
به گزارش ورزش سه، در سالهای اخیر معمولا سه تیم سقوط کننده در پریمیرلیگ از مدتها قبل مشخص میشدند، اما این فصل ماجرا کاملا عوض شده و بالاخره یک نبرد واقعی برای بقا شکل گرفته؛ رقابتی پرتنش که چندین تیم را درگیر خود کرده و پیشبینی سقوط را به کاری دشوار تبدیل کرده است.
آخر هفته برای ناتینگام فارست خوب شروع شد؛ برد پرگل ۵-۰ مقابل ساندرلند در خانه این تیم، این تصور را ایجاد کرد که فارست میتواند فاصلهاش را با رقبا بیشتر کند اما در نهایت نتایج بقیه بازیها باعث شد شرایط جدول تقریبا بدون تغییر باقی بماند.
فارست همچنان پنج امتیاز بالاتر از تیم رده هجدهم یعنی تاتنهام قرار دارد و تنها سه امتیاز با وستهم فاصله دارد؛ آن هم در حالی که فقط چهار هفته تا پایان فصل باقی مانده است.
بعدازظهری کلاسیک در جنگ سقوط
اتفاقات همزمان بازیها حال وهوایی قدیمی به این رقابت داد. گل توماس سوچک برای وستهم، همزمان شادی در لندن و نگرانی در بین هواداران تاتنهام را به همراه داشت اما گل پالینیا امید را به اردوی تاتنهامیها برگرداند؛ با این حال تساوی دیرهنگام با گل کییرنان دوزبری هال و در نهایت گل دقیقههای تلفشده کالوم ویلسون برای وستهم، همهچیز را دوباره تغییر داد.
در نهایت اگرچه جایگاه تیمها تغییر چندانی نکرد اما فاصلهها کمتر و فشار روانی بیشتر شد.

هیچکس در امان نیست
برخلاف تصور رایج، حتی تیمهایی که کمی بالاتر در جدول هستند هم هنوز در امنیت کامل نیستند. لیدز یونایتد با وجود سپری کردن پنج بازی بدون شکست، فقط یک امتیاز بیشتر از فارست قرار دارد. نیوکاسل هم فقط دو امتیاز! حتی کریستال پالاس و ساندرلند هم هنوز از نظر ریاضی سقوط را پشت سر نگذاشتهاند.
در چنین شرایطی حتی رسیدن به مرز سنتی ۴۰ امتیاز هم ممکن است برای بقا کافی نباشد؛ اتفاقی که در تاریخ لیگ برتر به ندرت رخ داده است.
تفاوت بزرگ این فصل با گذشته
در دو فصل گذشته تیمهای سقوطکننده امتیازات بسیار پایینی داشتند (۲۶ و ۲۵ امتیاز) اما این فصل شرایط کاملا متفاوت است. یکی از دلایل اصلی، عملکرد بهتر تیمهای تازهصعودکرده است که مجموعا بیش از ۱۰۰ امتیاز کسب کردهاند. تیمهایی مثل لیدز و ساندرلند با سرمایهگذاری مناسب، رقابت را برای بقا پیچیدهتر کردهاند.
در عین حال، به نظر میرسد قوانین مالی لیگ باعث شده فاصله بین تیمهای بزرگ و متوسط کمتر شود و تیمهای بیشتری شانس رقابت داشته باشند.
این، دقیقا همان چیزی است که لیگ برتر باید باشد؛ نه فقط رقابت برای قهرمانی، بلکه جنگی واقعی برای بقا. حالا هر هفته و هر مسابقه میتواند همهچیز را تغییر دهد و هر اشتباه، هزینهای سنگین داشته باشد.
در شرایطی که چند تیم در هفتههای پایانی فرم بهتری پیدا کردهاند، این نبرد نه تنها جذابتر شده، بلکه برای برخی تیمها به کابوسی غیرمنتظره تبدیل شده و قطعا تا آخرین ثانیه آخرین مسابقه هم ادامه خواهد داشت.