
به گزارش "ورزش سه"، کومو سهشنبه شب در چارچوب دیدارهای برگشت از مرحله نیمه نهایی رقابتهای جام حذفی فوتبال ایتالیا در ورزشگاه جوزپه مهآتزا روبروی اینتر به میدان رفت و در حالی که تا دقایق پایانی از حریفش پیش بود، در نهایت با دو گلی که به فاصله بسیار کوتاهی در پایان بازی دریافت کرد با نتیجه ۲-۳ شکست خورد و از صعود به فینال این مسابقات بازماند.
فابرگاس پس از پایان این بازی در گفتگو با خبرنگاران اظهار داشت: «بعد از گل اول اینتر بازی تغییر کرد اما قبل از آن ما یک موقعیت با دیاو داشتیم که میتوانست نتیجه را ۱-۳ کند، وقتی تک به تک بود، آن هم میتوانست بازی را به سمت دیگری ببرد. میدانم این سفر را دو سال و نیم پیش از کجا شروع کردیم، حالا ما در حال رقابت برای رسیدن به فینال کوپا ایتالیا هستیم، در چند هفته دو بار نزدیک بودیم اینتر را شکست دهیم. همهاش خیلی خوب است اما من میدانم از کجا آمدهایم.
میدانستم این پسرها بعد از شکست جمعه مقابل ساسولو یک عملکرد فوقالعاده به من خواهند داد و همین کار را هم کردند. ما هنوز یک چیزهایی کم داریم اما باز هم، این را میدانستیم. من میدانم آنها در چه مرحلهای از این روند هستند و ما مقابل تیمی از باتجربهها بازی میکنیم که شش یا هفت سال است کنار هم هستند، بنابراین همیشه آسان نیست اما قطعاً محتملتر است که با این ترکیب اسکودتو را ببری.
آنها فصل گذشته در فینال لیگ قهرمانان بودند، یک تیم برنده هستند. ما باید مسیرمان را ادامه دهیم، برای من مهم بود ببینم کجا هستیم. آیا ما در همان سطح اینتر هستیم؟ نه، اما نزدیک هستیم. فقط در دو محوطه جریمه خیلی زیاد هم قدرتمند نیستیم.»

فابرگاس با شروع بازی با یک خط دفاع سه نفره همه غافلگیر کرده بود و به نظر میرسید این انتخاب تا زمانی که چالهاناوغلو در دقیقه ۶۹ بازگشت اینتر را آغاز کرد جواب داده است. آیا او احساس خشم یا ناامیدی دارد از این که دوباره برتری ۰-۲ از دست رفت؟ سرمربی کومو گفت: «طبیعی است که خوشحال نیستم اما در عین حال من فقط دو سال و نیم پیش در کمپ تمرینی را ساعت ۶:۳۰ صبح باز میکردم.
حالا اینجا هستیم، پس شاید وقتی یک عملکرد ضعیف مثل بازی مقابل ساسولو در جمعه داشتیم کمی عصبانی شوم، اما امشب نمیتوانم عصبانی باشم. من در دوران کارم خیلی بردهام و خیلی باختهام، پس میدانم همه اینها بخشی از فرآیند است. یک مصاحبه از یورگن کلوپ دیدم که میگفت او هفت فینال اول در جام حذفی را باخته و یکی از بهترین مربیان تاریخ است.
میتوانم هزار داستان درباره مسیر کومو برایتان بگویم اما همیشه سعی میکنم به همان پیام پایبند بمانم و آن پیام این است که ما به تدریج در حال رسیدن هستیم و باید بابت داشتن این تیم سپاسگزار باشیم. اگر به ترکیب اینتر نگاه کنید، همهشان ملیپوش هستند. ما نزدیک بودیم، اما فکر نمیکنم عصبانی واژه درستی برای احساسی باشد که الان دارم. بعضی شکستها هم هست که همراه با عملکرد خوب است، بنابراین نمیتوانیم تمام این فصل را فقط به خاطر این که الان کمی ناراحت هستیم به فنا بدهیم چون هنوز بازیهایی باقی مانده است.
ما مقابل تیمهای نخبه قرار میگیریم پس آنها شایسته تمجید هستند که کار را برای ما سخت میکنند. ما امروز هم کمی کم داشتیم، چون غایب داشتیم و دیاو هم فقط میتوانست حدود ۲۰ دقیقه بازی کند. نمیتوانم به شما بگویم که آیا موضوع به خطاهای فردی برمیگردد یا چیز دیگر، اما این حقیقت دارد که میتوانیم در بسیاری حوزهها پیشرفت کنیم و به رشد کنار هم ادامه دهیم.
ما یکی از سه یا چهار تیم اول اروپا هستیم که بیشترین تعداد بازیکنان زیر ۲۳ سال را بازی میدهند و این چیزی نیست که بتوان ساده از کنارش گذشت. من در آرسنال در سن ۲۱ سالگی کاپیتان بودم، با آرسن ونگر که از بازیکنان جوان زیادی استفاده میکرد. الان بهعنوان مربی دارم یاد میگیرم که این کار واقعاً آسان نیست، پس فقط میتوانم از آنها راضی باشم.»