اعترافات بی پرده اسطوره آرسنال در یک مصاحبه جنجالی
اسطوره آرسنال: مهمترین جام زندگیام، ترک الکل بود!
به گزارش ورزش سه، آدامز که سالها کاپیتان آرسنال و تیم ملی انگلیس بود، امسال دو نقطه عطف مهم را همزمان تجربه میکند؛ ۶۰ سالگی و سیامین سالگرد اعلام رسمی اعتیادش به الکل.
آدامز میگوید برخلاف انتظار، قصد ندارد جشن بزرگی با همتیمیهای قدیمی یا خانوادهاش برگزار کند. او ترجیح داده این مناسبت را در جمعی کوچک و با افرادی که در مسیر بهبودی کنارش بودند، جشن بگیرد؛ کسانی که نقش مهمی در نجات زندگیاش داشتهاند.
او با صراحتی بیپرده درباره گذشتهاش حرف میزند و حتی با لحنی شوخ اما تلخ میگوید:«خیلی به خودم افتخار میکنم که ۳۰ سال است پاک ماندهام.» جملهای که عمق مبارزه او با اعتیاد را نشان میدهد.
از یورو ۹۶ تا سقوط کامل
داستان اعتیاد آدامز به دهه ۹۰ برمیگردد؛ جایی که پس از حذف تیم ملی انگلیس از یورو ۹۶، او وارد یک دوره ۴۴ روزه از مصرف بیوقفه الکل شد. همان مقطعی که زندگی حرفهای و شخصیاش به مرز فروپاشی رسید.
اما همان سال، نقطه آغاز تغییر هم بود. آدامز تصمیم گرفت با اعتیادش روبهرو شود؛ تصمیمی که به گفته خودش، زندگیاش را نجات داد.
او بعدها این تجربه را در کتابهایی ثبت کرد؛ از جمله کتاب «معتاد» و حالا هم با انتشار کتاب «۱۹۹۶»، به مرور آن سال سرنوشتساز پرداخته؛ سالی که همهچیز را برایش تغییر داد.
اعتیاد در فوتبال مدرن؛ همچنان هست اما با شکل متفاوت
آدامز که حالا با تاسیس مرکز «اسپورتینگ چنس» به ورزشکاران درگیر مشکلات روانی و اعتیاد کمک میکند، معتقد است شکل اعتیاد در دنیای امروز تغییر کرده است.
به گفته او اگرچه هنوز الکل در میان برخی ورزشکاران وجود دارد، اما وابستگی به داروهای مسکن و اعتیاد به قمار، به بحرانهای جدید تبدیل شدهاند. او هشدار میدهد که تبلیغات گسترده شرط بندی، بهویژه در فوتبال وضعیت را بدتر کرده است:«وقتی هر چند ثانیه یک تبلیغ شرطبندی میبینید، برای یک فرد معتاد این یعنی تحریک دائمی.»
نگاه به تایگر وودز؛ یک اعتیاد دیگر؟
وقتی از آدامز درباره وضعیت تایگر وودز، ستاره گلف جهان سوال میشود، پاسخ او کاملا صریح است: «من یک معتاد میبینم.»
او به وابستگی وودز به داروهای مسکن بعد از جراحیهای متعدد اشاره میکند و میگوید اگر او بخواهد تغییر کند، همیشه جایی برایش وجود دارد. آدامز تاکید میکند که بسیاری از افراد درگیر اعتیاد تا زمانی که خودشان نخواهند، حاضر به پذیرش مشکلشان نیستند؛ همانطور که خودش هم در گذشته هشدارهای اطرافیانش را نادیده میگرفت.
ریشههای یک بحران؛ از کودکی تا فوتبال
او در بخشی از صحبتهایش به ریشههای مشکلات خود هم اشاره میکند؛ از دوران کودکی و فضای خانوادگی سخت گرفته تا فشارهای فوتبال حرفهای.
به گفته آدامز، او یاد گرفته بود احساساتش را سرکوب کند و فوتبال هم این روند را تشدید کرد. سرکوبی که در نهایت به انفجار و اعتیاد منجر شد. او حتی فاش میکند که پسرش هم درگیر اعتیاد شده بود، اما حالا در مسیر بهبودی قرار دارد و حتی جلسات ترک الکل را در پرتغال برگزار میکند.
تاثیر اعتیاد بر آرسنال؛ یک اعتراف تلخ
آدامز معتقد است اعتیادش حتی روی عملکرد آرسنال هم تاثیر گذاشته بود. او به دورهای اشاره میکند که این تیم بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ قهرمان لیگ نشد و میگوید شاید بخشی از این ناکامی به شرایط او و همتیمیهایش برمیگشت. به گفته او، زمانی که تصمیم گرفت پاک شود، شرایط تیم هم تغییر کرد و آرسنال دوباره به قهرمانی رسید.
زندگی جدید؛ بدون نقاب
حالا آدامز از زندگیاش بهعنوان یک «زندگی آزاد» یاد میکند؛ زندگیای که در آن دیگر نیازی به پنهانکاری و نقش بازی کردن ندارد. او میگوید کتاب جدیدش نه از سر خودنمایی، بلکه برای کمک به افرادی نوشته شده که در شرایط مشابه هستند.
برای آدامز، سال ۱۹۹۶ فقط یک خاطره نیست؛ نقطهای است که او را از یک ستاره در حال سقوط، به انسانی تبدیل کرد که حالا به دیگران برای نجات زندگیشان کمک میکند.
