متفاوتترین گزارش سال؛
تیمی که ممکن است بازیکنانش سال بعد زنده نباشند!
به گزارش ورزش سه، این داستان تیم ملی بالای ۷۵ سال آلمان است؛ تیمی که نه فقط برای جام، بلکه شاید برای آخرین فرصتهای زندگیاش بازی میکند.
قهرمان فعلی جهان در این رده سنی در شرایطی خود را برای حضور در دوره جدید این رقابتها آماده میکند که شرایط سن و سال بازیکنانش، شکل برگزاری این تورنمنت را کاملا متفاوت کرده؛ تا جایی که خود اعضای تیم معتقدند نمیتوانند مثل فوتبال حرفهای، چهار سال برای جام جهانی بعدی صبر کنند!
این تیم در سال ۲۰۲۵ با پیروزی ۳-۰ مقابل انگلیس در فینال که در کشور ژاپن برگزار شد، به عنوان قهرمانی رسید؛ حالا آنها قرار است در دوره جدید این رقابتها که به میزبانی استرالیا برگزار خواهد شد، از عنوان خود دفاع کند.
جامجهانی ما باید هر سال برگزار شود، نه هر ۴ سال!
به گفته گونتر کریستمان ۷۹ ساله، شرایط سنی بازیکنان باعث شده این رقابتها بهصورت سالانه برگزار شود: «در این سن و سال نمیتوانیم چهار سال منتظر بمانیم؛ بنابراین هر سال جام جهانی داریم، چون هیچکس نمیداند سال بعد زنده خواهد بود یا نه.»
این جمله، تصویری روشن از واقعیتی است که بر فضای این تیم حاکم است؛ تیمی که هر تورنمنت برایش میتواند آخرین فرصت باشد.
فوتبال ۸ نفره، بدون برخورد فیزیکی
رقابتهای این رده سنی به صورت ۸ در مقابل ۸ و در زمین کوچک برگزار میشود. تعویضها آزاد است و برخوردهای فیزیکی محدود شده؛ بهطوری که خطاهای خشن میتواند به جریمه زمانی منجر شود.
با این حال، سطح رقابت همچنان جدی است وچیزی که در زمین دیده میشود، اصلا ملایم نیست، چون انگیزهای که این بازیکنان دارند، از بسیاری از تیمهای حرفهای هم بیشتر است. در این رقابتها ۱۰ تیم از کشورهای مختلف برای کسب عنوان قهرمانی به میدان میروند.
بازگشت یک مهاجم باتجربه بعد از سکته مغزی!
در ترکیب آلمانیها نام کلاوس یورگنولف ۷۷ ساله بیش از بقیه جلب توجه میکند؛ بازیکنی با سابقه ۲۶۸ بازی و ۱۰۰ گل در بوندسلیگای دو. او هشت ماه پیش دچار سکته مغزی شد اما با پشت سر گذاشتن دوران درمان، دوباره به ترکیب تیم بازگشته و همچنان یکی از مهرههای کلیدی آلمانیها محسوب میشود.
کریستمان در اینباره میگوید:«او هنوز هم تضمینکننده گلهای ماست. حضورش در زمین به بازیکنان کمک میکند از مسائل دیگر فاصله بگیرند.»
تیمی غیر رسمی و بدون وابستگی به فدراسیون
این تیم به صورت رسمی زیر نظر فدراسیون فوتبال آلمان فعالیت نمیکند اما روندی منظم دارد. بازیکنانش ماهی یک بار در اردوهای دو روزه شرکت میکنند و برای ورود به تیم، فرآیند انتخابی در نظر گرفته شده است. حتی در برخی ردهها، تعداد متقاضیان بیشتر از ظرفیت است و لیست انتظار وجود دارد.
هزینههای این تیم هم با ترکیبی از حمایتهای مالی، کمکهای مردمی و پرداخت شخصی بازیکنان تامین میشود. هر بازیکن به طور متوسط سالانه حدود ۱۰ هزار یورو پرداخت میکند. اعضای تیم هم اغلب از میان افراد بازنشسته با سابقههای شغلی مختلف هستند؛ از معلمان و مهندسان گرفته تا وکلا و پزشکان.
چالش همیشگی؛ وضعیت جسمانی
با توجه به شرایط سنی بازیکنها، بررسی وضعیت سلامت آنها اهمیت زیادی دارد. به گفته کریستمان، همه بازیکنان باید اطلاعات مربوط به داروهای مصرفی خود را ارائه دهند و قبل از هر تمرین، وضعیت بدنیشان ارزیابی میشود.
او در عین حال اشاره میکند که برخی بازیکنان در اعلام دقیق شرایط خود چندان صادق نیستند:«همه باید وضعیت داروییشان را اعلام کنند. قبل از هر تمرین، وضعیت بدنیشان را میپرسم... اما حقیقت این است که ۸۰ درصدشان راست نمیگویند!»
جملهای که هم خندهدار است، هم نگرانکننده.
هدف مشخص؛ تکرار قهرمانی
تیم ملی بالای ۷۵ سال آلمان در ماه اکتبر (مهر ماه) راهی استرالیا میشود تا از عنوان قهرمانی خود دفاع کند. این تیم برای حفظ روحیه، حتی یک جام نمادین ساخته شده از لگو را همراه خود دارد. جامی تشکیل شده از ۲۸۴۲ قطعه که نمادی مهم از هدفی است که هنوز برایش میجنگند. کریستمان با اشاره به شانس تیمش میگوید: «شانس ما برای قهرمانی در جام جهانی از تیم ملی حرفهای آلمان بیشتر است. یولیان ناگلزمن باید بیاید و از ما یاد بگیرد!»
تیم ملی بالای ۷۵ سالههای آلمان، نمونهای متفاوت از تجربه فوتبال در سطوح بالای سنی است؛ جایی که رقابت همچنان وجود دارد اما شرایط فیزیکی و واقعیت زمان، شکل آن را تغییر داده است؛ در این سطح هر تورنمنت اهمیت ویژهای دارد؛ چرا که برخلاف فوتبال حرفهای، هیچ تضمینی برای حضور در دوره بعدی وجود ندارد. این گزارش متفاوت، روایتی جذاب از آدمهایی که میدانند زمان محدود است اما هنوز انتخاب کردهاند بازی کنند؛ در حالیکه برای آنها، هر بازی میتواند آخرین مسابقه باشد.
شاید به همین دلیل است که هر دقیقه بازیهای آنها، واقعیتر از هر مسابقه دیگری است.
