
به گزارش "ورزش سه"، یامال قبل از این که به سمت فرودگاه حرکت کند، لحظهای را تجربه کرد که احتمالاً از هر تشویقی در یک ورزشگاه ارزشمندتر بود. در میان گروهی از کودکان که میخواستند با او خداحافظی کنند، این ستاره جوان اسپانیایی چند لحظه وقت گذاشت تا لبخند بزند، با آنها سلام و احوالپرسی کند و تعاملی را به اشتراک بگذارد که چیزی بسیار مهمتر از استعداد او را منعکس میکرد: تأثیر شگرفی که او در حال حاضر بر روی هزاران هوادار جوان در سراسر جهان دارد.
چیزی که این صحنه را حتی خاصتر میکند این است که یامال تنها 18 سال دارد و در آستانه شرکت در اولین جام جهانی خود با اسپانیا است. تعداد بسیار کمی از فوتبالیستها با این میزان نفوذ در چنین سن کمی به جام جهانی رسیدهاند. پله، دیهگو مارادونا، لیونل مسی و کیلیان امباپه نیز اولین جام جهانی خود را در سنین جوانی تجربه کردند اما همین واقعیت که نام یامال در کنار نام این اسطورهها قرار دارد، عظمت دستاوردی را که او در حال ساختن آن است، نشان میدهد.
با این حال، مسئولیتی که یامال بر دوش دارد، بسیار فراتر از به ثمر رساندن گل، دادن پاس گل یا کمک به اسپانیا برای فتح جام جهانی دیگر است. خداحافظی آن کودکان چیزی را به یاد میآورد که اغلب در میان آمار و ارقام و تیترها گم میشود. میلیونها جوان نه تنها نحوه بازی او در زمین را تماشا خواهند کرد، بلکه نحوه واکنش او در برابر فشار، نحوه مدیریت انتقادات، نحوه پاسخگویی به تحریکات و نحوه رفتار او هم در پیروزی و هم در شکست را تماشا خواهند کرد. برای بسیاری از آنها، یامال فقط یک ستاره فوتبال نیست. او یک الگو است.

این مسئولیت در طول هفتههای اخیر حتی بیشتر آشکار شد. آسیبدیدگی عضلانی که او در بارسلونا تجربه کرد، زنگ خطر را در سراسر اسپانیا به صدا درآورد و بحثی را در مورد اینک ه آیا باید از او محافظت شود یا این که او آماده پذیرش انتظارات یک کشور است، آغاز کرد. خود یامال اعتراف کرد که برای از دست دادن این تورنمنت ترسیده است، در حالی که چهرههای باتجربه مانند فرناندو مورینتس یادآوری کردند که با وجود استعداد فوقالعادهاش، او هنوز یک نوجوان است. از سوی دیگر، لوییس دلافوئنته و کادر فنی او با احتیاط عمل کردند و اولویت را بر بهبودی او قرار دادند تا او بتواند در بهترین شرایط خود به مهمترین تورنمنت دوران حرفهای خود برسد.
این نگرانی قابل درک است. در این سن، یامال در حال حاضر قهرمان یورو 2024 شده، جایزه بهترین بازیکن جوان این تورنمنت را برده، جوانترین گلزن در تاریخ مسابقات قهرمانی اروپا بوده و خود را به عنوان یکی از مهمترین چهرههای بارسلونا تثبیت کرده است. علاوه بر این، او فصل موفقی را پشت سر گذاشته و 16 گل و 11 پاس گل به ثبت رسانده است، آمارهایی فوقالعاده برای کسی که به تازگی سفر خود را در سطح حرفهای آغاز کرده است.
شاید به همین دلیل است که خداحافظی آن کودکان تا این حد تأثیرگذار است. آنها فقط یک فوتبالیست با ارزشی چند صد میلیون یورویی یا یک کاندیدای احتمالی برای توپ طلایی را نمیدیدند. آنها کسی را میدیدند که چند وقت پیش مانند خودشان بود. کودکی که نیمار را در تلویزیون تماشا میکرد و رویای نمایندگی کشورش را در سر میپروراند.
اکنون، نسل جدیدی یامال را دقیقاً به همان شکل تماشا میکنند. و در حالی که اسپانیا امیدوار است که او بتواند در اولین جام جهانی خود بدرخشد، آن خداحافظی قبل از ترک فرودگاه، چیزی را به یاد میآورد که گاهی اوقات در میان رکوردها و شهرت فراموش میشود: قبل از تبدیل شدن به یک سوپراستار جهانی، یامال هنوز یک جوان 18 ساله است که رویای میلیونها نفر را زندگی میکند و با هر عمل خود، چه در داخل و چه در خارج از زمین، به بیشمار کودکان و نوجوانان الهام میبخشد، در حالی که یک نسل کامل با دقت تمام حرکات او را زیر نظر دارد.