نه امباپه، نه دمبله: سلاح مخوف فرانسه در جام جهانی

به گزارش "ورزش سه"، تابستان ۲۰۲۴ را به یاد بیاورید. در آن زمان، مایکل اولیسه، ۲۴ ساله، تازه سومین فصل خود در لیگ برتر انگلیس را با پیراهن کریستال پالاس به پایان رسانده بود و آماده می‌شد تا همراه تیم المپیک فرانسه در بازی‌های المپیک پاریس شرکت کند. او از تیم اصلی فرانسه دور بود و در بین ستاره‌های موردعلاقه دیدیه دشان ۵۷ ساله، سرمربی تیم ملی، جایی نداشت.

اما دو سال بعد، همه چیز تغییر کرده است. هافبک هجومی بایرن مونیخ حالا یکی از جذاب‌ترین و درخشان‌ترین بازیکنان فوتبال جهان محسوب می‌شود و در آستانه نخستین تورنمنت بزرگ خود با تیم بزرگسالان فرانسه، کمتر کسی او را خارج از ترکیب اصلی تصور می‌کند.

پیش از دیدار دوستانه مقابل ایرلند شمالی در شهر لیل، نگاه‌ها بیشتر به همکاری احتمالی کیلیان امباپه و عثمان دمبله دوخته شده بود اما ستاره واقعی شب از جناح راست فرانسه درخشید.

اولیسه با نخستین هت‌تریک ملی خود، فرانسه را به پیروزی ۳-۱ رساند و اجازه نداد خاطره شکست ۲-۱ مقابل ساحل عاج در بازی قبلی، به عنوان آخرین تصویر پیش از سفر به جام جهانی در ذهن هواداران باقی بماند.

او ابتدا در دقیقه ۴۳ روی یک توپ برگشتی گل اول را به ثمر رساند. تنها چند دقیقه پس از آغاز نیمه دوم، با یک شوت قدرتمند گل دوم را زد و سپس در دقیقه ۷۵ با حرکت معروف خود، یعنی نفوذ از سمت راست به داخل محوطه و ضربه فنی پای چپ، گل سوم را وارد دروازه و هت‌تریکش را کامل کرد.

اولیسه اکنون در تنها ۱۷ بازی ملی، ۷ گل برای فرانسه به ثمر رسانده است؛ آماری برابر با تعداد گل‌های دمبله برای تیم ملی. تفاوت اینجاست که دمبله برای رسیدن به این عدد به ۵۸ بازی ملی نیاز داشت.

عملکرد او فقط به گل‌ها محدود نبود. تکنیک روان، اعتمادبه‌نفس بالا و کیفیت فوق‌العاده‌اش در تمام طول بازی به چشم می‌آمد. از یک ضربه فنی تماشایی مقابل مدافعان ایرلند شمالی گرفته تا پاس چیپ زیبایی برای امباپه در دقیقه ۷ و پاس عمقی دقیقی که در دقیقه ۷۳ برای مهاجم تیم ارسال کرد.

هواداران حاضر در ورزشگاه استاد پیر موروا همچنین از تلاش‌های دفاعی او نیز به وجد آمدند‌. البته ایرلند شمالی تیمی نیست که در جام جهانی حضور داشته باشد و فرانسه در آمریکا با رقبای بسیار دشوارتری روبه‌رو خواهد شد. با این حال، اولیسه اکنون همان ویژگی خاص بازیکنانی را دارد که در اوج آمادگی و اعتمادبه‌نفس قرار دارند. او از بازیکنانی است که معمولاً تابستان‌های بزرگ را می‌سازند و جام‌ها را به خانه می‌برند.

شاید ستاره بایرن هنوز از نظر تجربه بین‌المللی یا رهبری خارج از زمین در حد برخی بزرگان فوتبال نباشد، اما به نظر می‌رسد این موضوع برایش اهمیتی ندارد. او حتی در جشن‌های قهرمانی بایرن نیز بیشتر از هر چیز دیگری فقط می‌خواست فوتبال بازی کند.

اولیسه پس از تعویض در دقیقه ۸۲، در پایان بازی با کاپشن روی دوش خود دوباره وارد زمین شد تا با بازیکنان حریف دست بدهد و هم‌تیمی‌هایش را در آغوش بگیرد. سپس به مقابل هواداران رفت و راهی رختکن شد.

ادامه داستان او یک هفته دیگر، در دیدار فرانسه مقابل سنگال در نیوجرسی آمریکا نوشته خواهد شد و او آماده است مرد اول فرانسه در جام جهانی باشد.