
به گزارش "ورزش سه"، هواداران با نارضایتی فریاد زدند. او به سمت جایگاه تماشاگران چرخید و خواستار آرامش شد. این یک لحظه کوچک در جریان شکست ۲-۱ در برابر بورنموث در تاریخ ۱۱ آوریل بود، اما نشاندهنده یک مشکل بزرگتر بود که در این فصل در امارات پدیدار شده است: شکاف فزاینده بین تیمی که به دنبال قهرمانی است و هواداران خودش.
یکی از ماموریتهای مهم و مداوم آرتتا در دوران حضورش در آرسنال، تبدیل امارات به مکانی بوده است که تیمش بتواند از حمایت کامل هواداران خود بهرهمند شود. منطق این کار ساده است: تماشاگران پرشور و متحد، مانند یک بازیکن اضافی در لحظات حساس عمل میکنند. با این حال، در عمل، این فصل نشان داده است که این رابطه چقدر میتواند شکننده باشد.
شکست ۲-۱ برابر بورنموث، جایی بود که نارضایتی به اوج خود رسید. در این بازی، اشتباهات متعددی رخ داد و عملکرد تیم از ابتدا تا انتها ضعیف بود. حتی در پرتابهای اوت هم اتلاف وقت صورت گرفت.
انگیزه تیم از بین رفت، فرصت برای کسب امتیاز بیشتر و تثبیت صدرنشینی از دست رفت و در پایان بازی، هواداران با فریادهای اعتراضآمیز خود نارضایتیشان را ابراز کردند. این یکی از آشکارترین نشانههای عدم هماهنگی بین هواداران و بازیکنان بود.

در واقع، فریادها و نارضایتیهای آشکار، حتی در نیمه اول بازی، از ویژگیهای این فصل بوده است و بازیکنان نیز به آن توجه کردهاند. گفته میشود که برخی از بازیکنان آرسنال، در خلوت، به زمزمههای نارضایتی هواداران اشاره کردهاند.
در ظاهر، این وضعیت عجیب به نظر میرسد. در هر صورت، توپچیها با ۹ امتیاز اختلاف، در صدر جدول لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا قرار داشتند. آنها هنوز هم برای کسب هر دو جام تلاش میکنند.
آرتتا نیز به این موضوع بیتوجه نبوده است. او به جای اینکه اجازه دهد جو به طور طبیعی شکل بگیرد، به طور فزایندهای سعی کرده است به طور مستقیم بر آن تأثیر بگذارد. در ژانویه، پس از شکست ۳-۲ برابر منچستریونایتد، از هواداران خواست تا به جمع هواداران خوشگذران تیم اضافه شوند و اخیراً، قبل از شکست در برابر بورنموث، گفت:«صبحانهتان را بیاورید، شامتان را بیاورید، زودتر به ورزشگاه برسید.»
در این شرایط، تلاشهای نمادین بیشتری برای احیای هویت و حمایت باشگاه انجام شده است. از ابتدای سال جاری، سرود قبل از بازی تیم اصلی، «The Angel (North London Forever)» اثر لوئیس دانفورد، قبل از بازیهای تیم زیر ۲۱ سال آرسنال پخش میشود. این حرکت با هدف تقویت وحدت در تمام سطوح باشگاه انجام شده است.
این یک مسئله پیچیده است. هواداران آرسنال هم مضطرب و هم ناامید هستند. آنها از عدم قدرت تهاجمی تیم در یک سوم پایانی زمین ناراضی هستند و اشاره انگشتان آنها به بازیکنان برای پاس دادن توپ به سمت جلو، یکی از صحنههای رایج این فصل بوده است.
آنها همچنین از اینکه شش سال است که هیچ جام قهرمانیای کسب نکردهاند و در عین حال شاهد موفقیت تیمهای رقیب هستند، ناامید شدهاند. حتی تاتنهام نیز در این مدت یک جام اروپایی به دست آورده است. این موضوع آزاردهنده است و این خشکسالی با سه شکست متوالی در لیگ، تشدید شده است. بنابراین، میتوان درک کرد که چرا اضطراب در این شرایط بسیار افزایش یافته است.

اولین نشانههای اضطراب در تاریخ ۱۳ دسامبر، در جریان یک پیروزی دیرهنگام و سخت برابر ولوز، که با یک گل به خودی در وقتهای تلف شده به پایان رسید، ظاهر شد. گابریل ژسوس با ضربه سر خود، توپ را به سمت دروازه یِرسون موسکِرا فرستاد. این یک پیروزی بود، اما پیروزی قاطعی نبود و تنش همچنان ادامه داشت.
اولین نقطه اوج اصلی در تاریخ ۲۵ ژانویه، در جریان شکست برابر منچستریونایتد رخ داد. حتی با وجود اینکه آرسنال به دنبال کسب چهارگانه بود، که بسیاری معتقد بودند که آنها در مسیر درستی برای رسیدن به آن قرار دارند، برای اولین بار فریادهای اعتراضآمیز شنیده شد. از آن زمان، لحن تغییر کرد.
در ماه مارس، در جریان پیروزی ۲-۱ برابر چلسی، با وجود اینکه دو گل از روی ضربات ایستگاهی، نتیجه را به سود آنها تغییر داد، در برخی از قسمتهای استادیوم زمزمههای نارضایتی شنیده شد. این واکنش نشاندهنده عدم صبر و شکیبایی فزاینده نسبت به عملکرد تیم، نه فقط نتایج، بود. سپس شکست در برابر بورنموث رخ داد.
میکل آرتتا از هواداران آرسنال خواسته است تا از تیم خود حمایت کنند و به این نکته اشاره کرده است که آنها میتوانند چه تأثیر بزرگی بر بازیکنان داشته باشند.

اکنون که آرسنال به جای اینکه شکارچی باشد، خود شکار شده است، آیا جو در امارات تغییر خواهد کرد؟
اگر توپچیها میخواهند اولین قهرمانی خود را پس از 22 سال کسب کنند، جو در امارات باید تغییر کند و این تغییر باید با بازی خانگی برابر نیوکسل در روز شنبه آغاز شود. با توجه به اینکه منچسترسیتی اکنون برای اولین بار از آگوست، در صدر جدول قرار گرفته و با آرسنال، تفاضل گل یکسانی دارد، شرایط بسیار حساس است.
نقشها تغییر کردهاند. این احساس غالب در باشگاه وجود دارد که اکنون جو در امارات آرامتر خواهد بود، زیرا شکارکنندگان به شکار تبدیل شدهاند. ظاهر و باطن این شرایط بسیار متفاوت است. آرسنال دیگر مدعی اصلی قهرمانی نیست، بنابراین این یک نوع فشار متفاوت است. این موضوع میتواند هم هواداران و هم بازیکنان را به خوبی متحد کند. نحوه صحبت آرتتا با هواداران در کنفرانس خبری امروز، بسیار جالب خواهد بود.
یکی از عوامل انگیزهبخش پشت تلاشهای اغراقآمیز او برای جلب حمایت هواداران، تأثیری است که واکنشهای تماشاگران در ورزشگاه میتواند بر تیمش داشته باشد. او پس از پیروزی ۴-۱ آرسنال برابر تاتنهام در نوامبر، نگاهی اجمالی به این موضوع انداخت، در این بازی هواداران از ابتدا به طور پرشور از تیم خود حمایت کردند.

آرتتا گفت:«به نظر من، این عالی بود و تفاوت زیادی ایجاد میکند. بازیکنان در مورد آن صحبت میکردند، امیدوارم هواداران ما متوجه شوند که چه چیزی به تیم میآورند، شادی، اعتماد به نفس، انرژی، و ما باید به طور مداوم این موضوع را حفظ کنیم. زیرا این یک قدرت فوقالعاده است که داریم.»
با این حال، نمیتوان وحدت را ساختگی ایجاد کرد، بلکه باید آن را در زمین مسابقه به دست آورد، همراه با صبر و شکیبایی از سوی تماشاگران در یک رقابت حساس برای کسب قهرمانی که واقعاً هر دو طرف را به چالش خواهد کشید.ذاین موضوع ساده است: آرسنال اکنون بیش از هر زمان دیگری به هواداران خود نیاز دارد.