نقشه زیرکانه انگلیس برای در هم‌ شکستن کرواسی

به گزارش "ورزش سه، شاگردان توماس توخل 52 ساله به دنبال شروعی طوفانی هستند، اما هواداران نگرانند که سه‌شیرها دوباره در تله بازی دفاعی کرواسی و آرایش تکراری «نعل اسبی» (پاس‌کاری‌های عرضی و کند دور محوطه جریمه) گرفتار شوند. با این حال، نشانه‌های امیدوارکننده‌ای در بازی‌های دوستانه اخیر دیده شده که نشان می‌دهد توخل راه‌حل نهایی را پیدا کرده است.

آرایش هجومی W شکل

توخل برای عبور از دفاع‌های لایه‌لایه، سیستم جدیدی را طراحی کرده که در آن به جای حمله تخت، تیم به شکل داینامیک «W» تغییر وضعیت می‌دهد. در این سیستم، دو شماره ۸ یا ۱۰ پیش‌رونده (احتمالاً جود بلینگام و دکلان رایس) درست پشت سر مهاجم بازی می‌کنند. کلید این سیستم، الیوت اندرسون است که به عنوان تک‌پیووت (محور میانی) در عمق زمین عمل می‌کند. پاس‌های مستقیم و رو به جلوی اندرسون، قفل این سیستم را باز می‌کند؛ او توپ را به هری کین می‌رساند و کین بلافاصله با یک ضربه، بازیکنانی نظیر بلینگام یا مادوئکه را در موقعیت گلزنی قرار می‌دهد.

شگرد «تهدید دوگانه» هری کین

بحث همیشگی درباره اینکه کین باید در محوطه جریمه بماند یا به عقب برگردد، با تاکتیک توخل پاسخ داده شده است: اجازه دهید او به عقب بیاید. کین با عقب‌نشینی به عمق آرایش W، مدافعان حریف را با خود می‌کشد. این جابجایی به بلینگام یا سایر هافبک‌ها اجازه می‌دهد تا از فضای خالی استفاده کرده و عملاً به مهاجم نوک تبدیل شوند. علاوه بر این، توخل از فول‌بک‌های خود (مانند ریس جیمز و نیکو اورایلی) می‌خواهد که به جای اورلپ (حرکت از جناحین)، از فضاهای میانی خالی شده توسط کین نفوذ کنند. این چرخش‌های مداوم، مدافعان حریف را در تشخیص یار مستقیم خود مستأصل می‌کند.

مهار لوکا مودریچ، مغز متفکر کرواسی

در حالی که حمله انگلیس آماده به نظر می‌رسد، نباید از تهدید اسطوره کرواسی غافل شد. لوکا مودریچ، ملقب به «پدرخوانده»، با ضریب هوشی فوتبالی بی‌نظیر خود همچنان قلب تپنده تیمش است. او با عقب‌نشینی به نزدیکی دروازه‌بان خود، بازیکنان انگلیس را وسوسه می‌کند تا برای پرس کردن او جلو بیایند و از پست خود خارج شوند. اگر رایس یا بلینگام در پرس کردن مودریچ زیاده‌روی کنند، او با پاس‌های سریع و جابجایی به فضاهای رها شده، ضرباهنگ بازی را به نفع کرواسی دیکته خواهد کرد. با این حال، پیشروی بیش از حد فول‌بک‌های کرواسی برای حمایت از خط میانی، حفره‌های بزرگی را در جناحین ایجاد می‌کند که توخل به شدت به دنبال بهره‌برداری از آن‌هاست.