اثبات در دقیقه 68: رونالدو دیگر آن هیولا نیست!

‫به گزارش ورزش سه، عقربه‌های ورزشگاه هیوستون تگزاس به دقیقه شصت و هشت رسیده بود و تابلوی نتایج همچنان تساوی یک بر یک را نشان می‌داد. پرتغال که با دریافت گل در ثانیه‌های پایانی نیمه اول در شوک فرو رفته بود با تمام قوا برای فرار از این کابوس می‌جنگید. در این دقایق نفس‌گیر همه نگاه‌ها به ساق‌های ستاره چهل و یک ساله دوخته شده بود تا شاید او بار دیگر در نقش یک ناجی ظاهر شود و گره کور این مسابقه را باز کند.

‫ در همین لحظات پرالتهاب ژائو کانسلو با یک پاس عمقی و هوشمندانه فرانسیسکو کونسیسائو را در فضای خالی محوطه جریمه کنگو صاحب توپ کرد. وینگر تازه‌نفس پرتغالی‌ها که در بین دو نیمه جانشین برناردو سیلوا شده بود با فراری سریع از تله مدافعان حریف گریخت. او به محض کنترل توپ سرش را بالا آورد و طبق یک غریزه تیمی به دنبال پیدا کردن رهبر و کاپیتان تیمش گشت. شما وقتی بازیکن تیم ملی پرتغال هستید به صورت ناخودآگاه وقتی در زمان حمله صاحب توپ می‌شوید سعی دارید کریستیانو را پیدا کنید. کونسیسائو با یک پاس رو به عقب دقیق رونالدو را پیدا کرد.

‫از مهاجمی که سال‌ها با حرکات آکروباتیک و واکنش‌های مهارنشدنی‌اش دنیا را مبهوت کرده بود انتظار این بود که با یک حرکت فوق‌العاده این توپ را به گل تبدیل کند. رونالدو تلاش کرد تا فرم بدنش را با مسیر توپ تنظیم کند و با یک چرخش سریع ضربه‌اش را به سمت دروازه شلیک کند اما توپ روی پای او جفت و جور نشد. رونالدو واقعا ضربه ضعیفی زد و آه از نهاد دوست‌دارانش بلند شد.

‫این اولین و جدی‌ترین موقعیت رونالدو در طول مسابقه بود. موقعیتی که در روزهای اوج جوانی‌اش به راحتی آن را به تور دروازه می‌دوخت اما در این شب عجیب انگار همه‌چیز دست به دست هم داده بود تا مانع از درخشش او شود.

‫شاید اگر آن پاس کمی جلوتر ارسال می‌شد یا فرم بدنی رونالدو در آن صدم ثانیه یاری می‌کرد تیتر فردای روزنامه‌ها به جای توقف پرتغال به آتش‌بازی دوباره پادشاه در ششمین جام جهانی‌اش اختصاص می‌یافت. شاید باید با واقعیت کنار بیائیم: رونالدو دیگر آن رونالدوی هیولا نیست.