پپ با یک برند معروف در آتزوری
گواردیولا، زلزله هشت ریشتری فوتبال ایتالیا
به گزارش "ورزش سه"، در این سناریو، نامی پدیدار میشود که همهچیز را دگرگون میکند: پپ گواردیولا.
فدراسیون فوتبال ایتالیا در حال بررسی امکان وسوسه کردن سرمربی منچسترسیتی است تا او را به سرمربی تیم ملی تبدیل کند؛ عملیاتی پیچیده که تقریباً در مرز میان رویا و واقعیت قرار دارد، اما از ابتدا رد نشده است.
مشکل اصلی مسائل مالی است. گواردیولا که پیش از این نامش پیرامون برزیل مطرح بود، در سیتی ارقامی دریافت میکند که برای استانداردهای معمول فدراسیون فوتبال ایتالیا غیرقابل دستیابی است: حدود ۲۴.۸ میلیون یورو ناخالص، که فرسنگها با حقوقهایی که ایتالیا در سالهای اخیر پرداخت کرده فاصله دارد.
روبرتو مانچینی پس از قهرمانی در یورو به سه میلیون یورو خالص رسید. حتی آن مبلغ هم به جایگاه فعلی پپ نزدیک نمیشود، اما در فدراسیون یک سابقه را به یاد میآورند: زمانی که آنتونیو کونته در سال ۲۰۱۴ به نیمکت ایتالیا رسید، یک حامی مالی بخش مهمی از دستمزد او را بر عهده گرفت.
در اینجا یک راه احتمالی پدیدار میشود. پوما، برندی که با گواردیولا مرتبط است و سرمربی با آن رابطه نزدیکی دارد، میتواند نقشی مشابه با آن شریک تجاری در زمان آمدن کونته ایفا کند. موضوع فقط استخدام یک سرمربی نیست، بلکه ساختن پروژهای حول یک شخصیت جهانی است که قادر باشد تصویر ایتالیای افسرده پس از سالها ضربات ورزشی را دوباره احیا کند.
این ایده یک جنبه عاطفی نیز دارد. گواردیولا همیشه نسبت به ایتالیا ابراز علاقه کرده است. او در برشا و رم بازی کرده، به این زبان صحبت میکند و در چندین نوبت تحسین خود را نسبت به فوتبال ایتالیا ابراز داشته است. در سال ۲۰۱۸ وقتی از او درباره احتمال کار در سری آ یا این کشور سوال شد، با یک «چرا که نه؟» در را باز گذاشت. اکنون سناریو متفاوت خواهد بود: نه یک باشگاه، بلکه یک تیم ملی.
پپ میخواهد مربی یک تیم ملی باشد
من دوست دارم تجربه حضور در یک جام جهانی، یک جام ملتهای اروپا، یک کوپا آمریکا یا هر مسابقهای از این دست را داشته باشم. دوست دارم یک رقابت بزرگ ملی را تجربه کنم. نمیدانم چه زمانی، پنج، ده یا پانزده سال دیگر، اما دوست دارم به عنوان مربی در جام جهانی حضور داشته باشم. برای کار در یک تیم ملی، آنها باید تو را بخواهند و استخدامت کنند، همانطور که در مورد باشگاهها اتفاق میافتد. نمیدانم چه کسی مرا برای کار در یک تیم ملی میخواهد؛ این جملاتی بود که او در سال ۲۰۲۱ به ESPN گفت.
لئوناردو بونوچی که در حال حاضر با فعالیتهای فدراسیون در ارتباط است، چند روز پیش به این رویا دامن زد: من دوباره با گواردیولا شروع میکردم. او مرد مناسبی برای ایتالیا است. میدانم ساده نیست، اما رویاپردازی هزینهای ندارد. جمله او در لحظهای که فدراسیون در جستجوی مسیری جدید پس از دوران گتوزو و در انتظار انتخابات است، جرقه امید را روشن کرده است
نگاه به آینده
گواردیولا هنوز با منچسترسیتی قرارداد دارد و وضعیت فعلی او بر پایان دادن به فصل با نگاه به لیگ برتر و جام حذفی متمرکز است. در انگلیس و کاتالونیا ماههاست که از جدایی احتمالی صحبت میشود، هرچند پپ تصمیم قطعی نگرفته است. آنچه مشخص به نظر میرسد این است که اگر او سیتی را ترک کند، گزینه تیم ملی از مدتها قبل برایش جذاب بوده است: فرسودگی روزانه کمتر نسبت به باشگاه، اما با آدرنالین رقابتی کافی.
انگلیس، یکی از بزرگترین خواستههای او، توماس توخل را تا سال ۲۰۲۸ در اختیار دارد. برزیل قرارداد کارلو آنچلوتی را تا سال ۲۰۳۰ تمدید کرده است. و در اینجاست که ایتالیا میخواهد نیمنگاهی داشته باشد، به این امید که عشق گواردیولا به این کشور بتواند وزنه سنگینتری نسبت به پول داشته باشد.
عملیات ساده نخواهد بود، اما در فدراسیون فوتبال ایتالیا به این فکر میکنند که دستکم، برقراری تماس الزامی است. پپ از «سیتیزن» به «آتزوری»: رویایی گران، دشوار و شاید نه غیرممکن.
