
به گزارش ورزش سه، یورگن کلوپ این روزها دور از هیاهوی روزانه فوتبال، در نقشی جدید به زیست فوتبالی ادامه میدهد. یورگن که قرار است به عنوان سفیر برند Anheuser-Busch در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور داشته باشد، در گفتگویی بسیار جذاب درباره این تورنمنت، حس و حال خاص این دوره از جام جهانی و بازی محبوبش در دور گروهی صحبت کرده است. متن کامل گفتگوی آقای معمولی با نشریه آلمانی بیلد را در ادامه بخوانید:
تا دو هفته دیگر یولیان ناگلزمان لیست نهایی آلمان را اعلام میکند. چه انتظاری از این تیم داری؟
کلوپ: راستش را بخواهید، نمیدانم. ما مربی و تیم واقعاً خوبی داریم اما در پستهای مختلف به بازیکنان کلیدی نیاز داریم. مثلاً کای هاورتز که دوباره به روزهای خوبش برگشته؛ حضور او حیاتی است. ما در همه پستها ۷ یا ۸ گزینه جانشین نداریم. اگر همه سرحال باشند، تیم فوقالعادهای خواهیم بود. نباید فراموش کنیم اگر در یورو ۲۰۲۴ داور پنالتی خطای هند کوکوریا را میگرفت، مسیر تورنمنت کاملاً عوض میشد. آنجا نشان دادیم که میتوانیم بجنگیم، درست مثل آرژانتین ۲۰۲۲. فرانسه بازیهای بهتری انجام داد اما در نهایت عملگرایی برنده شد.
چقدر شانس داریم که هواداران آلمانی قهرمانی در آمریکا را جشن بگیرند؟
هر چیزی ممکن است. اما میتوانم ۱۰ تیم دیگر را نام ببرم که شانس مشابهی دارند. در چنین تورنمنتی اول از همه به شانس نیاز دارید و اینکه از مصدومیتها در امان بمانید. هم قبل از شروع و هم در جریان مسابقات. کیفیت هم مهم است اما ما کیفیت خیلی بیشتری نسبت به بقیه نداریم. کشورهای در سطح جهانی اینها هستند: آرژانتین، فرانسه، اسپانیا و البته انگلیس. هلند هم هست. حتی پرتغال میتواند تیم شگفتیساز باشد. نروژ هم با ارلینگ هالند احتمالاً یک نسل طلایی دارد که تیمهای بزرگی را شکست دادهاند.

بحثهای اخیر درباره دنیز اونداو را دیدی، نظرت چیست؟
ما در خط حمله گزینههای زیادی داریم اما نمیخواهم دخالت کنم. این بحثی است که در فضای عمومی مطرح شده. من دنیز را از دوران حضورش در برایتون میشناسم؛ او مسیر سادهای تا رسیدن به تیم ملی نداشت اما با سختکوشی به این جایگاه رسید. من سبک بازیاش را دوست دارم.
حالا شما سفیر برند Anheuser-Busch Bud هستید
این اتفاق بزرگی است و فکرش را نمیکردم. من آلمانی هستم؛ ما گاهی فکر میکنیم از همه بزرگتر هستیم و گاهی خودمان را کوچکتر از چیزی که هستیم نشان میدهیم. اما برای من، این حس را دارد که بخشی از شوی بین دو نیمه سوپربول و تبلیغات اطراف آن هستم. این یک افتخار است و از این پیشنهاد خوشحالم.
جام جهانی خاصی در ۴۰ سال اخیر هست که در قلبت جایگاه ویژهای داشته باشد؟
اولین خاطرهام مربوط به جام جهانی ۱۹۷۴ و بازی آلمان مقابل شیلی است، وقتی پل برایتنر توپ را از راه دور به تور چسباند. بعد از آن خاطرات دهه ۹۰؛ آن زمان در فرانکفورت زندگی و تحصیل میکردم و تازه پدر شده بودم. گل آندریاس برمه که ما را در سال ۹۰ قهرمان کرد یا جام جهانی ۲۰۱۴. من عاشق تماشای بازیهای جام جهانی هستم.
در حال حاضر سه مدعی اصلی قهرمانی از نظر تو چه تیمهایی هستند؟
نمیتوانم فقط سه تیم را نام ببرم چون مدعی زیاد است. همه چیز به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد: اینکه چطور تورنمنت را شروع کنی و چطور با عقبافتادن کنار بیایی. یادم نمیآید قهرمانی به سادگی از این مراحل عبور کرده باشد. هر بازی یک چالش است.

ارلینگ هالند را نام بردی؛ آیا تیم او میتواند اسب سیاه و شگفتیساز مسابقات باشد؟
خب، شگفتی انواع مختلفی دارد؛ در گروه، نیمهنهایی یا فینال؟ فکر میکنم باید مراقب تیمهای بریتانیایی بود. اگر آنها راهی پیدا کنند که برای تورنمنت آماده باشند، تا مراحل بالا میروند چون نسل خوبی دارند. اسکاتلند هم تیمی است که به روشهای مختلف به حریف ضربه میزند. اما در نهایت احتمالاً از یکچهارم نهایی به بعد، فقط غولها و مدعیان اصلی باقی میمانند.
چقدر احتمال دارد دوباره تو را به عنوان مربی در جام جهانی ببینیم؟
خداراشکر که امروز مجبور نیستم در این باره تصمیم بگیرم. این سوال را میشود به ۵۰۰ میلیون روش مختلف پرسید و من واقعاً نمیدانم چطور جواب درستی بدهم. من الان در جام جهانی هستم، فقط نه در آن نقشی که شما فکر میکنید. پس واقعاً منتظر این نقش خاص و جدید هستم.
اشاره کردی به تیمهای بریتانیایی که معدن استعداد هستند. آنها چه کار درستی انجام میدهند و آلمان چه تغییری باید بدهد؟
این چیزی نیست که یکشبه اتفاق بیفتد. بله، فرانسه همیشه مخزن استعداد بوده، اسپانیا هم همینطور. ما هم فهمیدیم که باید چیزی را عوض کنیم و از استعدادهایمان بیشتر حمایت کنیم. شاید ناگلزمان ۵۰ بازیکن برای انتخاب نداشته باشد اما میشود روی بهبود شرایط کار کرد و ما دقیقاً داریم همین کار را میکنیم. من هر روز بازیکنانی را میبینم که واقعاً عالی هستند. با موسیالا و ویرتز، ما دوتا از بزرگترین استعدادهای تهاجمی دنیا را داریم. میخواهیم این مسیر را با لیگ جدید زیر ۲۱ سال تقویت کنیم. صادقانه بگویم، ایتالیا احتمالاً آرزو داشت مشکلات فعلی ما را داشته باشد؛ آنها به عنوان یک ابرقدرت فوتبال در وضعیت بسیار سختتری هستند.

برای اولین بار ۴۸ تیم در مسابقات هستند و تورنمنت ۶ هفته طول میکشد. این چقدر کار مربی را تحت تأثیر قرار میدهد؟
زمان بیشتر است اما تعداد بازیها برای هر تیم خیلی زیاد نمیشود. با این حال، این یک چالش است. ما از بازیکنان انتظار زیادی داریم، پس باید به آنها زمان استراحت بدهیم تا ذهنشان را خاموش کنند. فیلم ببینند، برای غذا بیرون بروند یا هر کار دیگری. سرنوشت تورنمنت در زمین رقم میخورد و آنجا ذهنیت و استقامت تعیینکننده است. خوب است که زمان بیشتری برای اتحاد گروهی وجود دارد اما اگر اوضاع خوب پیش نرود، چالشها هم بزرگتر میشوند. این اولین بار است که تورنمنت اینقدر طولانی است و نقشهای از قبل وجود ندارد. شرایط سخت است؛ گرما، اقلیم و آبوهوا. برای من هم این یک کمپ ۶ هفتهای خواهد بود.
دوست داشتی یک بازی جام جهانی را ناشناس و با آرامش در یک کافه ببینی؟
ناشناس؟ بله، عالی میشد اما هرگز اتفاق نمیافتد. اما بازی که واقعاً منتظرش هستم، تقابل اسکاتلند و برزیل است. این مسابقه بسیار جذاب خواهد بود چون دو فلسفه کاملاً متفاوت فوتبال روبروی هم قرار میگیرند.
اگر بخواهی پیراهن تیم ملی آلمان را در جام جهانی بپوشی، اسم چه کسی را پشت آن میزنی؟
مولر!
کدام مولر؟
انتخابش با خودتان؛ شاید دیتر مولر...