز، فراتر از تغییرات ناشی از محرومیت هافبک فرانسوی، شاهد تحولات دیگری هم خواهد بود. میلیتائو در بازی مقابل مایورکا با سطح خوبی بازگشت و در نیم ساعت حضورش مقابل بایرن نیز آمادگی خود را نشان داد.
او جایگزین هویسن شد و به نظر میرسد در بازی برگشت نیز هویسن از ترکیب خارج شود تا این مدافع برزیلی فیکس شود. آربلوا در تمجید از او گفته است: «در اوج آمادگی، او برای من بهترین مدافع میانی جهان است. بازی کردن با او مثل این است که دو بازیکن در زمین داشته باشید.»
میلیتائو یکی از ورودیهای ترکیب خواهد بود. نفر بعدی، اگر اتفاق خاصی نیفتد، جود بلینگام است. نیمکتنشینی او در بازی رفت عجیب به نظر میرسید، اما با دوری طولانیمدت او از میادین و عملکرد خوب خط میانی با حضور تیاگو پیتارش توجیه شد. لازم بود خود جود با بازیاش تردیدهای آربلوا را برطرف کند و او مقابل بایرن همین کار را کرد. او با انگیزه وارد زمین شد و در جریان بازی که به نفع سبک او بود، با استارتهای سریع خطرات زیادی ایجاد کرد؛ دقیقاً همان چیزی که رئال در مونیخ به آن نیاز دارد.
این دو تغییر قطعی به نظر میرسند. علامت سوال بزرگ این است که آربلوا چگونه میخواهد جای خالی شوامنی را در مرکز زمین، به خصوص در فاز دفاعی، پر کند. منطق حکم میکند که کاماوینگا جانشین طبیعی او باشد، هرچند او دقیقاً بازیکنی با آن ویژگیها نیست.
آنچلوتی پیش از این در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۲۴ مقابل دورتموند همین کار را کرد و نتیجه گرفت. اما باید تکرار کرد که کاماوینگا یک بازیکن پستنگهدار (پوزیسیونال) نیست، بلکه یک هافبک میانیِ رها و آنارشیست است که میتواند خطوط حریف را به هم بریزد. شکست مقابل مایورکا نمونه خوبی از این موضوع بود: گل مورلانس روی بیدقتی او در مرکز زمین، گم کردن بازیکن حریف و عدم بازگشت سریع به دلیل نوعی بیخیالی به ثمر رسید. کاماوینگا میتواند این نقش را ایفا کند، اما مقابل خط حمله پویای بایرن، تضمین بالایی نمیدهد.
گزینه دیگر خارج کردن والورده از سمت راست و بازگرداندن او به پست هافبک دفاعی دوگانه در کنار تیاگو است. در این صورت بلینگام به یکی از جناحین میرود و گولر در جناح دیگر بازی میکند. والورده در کنارهها بهترین سطح خود را نشان داده است، اما حقیقت این است که بازی مونیخ، بازیِ ایستادگی در مواضع دفاعی و سپس باز شدنِ سریع است؛ والورده در مرکز زمین میتواند با فضای بیشتری برای دویدن و حرکت دادن توپ، آزادانهتر عمل کند. با حضور والورده، تلاش دفاعی در پست مرکزی تضمین شده خواهد بود.
کاماوینگا، والورده... یا یک مدافع میانی؟
اینها دو گزینه اصلی آربلوا برای پیشروی در آلیانز بدون شوامنی هستند. او حتی میتواند آنها را ترکیب کند؛ یعنی والورده و کاماوینگا را در مرکز قرار دهد که در این صورت قربانی این سیستم تیاگو خواهد بود که بازی خوبی در برنابئو نداشت. به عنوان گزینههای «مدرنتر»، میتوان به استفاده از یک مدافع میانی در نقش هافبک دفاعی فکر کرد تا از قدرت تدافعی او در آن پست بهره برد. این ایده عجیبی نیست و در گذشته بارها انجام شده است: مورینیو با پهپه و آنچلوتی با راموس این کار را کردند. در رئالِ فعلی، دو کاندیدا برای این نقش وجود دارند: هویسن و آلابا. اما این گزینهای است که احتمال وقوع آن کم به نظر میرسد؛ یا شاید هم نه، کسی چه میداند.
