
به گزارش "ورزش سه"، ثبت ۹ گل در ۵۱ دقیقه، از پنالتی هری کین در دقیقه ۱۷ تا آخرین گل لوئیز دیاز در دقیقه ۶۸، این فرضیه را تقویت کرد که شاهد بهترین بازی سالهای اخیر بودهایم؛ دیداری که میتواند نقطه عطفی در تاریخ این رقابتها باشد.
آمارها به خوبی گویای شدت این نبرد هستند: ۲۲ ضربه که ۱۳ مورد آن در چارچوب بود، ۳۵ مداخله دفاعی برای جلوگیری از گلزنی و دقت پاس بالای ۸۰ درصد برای هر دو تیم.
این ارقام نشاندهنده تعهد کامل بازیکنان به فلسفه تهاجمی مربیانشان است. لوئیس انریکه، سرمربی پاریس، پس از بازی با قاطعیت اعلام کرد: «این بهترین مسابقهای بود که در دوران مربیگریام تجربه کردم.» ستایشی بزرگ از سوی مربیای که پیش از این برنده جایزه د بست فیفا شده است.

تحلیلگران و مربیان باسابقه نیز به وجد آمدهاند. ویکتور فرناندز آن را بهترین بازی ۱۰ سال اخیر نامید و گایزکا گاریتانو کلید جذابیت آن را نبردهای یکدرمقابلیک در تمام نقاط زمین دانست.
به باور گاریتانو، باز بودن فضاها و غلبه مطلق مهاجمان بر مدافعان، فوتبال تهاجمی را به اوج خود رساند. آبلاردو، مدافع سابق بارسلونا، معتقد است کیفیت فنی بازیکنانی نظیر دمبله، کوارا، موسیالا و ویتینیا باعث شد تا آنها حتی تحت شدیدترین پرسها نیز با مهارتهای انفرادی خیرهکننده خارج شده و موقعیتهای برتری عددی ایجاد کنند.
او همچنین این تیم پاریسی را «تیمی به سبک مولف» نامید که انریکه با شجاعت تمام و پس از کنار گذاشتن ستارههایی چون نیمار و امباپه، آن را مطابق ایدههای خود ساخته است.

در مقابل، فران اسکریبا، مربی اسپانیایی، نگاهی انتقادیتر داشت. او ضمن اعتراف به لذتبخش بودن مسابقه برای تماشاگران، اشاره کرد که تحلیل عمیقتر نشاندهنده ناهماهنگیها و اشتباهات دفاعی متعددی است که نباید نادیده گرفته شوند. به عقیده او، هرچند این بازی از نظر سرگرمی بینظیر بود، اما لزوماً «بهترین بازی تاریخ» از نظر توازن فنی نیست.
با این حال، تمام جهان فوتبال اکنون با اشتیاق در انتظار بازی برگشت در مونیخ است تا ببیند آیا این ضیافت گل تکرار خواهد شد یا خیر.