لیگ قهرمانان، دور از دسترس
یازده سال پیادهروی بارسلونا در بیابان!
به گزارش "ورزش سه"، خشکسالی اروپایی آنها با موفقیتهایشان در اسپانیا تضاد دارد؛ جایی که پنج لالیگا، پنج جام حذفی و پنج سوپرجام کسب کردهاند. هرچند به اشکال متفاوت (چرا که باخت ۲-۸ مقابل بایرن در لیسبون با از دست دادن فینال در ثانیههای آخر مثل سال گذشته در میلان یکی نیست)، اما بارسا یازده سال است که در اروپا ناامیدی انباشته میکند.
بارسا از زمانی که در سال ۲۰۱۵ در برلین پنجمین قهرمانی خود در لیگ قهرمانان (چهارمین و آخرین قهرمانی دوران مسی) را فتح کرد، مدام در این رقابتها به بنبست خورده است.
ابتدا دوران افول بود؛ پس از حذف در یکچهارم نهایی ۲۰۱۶ توسط اتلتیکو مادرید، در سال ۲۰۱۷ و پس از یک بازی رفت فاجعهبار در تورین (۳-۰) مقابل یووه شکست خورد. اما بدترینها در راه بود: تحقیر در یکچهارم نهایی رم (۳-۰)، فاجعه آنفیلد (۴-۰ پس از پیروزی ۳-۰ در بازی رفت در کمپ نو) و در نهایت سقوط یک امپراتوری در لیسبون: ۲-۸ مقابل بایرن.
سپس نوبت به عبور از بیابان رسید؛ حذف در یکهشتم نهایی مقابل پیاسجی در سال ۲۰۲۱؛ حذف در مرحله گروهی فصل ۲۲-۲۰۲۱ توسط بنفیکا و بایرن (ژاوی پس از باخت ۳-۰ در آلیانز خالی از تماشاگر به دلیل پاندمی گفت ما نمیتوانیم در اروپا رقابت کنیم) و حذف دوباره در مرحله گروهی فصل ۲۳-۲۰۲۲.
در سال ۲۰۲۴، آنها به یکچهارم نهایی بازگشتند اما در روز معروف اخراج آرائوخو، پس از پیروزی ۲-۳ در پاریس، توسط پیاسجی حذف شدند.
سال گذشته، بارسا به جمع نخبگان اروپا بازگشت و پس از یک مرحله لیگ درخشان و رتبه دومی، به نیمهنهایی رسید. آنها پس از حذف بنفیکا و دورتموند، در نیمهنهایی مغلوب اینتر شدند. و این سهشنبه، پس از فصلی بسیار پرفراز و نشیب با شکستهایی مقابل پیاسجی یا چلسی، مقابل اتلتیکو مادرید حذف شدند.
این موضوع به عنوان تکلیف ناتمام فلیک باقی مانده است. این دو حذف اخیر به مذاق رختکن بارسا خوش نیامده و خشم آنها را واداشته تا به بهانه داوری متوسل شوند.
در میلان، هدف مارسینیاک بود. پدری گفت: «این اولین بار نیست که با این داور چنین اتفاقی برایمان میافتد، یوفا باید نگاهی به آن بیندازد، چیزهایی هست که نمیفهمم».
اریک گارسیا نیز کلمات مشابهی داشت: «سه بار به استادیوم اینتر میلان آمدهام و همیشه اتفاقات خارجی رخ میدهد که به نفع ما نیست. همه میدانیم آخرین بار که اینجا آمدیم با این داور چه شد. عذر و بهانه نیست چون هفت گل خوردیم اما...».
فلیک که آن شب اخراج شده بود، اینگونه توجیه کرد: «تصمیمات ۵۰-۵۰ همیشه به یک سمت میچرخید». در مادرید نوبت به تورپن رسید؛ رافینیا گفت: «نتیجه را از ما دزدیدند» و گاوی شکایت کرد که: «داوری خیلی به نفع ما نبود».
یک جام با یک ایده عوض نمیشود
خشکسالی در اروپا با غنائم در رقابتهای داخلی تضاد دارد. از سال ۲۰۱۵، بارسا پنج لالیگا برده است. با لوئیس انریکه جام ۲۰۱۶ را گرفت. والورده جلوی سقوط تیمی را که در سراشیبی بود گرفت و علیرغم جدایی نیمار، لالیگاهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ را فتح کرد. پس از چهار سال خشکسالی، بارسای ژاوی جام ۲۰۲۳ را بلند کرد و با فلیک، جام فصل گذشته را بردند.
علاوه بر این، آنها در آستانه تکرار قهرمانی هستند و در فاصله هفت هفته تا پایان، نُه امتیاز از رئال مادرید پیش افتادهاند. بارسا همچنین در دهه اخیر تعداد قابل توجهی جام حذفی برده است: ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴.
همچنین ویترین افتخاراتش را با سوپرجامهای ۲۰۱۶، ۲۰۱۸، ۲۰۲۳، ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ سنگینتر کرده است. پانزده جام داخلی برای تیمی که یاد گرفته در اسپانیا دوباره قد علم کند، اما اروپا همچنان برایش گلوگیر است.
