کابوس همیشگی لئو در جام جهانی؛
پنالتیِ خراب مسی رکورددار جهان شد!
به گزارش "ورزش سه"، وقتی لیونل مسی برای زدن پنالتی دقیقه 9 مقابل اتریش پشت توپ ایستاد، یک فرصت طلایی داشت تا از میروسلاو کلوزه عبور کند و به تنهایی رکورددار گلهای تاریخ جام جهانی شود، اما ضربه ضعیف این بازیکن 38 ساله با برخوردی جزئی از کنار تیر دروازه به بیرون رفت و او را همچنان روی 16 گل، برابر با کلوزه، نگه داشت.
نکته مهمتر این است که این نخستین بار نبود که مسی در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان از روی نقطه پنالتی ناکام میشد؛ حتی دومین بار هم نبود.
او پیشتر نیز در جام جهانی 2018 مقابل ایسلند و در جام جهانی 2022 مقابل لهستان پنالتی از دست داده بود. با این پنالتی از دسترفته برابر اتریش، تعداد پنالتیهای خرابشده او در جام جهانی به سه مورد رسید؛ آماری که اکنون یک رکورد در تاریخ این رقابتها محسوب میشود.
پیش از این مسابقه، مسی با آساموآ جیان مهاجم سابق تیم ملی غنا، هر دو با دو پنالتی از دسترفته، در صدر این فهرست قرار داشتند. اما حالا مسی به تنهایی رکورددار بیشترین پنالتی هدررفته در تاریخ جام جهانی است.
با این حال، این ناکامی تنها چند دقیقه دوام داشت. او در ادامه مسابقه دو گل به ثمر رساند، رکورد کلوزه را شکست و با 18 گل به تنهایی به بهترین گلزن تاریخ جام جهانی تبدیل شد؛ رکوردی که سالها در اختیار کلوزه آلمانی بود.
بنابراین، اگرچه پنالتیها همچنان یکی از معدود نقاط ضعف آماری مسی در جام جهانی به شمار میروند، اما در همان مسابقهای که یک پنالتی را از دست داد، توانست یکی از بزرگترین رکوردهای تاریخ فوتبال جهان را به نام خود ثبت کند.
پنالتیهای از دسترفته مقابل ایسلند و لهستان هر دو توسط دروازهبان مهار شده بودند؛ بنابراین این نخستین بار بود که مسی در جام جهانی حتی نتوانست ضربهاش را در چارچوب دروازه قرار دهد.
چرا مسی این پنالتی را خراب کرد؟
گیر یوردت، کارشناس پنالتی نشریه اتلتیک، توضیح میدهد:
«این نمونه دیگری از دروازهبانهایی است که راه مقابله با پنالتیزنهای وابسته به واکنش دروازهبان را یاد گرفتهاند؛ مشابه اتفاقی که برای اولین پنالتی از دسترفته هری کین مقابل کرواسی رخ داد.
مسی در هنگام دویدن به سمت توپ سرعتش را کم میکند و کاملاً نشان میدهد که قصد دارد حرکت دروازهبان را ببیند و سپس تصمیم بگیرد. به همین دلیل الکساندر شلاگر هیچ واکنشی نشان نداد و کاملا ثابت ماند. در نتیجه مسی مجبور شد پیش از حرکت دروازهبان تصمیمش را بگیرد.
او سمت راست خودش را انتخاب کرد، اما چون نگاهش روی دروازهبان بود، تمرکز کامل روی توپ نداشت و همین باعث کاهش دقت ضربه شد.
حدس من این است که مسی در لحظه ضربه متوجه شد شلاگر به همان سمتی میرود که توپ قرار بود به آنجا زده شود. چون دیگر فرصت تغییر تصمیمش را نداشت، تلاش کرد توپ را تا حد ممکن نزدیک تیر بفرستد؛ اما در نهایت ضربه از کنار دروازه به بیرون رفت.»
با این حال باید اشاره کرد که مسی در تاریخ جام جهانی چهار پنالتی را تبدیل به گل کرده و تنها هری کین با پنج گل از روی نقطه پنالتی عملکرد بهتری دارد.
با وجود این، نرخ موفقیت 57 درصدی مسی در پنالتیهای جام جهانی فاصله قابل توجهی با آمار کلی دوران حرفهای او دارد؛ جایی که حدود 78 درصد پنالتیهایش را به گل تبدیل کرده است.
البته مسی بعدا با دو گل خود مقابل اتریش این اشتباه را جبران کرد، اما همچنان عجیب به نظر میرسد که یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال در مهمترین تورنمنت جهان از فاصله 12 یاردی چنین مشکلاتی داشته باشد.
آیا این مسابقه نشان داد که چگونه میتوان آرژانتین را متوقف کرد؟
گل رکوردشکن مسی اجتنابناپذیر به نظر میرسید، اما روند شکلگیری آن گل نیز به همان اندازه قابل پیشبینی بود.
همانطور که اتلتیک در راهنمای تاکتیکی گروه J توضیح داده بود، آرژانتین بارها و بارها هنگام حمله از کنارهها، بهویژه با پیشروی مدافعان کناری، موفق عمل کرده است. سپس توپ به عقب برگردانده میشود تا یک بازیکن از پشت محوطه یا درون آن با ضربه اول کار را تمام کند. نمونهای از این الگو در پیروزی 6-0 مقابل پورتوریکو در اکتبر دیده شد.
در دیدار برابر اتریش نیز همین اتفاق رخ داد. فاکوندو مدینا از سمت چپ نفوذ کرد، وارد یکسوم هجومی زمین شد و توپ را به عقب فرستاد. توپ به مسی رسید و او با ضربهای فوقالعاده دروازه را باز کرد.
فریب هوشمندانه تیاگو آلمادا در آن صحنه نیز به همان اندازه زیبا بود؛ حرکتی که باعث شد بسیاری تصور کنند این گل صرفا نتیجه نبوغ و خلاقیت آمریکای جنوبی است، اما قهرمانان جهان به دلیل مشخصی قهرمان هستند. تیم لیونل اسکالونی خلاقیت فردی را با الگوهای هجومی از پیش طراحیشده ترکیب میکند تا دفاع حریفان را باز کند.
بله، آنها نابغهای به نام مسی دارند که میتواند چنین حملاتی را تمام کند؛ اما رساندن او به این موقعیتها به همان اندازه که به استعداد فردی مربوط است، حاصل طراحی تاکتیکی نیز هست.
بنابراین حریفان آینده آرژانتین باید توجه کنند: اگر میخواهید بخشی از تهدید هجومی مسی و همتیمیهایش را خنثی کنید، باید مراقب همین پاسهای رو به عقب (Cutback) باشید. آیا اتریش میتوانست آرژانتین را بیشتر به چالش بکشد؟
تا حدی، برنامه بازی اتریش جواب داد.
آنها تلاش کردند ریسک زیادی در مالکیت توپ نکنند و در عین حال هنگام آغاز حملات آرژانتین فشار بیاورند تا از توپهای لو رفته در مناطق خطرناک استفاده کنند.
این روش تا حدودی موفق بود. اتریشیها چند بار در نیمه زمین آرژانتین توپ را پس گرفتند، اما نتوانستند از آن بهره ببرند.
پس از 68 دقیقه بازی، آنها تنها یک شوت در چارچوب داشتند؛ ضربه ایستگاهی مارسل زابیتسر. این آمار بهخوبی روایتگر عملکرد هجومی آنها بود.
در یکسوم هجومی زمین، فوتبال اتریش بیش از حد کند بود و دقت و تنوع لازم را نداشت.
بارها فرصت ارسال سانتر هدر رفت یا پاسی که میتوانست به فضای خطرناک فرستاده شود، دیر ارسال شد. کیفیت ضربات ایستگاهی آنها نیز - به جز همان ضربه زابیتسر- کافی نبود.
کمبود خلاقیت و ظرافت در حملات اتریش باعث شد آنها هرگز نتوانند آرژانتین را واقعا تحت فشار قرار دهند.
در نتیجه، نه لیساندرو مارتینس و نه کریستیان رومرو (پیش از تعویضش) مجبور به انجام کار خاصی در خط دفاعی نشدند و امیلیانو مارتینس نیز تقریبا هیچ سیوی انجام نداد.
این نتیجه برای مرحله یکسیودوم نهایی چه معنایی دارد؟
این پیروزی 6 امتیازی، آرژانتین را در صدر گروه J نگه داشت و صعودش به مرحله حذفی را قطعی کرد.
حالا هم که الجزایر توانسته اردن را شکست بدهد، صعود آرژانتین بهعنوان صدرنشین مرحله گروهی قطعی شد. در آن صورت، آرژانتینیها روز جمعه 3 ژوئیه در میامی به مصاف تیم دوم گروه H خواهند رفت که شامل تیمهای اسپانیا، اروگوئه، عربستان سعودی و کیپورد است.
با توجه به اینکه اسپانیا در صدر قرار جدول دارد و شانس زیادی برای شکست اروگوئه دارد، محتملترین سناریو این است که آرژانتین در مرحله بعد با برنده دیدار عربستان و کیپورد روبهرو شود.
شکست مقابل آرژانتین باعث شد اتریش همچنان در جایگاه دوم گروه باقی بماند؛ جایگاهی که صرفنظر از نتیجه دیدار اردن و الجزایر حفظ خواهد شد.
اگر اتریش در آخرین مسابقه گروهی خود الجزایر را شکست دهد، رتبه دومش قطعی میشود و روز پنجشنبه هفته آینده در لسآنجلس به مصاف صدرنشین گروه اسپانیا خواهد رفت.
