50 ستاره برتر جام جهانی: مسی در صدر

به گزارش ورزش سه، با پایان جام جهانی ۲۰۲۶ و قهرمانی اسپانیا، وقت جمع‌بندی عملکرد ستاره‌های این تورنمنت رسیده است. یکی از معتبرترین رده‌بندی‌های منتشرشده، ۵۰ بازیکن برتر جام جهانی را بر اساس نمایش آنها در طول مسابقات معرفی کرده؛ فهرستی که با وجود قهرمانی اسپانیا و حضور پررنگ بازیکنان لاروخا، همچنان لیونل مسی را در صدر قرار داده است.

اتلتیک پیش از شروع جام جهانی لیست پنجاه نفره ستاره‌های احتمالی جام جهانی را منتشر کرد و حالا در پایان تورنمنت لیست پنجاه نفره را با تغییر رتبه‌های ستاره‌ها منتشر کرده است.

لیونل مسی، آرژانتین / اینتر میامی (بدون تغییر)
در حالی که اسپانیا با ۹ نماینده در بین ۲۵ بازیکن برتر، بیشترین سهم را در این فهرست دارد، اما هیچ بازیکنی به اندازه لیونل مسی در جام جهانی ۲۰۲۶ تاثیرگذار نبود

حیف که هم‌تیمی‌های او در آرژانتین اجازه ندادند مسی در فینال، یکی دیگر از داستان‌های ماندگار فوتبال را بنویسد.
ستاره ۳۹ ساله آلبی‌سلسته درخشان‌ترین بازیکن این تورنمنت بود، اما تنها یک مسابقه با دفاع از قهرمانی جهان که آرژانتین در سال ۲۰۲۲ به دست آورده بود فاصله داشت.

۲. کیلیان امباپه، فرانسه / رئال مادرید (بدون تغییر)
امباپه با به ثمر رساندن دو گل تماشایی مقابل انگلیس در دیدار رده‌بندی، کفش طلای جام جهانی را به عنوان آقای گل مسابقات تصاحب کرد.
او حالا با ۲۲ گل، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی محسوب می‌شود. ستاره ۲۷ ساله فرانسه حداقل یک جام جهانی دیگر را هم پیش رو دارد و این فرصت را خواهد داشت که رکوردش را دست‌نیافتنی‌تر کند.

۳. رودری، اسپانیا / منچسترسیتی (بدون تغییر)
رودری نه تنها کاپیتان اسپانیای قهرمان بود، بلکه عنوان بهترین بازیکن جام را هم به دست آورد و به نماد فوتبال گروهی و منظم لاروخا تبدیل شد.

او پس از پشت سر گذاشتن مصدومیت سنگین رباط صلیبی، در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال دنیا ثابت کرد دوباره به همان هافبک بی‌رقیب گذشته تبدیل شده است.

۴. جود بلینگام، انگلیس / رئال مادرید (بدون تغییر)
بلینگام در دیدار رده‌بندی مقابل فرانسه از روی نیمکت وارد زمین شد و با یک گل انفرادی تماشایی، رکوردی تاریخی به نام خود ثبت کرد.
او نخستین بازیکن تاریخ انگلیس شد که در یک دوره جام جهانی ۷ گل به ثمر می‌رساند.
شاید حالا دیگر بتوان او را رهبر جدید سه‌شیرها دانست.

۵. پائو کوبارسی، اسپانیا / بارسلونا (+۳ رتبه)
تنها نوجوان حاضر در جمع ۱۰ بازیکن برتر این فهرست و بهترین مدافع جام جهانی.
کوبارسی با نمایش فوق‌العاده مقابل خولیان آلوارس و لیونل مسی در فینال، تورنمنت درخشانش را کامل کرد و حتی باعث شد انزو فرناندز با خطای شدید روی او اخراج شود؛ اتفاقی که جریان مسابقه را به سود اسپانیا تغییر داد.

۶. آیمریک لاپورت، اسپانیا / اتلتیک بیلبائو (+۱ رتبه)
لاپورت تنها اندکی پایین‌تر از هم‌تیمی جوانش قرار گرفته است.
او از ابتدا تا انتهای جام، فرمانده خط دفاع اسپانیا بود و علاوه بر استحکام دفاعی، با پاس‌های دقیق خود از عقب زمین نقش مهمی در فوتبال مالکانه تیمش ایفا کرد.

۷. ارلینگ هالند، نروژ / منچسترسیتی (-۱ رتبه)
هالند در یک‌چهارم نهایی مقابل انگلیس، برای نخستین بار پس از ۲۱ بازی ملی موفق به گلزنی نشد و در هوای شرجی میامی کاملاً مهار شد.
با این حال، نمایش‌های فوق‌العاده، قدرت بدنی و شخصیت خاص او باعث شد یکی از به‌یادماندنی‌ترین ستاره‌های این جام باشد.

۸. هری کین، انگلیس / بایرن مونیخ (-۳ رتبه)
کین در مراحل حذفی افت محسوسی داشت و شاید در نیمه‌نهایی مقابل آرژانتین باید زودتر تعویض می‌شد.
با این وجود، او با ۶ گل و همکاری درخشان با جود بلینگام، سهم بزرگی در موفقیت انگلیس داشت.

۹. مایکل اولیسه، فرانسه / بایرن مونیخ (بدون تغییر)
اولیسه چندین فرصت برای گلزنی از دست داد، اما با ثبت ۷ پاس گل، رکورد بیشترین پاس گل در یک دوره جام جهانی را به نام خود ثبت کرد.
هماهنگی او با امباپه، نویدبخش آینده‌ای روشن برای تیم ملی فرانسه است.

۱۰. عثمان دمبله، فرانسه / پاری‌سن‌ژرمن (بدون تغییر)
دمبله پس از ورود از روی نیمکت مقابل انگلیس، گل زیبایی به ثمر رساند و تعداد گل‌هایش در این جام را به ۶ رساند.
با این حال، جام جهانی او بیشتر با لحظات درخشان فردی شناخته می‌شود تا عملکردی ثابت در طول مسابقات.
دارنده توپ طلای فوتبال جهان، مثل بسیاری از هم‌تیمی‌هایش، شکست مقابل اسپانیا در نیمه‌نهایی را حسرت بزرگ این تورنمنت می‌داند.

۱۱. پدرو پورو، اسپانیا / تاتنهام (بدون تغییر)
پورو در فینال مقابل آرژانتین نقش پررنگی در حملات نداشت، اما گل مهم او مقابل فرانسه در نیمه‌نهایی، یکی از لحظات کلیدی مسیر قهرمانی اسپانیا بود.
سرعت بالا و توانایی‌های دفاعی او نیز نقش مهمی در استحکام خط دفاع لاروخا داشت.

۱۲. لامین یامال، اسپانیا / بارسلونا (+۳ رتبه)
اسپانیا درحالیکه یامال بهترین نسخه خودش نبود، جام جهانی را فتح کرد.
ستاره جوان بارسلونا در بیشتر مسابقات از نظر بدنی شرایط ایده‌آلی نداشت، اما حتی در این وضعیت هم یکی از خطرناک‌ترین وینگرهای جهان بود و در کارهای دفاعی نیز مشارکت مؤثری داشت.

۱۳. دکلان رایس، انگلیس / آرسنال (+۷ رتبه)
حرکت انفجاری و گل زیبای او مقابل فرانسه، درحالیکه که بازوبند کاپیتانی را بر بازو بسته بود، بهترین پاداش برای هافبکی بود که در کل جام مانند یک جنگجو جنگید.
رایس در تمام مسابقات، به جز دیدار مقابل نروژ که با بیماری به میدان رفت، در سطحی فوق‌العاده ظاهر شد و حتی با وجود مصدومیت هم کیفیت خود را حفظ کرد.

۱۴. اشرف حکیمی، مراکش / پاری‌سن‌ژرمن (-۲ رتبه)
حکیمی پس از یک تورنمنت خوب، در یک‌چهارم نهایی مقابل فرانسه ضعیف‌ترین نمایش خود را ارائه داد.
او نه در حملات همیشگی‌اش از سمت راست موفق بود و نه توانست بازیکنانی مانند دزیره دوئه، امباپه و اولیسه را به خوبی مهار کند.

۱۵. میکل اویارزابال، اسپانیا / رئال سوسیداد (-۲ رتبه)
اگرچه آمار گلزنی او در مراحل حذفی افت کرد، اما هوش تاکتیکی، پرس سنگین و توانایی همکاری تیمی باعث شد همچنان یکی از مهره‌های کلیدی اسپانیا باقی بماند.

۱۶. وینیسیوس جونیور، برزیل / رئال مادرید (-۲ رتبه)
وینیسیوس یکی از معدود بازیکنانی بود که در حذف برزیل مقابل نروژ تقصیر چندانی نداشت.
اگر اندریک فرصت طلایی نیمه دوم را از دست نمی‌داد، او یک پاس گل فوق‌العاده هم ثبت می‌کرد.
برزیل مشکلات زیادی داشت، اما وینیسیوس یکی از آنها نبود.

۱۷. دایو اوپامکانو، فرانسه / بایرن مونیخ (-۱ رتبه)
خط دفاع فرانسه در نیمه اول دیدار مقابل انگلیس، بدون حضور او کاملاً متزلزل بود، اما با ورود او به زمین شرایط دفاعی این تیم به شکل محسوسی بهتر شد.
او به همراه ویلیام سالیبا تنها زوج دفاع مرکزی بودند که در این جام توانستند تا حدی با زوج فوق‌العاده کوبارسی و لاپورت رقابت کنند.

۱۸. آنتونی گوردون، انگلیس / بارسلونا (-۱ رتبه)
گوردون شروع آرامی در جام جهانی داشت، اما هرچه مسابقات جلو رفت، تأثیرگذاری او هم بیشتر شد. اوج کارش گل فوق‌العاده‌ای بود که در نیمه‌نهایی مقابل آرژانتین به ثمر رساند.
چه زمانی که توپ زیر پایش است و چه وقتی بدون توپ حرکت می‌کند، به سختی می‌توان نقطه ضعفی در بازی او پیدا کرد.

۱۹. دنی اولمو، اسپانیا / بارسلونا (+۱۳ رتبه)
در میان خط میانی منظم و هماهنگ اسپانیا، این اولمو بود که با خلاقیت و نبوغش تفاوت‌ها را رقم می‌زد.
او با یک پاس پشت پای تماشایی، گل دوم پدرو پورو مقابل فرانسه در نیمه‌نهایی را ساخت و در فینال هم خیلی زود موقعیتی مشابه برای لامین یامال خلق کرد.

۲۰. ویلیام سالیبا، فرانسه / آرسنال (-۲ رتبه)
اگر پنالتی لوکاس دینیه ضربه بزرگی به فرانسه در نیمه‌نهایی زد، مصدومیت سالیبا در دقیقه ۳۰ شاید ضربه‌ای بود که دیگر جبران نشد.
حضور، هوش تاکتیکی و رهبری او برای خط دفاع فرانسه حیاتی بود. پس از خروج او، ماکسنس لاکروا روی صحنه گل دوم اسپانیا از جای خود خارج شد و فضای لازم را در اختیار اویارزابال قرار داد.

۲۱. الیوت اندرسون، انگلیس / منچسترسیتی (-۲ رتبه)
شاید هنوز برای قضاوت درباره ارزش انتقال گران‌قیمتش از ناتینگهام فارست به منچسترسیتی زود باشد، اما اندرسون در جام جهانی نشان داد زوج بسیار خوبی برای دکلان رایس است.
او حتی در دقایقی که رایس در زمین نبود، توانست تعادل خط میانی انگلیس را حفظ کند. در ۲۳ سالگی آینده روشنی در انتظارش است.

۲۲. مارک کوکوریا، اسپانیا / رئال مادرید (-۱ رتبه)
تنها لحظه پراسترس کوکوریا در فینال زمانی بود که مسی تلاش کرد به دلیل پوشاندن دهانش در زمان صحبت کردن، از داور برای او کارت قرمز بگیرد.
به جز آن، مدافع اسپانیا یکی از باثبات‌ترین بازیکنان جام بود و یکی از بهترین نمایش‌های دوران حرفه‌ای‌اش را ارائه داد.
۲۳. فابیان روئیز، اسپانیا / پاری‌سن‌ژرمن (+۲ رتبه)
پس از دو قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان اروپا، حالا فابیان روئیز قهرمانی جهان را هم به افتخاراتش اضافه کرده است.
حضور او در ترکیب اصلی اسپانیا از مراحل حذفی، قدرت بدنی، کیفیت فنی و انسجام تاکتیکی خط میانی این تیم را به سطح بالاتری رساند.

۲۴. اسماعیل صیباری، مراکش / بایرن مونیخ (-۲ رتبه)
مصدومیت صیباری در بدترین زمان ممکن از راه رسید و او فرصت درخشش مقابل فرانسه در یک‌چهارم نهایی را از دست داد.
با این حال، نمایش‌های او تا قبل از آن آن‌قدر خوب بود که خریدش توسط بایرن مونیخ را کاملاً توجیه کند.

۲۵. دیوگو کاستا، پرتغال / پورتو (-۲ رتبه)
اگرچه اونای سیمون دستکش طلایی جام را برد، اما خیلی‌ها معتقدند دیوگو کاستا بهترین دروازه‌بان این تورنمنت بود.
او مقابل اسپانیا در مرحله یک‌هشتم نهایی چندین واکنش فوق‌العاده داشت، اما در نهایت روی ضربه میکل مرینو تسلیم شد و پرتغال از دور مسابقات کنار رفت.

۲۶. خولیان کینیونز، مکزیک / القادسیه (-۲ رتبه)
کینیونز با گلزنی مقابل انگلیس تعداد گل‌هایش را در این جام به چهار رساند.
او در تمام مسابقات خطرناک‌ترین مهره هجومی مکزیک از سمت چپ بود و نقش مهمی در رسیدن این تیم به رتبه سوم داشت.

۲۷. اونای سیمون، اسپانیا / اتلتیک بیلبائو (+۹ رتبه)
سیمون در فینال تنها یک بار مجبور شد از محوطه جریمه خارج شود و توپ را پیش از رسیدن به مسی دفع کند؛ کاری که پیش‌تر مقابل امباپه هم انجام داده بود.
دروازه‌بانی فعال و کیفیت بالای او در بازی با پا، یکی از ارکان اصلی سیستم دفاعی اسپانیا بود.

۲۸. لئاندرو تروسار، بلژیک / بشیکتاش (-۱ رتبه)
تروسار مقابل آمریکا یکی از بهترین بازیکنان بلژیک بود، اما مقابل اسپانیا نتوانست همان تأثیر را بگذارد.
با این حال، بازیکن جدید بشیکتاش جام جهانی موفقی را پشت سر گذاشت.

۲۹. روبرتو آلوارادو، مکزیک / گوادالاخارا (-۱ رتبه)
او نتوانست مقابل انگلیس تعداد پاس گل‌هایش را افزایش دهد، اما همچنان با ارسال‌ها و پاس‌های دقیق پای چپش یکی از مهره‌های کلیدی حملات مکزیک بود.
درخشش او در این جام باعث شد اعتبارش فراتر از فوتبال مکزیک افزایش پیدا کند.

۳۰. برونو گیمارش، برزیل / نیوکاسل (-۱ رتبه)
شاید بیشتر از هر چیز، پنالتی از دست رفته‌اش مقابل نروژ در ذهن‌ها باقی بماند، نه چهار پاس گلی که پیش از آن ثبت کرده بود.
گیمارش بهترین هافبک برزیل در این جام جهانی بود، اما این برای نجات تیمی با مشکلات فراوان کافی نبود.

۳۱. اسماعیل سار، سنگال / کریستال پالاس (-۱ رتبه)
سار با چهار گل نقش مهمی در عملکرد خوب سنگال داشت و گل زیبایش مقابل بلژیک یکی از به‌یادماندنی‌ترین صحنه‌های مسابقات بود.
او همچنین یکی از زیباترین گل‌های جام را در دیدار مرحله یک‌شانزدهم نهایی به ثمر رساند.

۳۲. الکسیس مک‌آلیستر، آرژانتین / لیورپول (-۱ رتبه)
مک‌آلیستر در فینال مقابل اسپانیا بیشتر به دنبال توپ دوید و نتوانست مثل بازی‌های قبلی در حملات تأثیرگذار باشد.
با این حال، او همچنان بهترین هافبک آرژانتین در این جام بود.

۳۳. کریستیان رومرو، آرژانتین / تاتنهام (بدون تغییر)
مصدومیت رومرو در نیمه دوم فینال، ضربه بزرگی به خط دفاع آرژانتین زد.
اگرچه عملکرد او در طول جام بدون اشتباه نبود، اما لحظات درخشان زیادی هم داشت.
اینکه به خاطر دست ندادن با دونالد ترامپ در زمان مراسم اهدای مدال باید امتیاز اضافه بگیرد یا نه، قضاوتش با خودتان!

۳۴. فولارین بالوگان، آمریکا / موناکو (بدون تغییر)
جام جهانی بالوگون با نمایشی نه‌چندان خوب مقابل بلژیک به پایان رسید؛ آن هم پس از جنجال‌های سیاسی‌ای که هیچ نقشی در آنها نداشت.
با این وجود، گل‌های ارزشمند او در مراحل ابتدایی مسابقات، به‌ویژه برای یکی از سه کشور میزبان، نباید فراموش شود.

۳۵. براهیم دیاز، مراکش / رئال مادرید (بدون تغییر)
غیبت اسماعیل صیباری باعث شد براهیم دیاز در دیدار حساس مقابل فرانسه آن همیشگی نباشد.
این دو بازیکن در مرحله گروهی هماهنگی فوق‌العاده‌ای با هم داشتند و نقش مهمی در ثبت بهترین عملکرد تاریخ فوتبال مراکش در جام جهانی ایفا کردند.

۳۶. انزو فرناندز، آرژانتین / چلسی (-۱۰ رتبه)
انزو در دیدارهای مقابل مصر و انگلیس یکی از قهرمانان آرژانتین بود و گل‌های بسیار مهمی به ثمر رساند، اما فینال را به بدترین شکل ممکن به پایان رساند.
او ابتدا به دلیل اعتراض از داور کارت زرد گرفت و سپس با تکل خشن روی پائو کوبارسی اخراج شد تا آخرین امیدهای آرژانتین برای بازگشت به بازی هم از بین برود.
شاید انزو دیگر علاقه‌ای به ادامه حضور در چلسی نداشته باشد، اما این رفتار، آنقدر عجیب بود که بعید است انزو جرات بازگشت به لندن داشته باشد.

۳۷. لوئیس دیاز، کلمبیا / بایرن مونیخ (بدون تغییر)
دیاز پنالتی خود را در ضربات پنالتی مقابل سوئیس تبدیل به گل کرد، اما نتوانست کیفیت همیشگی‌اش را در طول مسابقات به نمایش بگذارد.
او در این جام پایین‌تر از استانداردهایی ظاهر شد که در بایرن مونیخ از او دیده‌ایم.

۳۸. آندریاس شیلدروپ، نروژ / بنفیکا (بدون تغییر)
شاید هیچ‌وقت مشخص نشود ضربه معروف او مقابل انگلیس پاس بود یا شوت، اما بدون شک یکی از زیباترین صحنه‌های جام جهانی را به ثمر رساند.
او پیش از آن هم با دو پاس گل برای ارلینگ هالند مقابل برزیل، کیفیت بالای خود را ثابت کرده بود.

۳۹. لیساندرو مارتینز، آرژانتین / منچستریونایتد (بدون تغییر)
فینال برای لیساندرو هم پیش از پایان نیمه اول به دلیل مصدومیت به پایان رسید.
بعد از خروج او، آرژانتین در بازی‌سازی از عقب زمین و مقابله با پرس سنگین اسپانیا با مشکلات بیشتری روبه‌رو شد.
او جام خوبی را پشت سر گذاشت، هرچند تعداد خطاهایش کمی بیشتر از حد انتظار بود.

۴۰. بوکایو ساکا، انگلیس / آرسنال (+۷ رتبه)
ثبت هت‌تریک در دیدار رده‌بندی شاید همیشه حس و حال خاصی نداشته باشد، اما برای ساکا این تلخ‌تر هم بود.
او در حالی سه گل مقابل فرانسه به ثمر رساند که در نیمه‌نهایی برابر آرژانتین حتی فرصت بازی پیدا نکرد.
اگر ساکا آماده ثبت سه گل و سه پاس گل در این جام بود، چرا توماس توخل از او بیشتر استفاده نکرد؟

۴۱. دزیره دوئه، فرانسه / پاری‌سن‌ژرمن (-۱ رتبه)
دوئه جام جهانی پرنوسانی را پشت سر گذاشت و در سمت چپ فرانسه، دقایق بازی را با بردلی بارکولا تقسیم می‌کرد.
او مقابل پاراگوئه و مراکش عملکرد خوبی داشت، اما در نیمه‌نهایی بهترین فرصت خود برای تغییر نتیجه را با از دست دادن یک ضربه چیپ برابر اونای سیمون هدر داد.

۴۲. گرگور کوبل، سوئیس / دورتموند (-۱ رتبه)
کوبل روی هیچ‌کدام از سه گل آرژانتین در مرحله یک‌چهارم نهایی مقصر نبود.
او یکی از عوامل اصلی مقاومت سوئیس ۱۰ نفره بود و پیش از آن نیز در ضربات پنالتی مقابل کلمبیا نمایشی تحسین‌برانگیز ارائه کرده بود.

۴۳. مارتین اودگارد، نروژ / آرسنال (-۱ رتبه)
آرامش و کیفیت اودگارد در مالکیت توپ، نقش مهمی در کنترل بازی نروژ مقابل انگلیس در گرمای طاقت‌فرسای میامی داشت.
او معمولاً بهترین تصمیم را برای به جریان انداختن بازی می‌گرفت، هرچند در یک‌سوم هجومی همیشه در بهترین فرم خود نبود.

۴۴. شارل د کتلار، بلژیک / آتالانتا (-۱ رتبه)
د کتلار در تاریخ این جام جهانی تنها بازیکنی بود که موفق شد دروازه اسپانیا را باز کند.
او مقابل آمریکا هم با قدرت هوایی بالایش تأثیرگذار ظاهر شد و ثابت کرد جانشین شایسته‌ای برای روملو لوکاکوی مصدوم بوده است.

۴۵. امیلیانو مارتینز، آرژانتین / استون‌ویلا (ورود جدید به لیست)
مارتینز بار دیگر نشان داد در مسابقات بزرگ دروازه‌بانی قابل اعتماد است.
او با چند مهار مهم، آرژانتین را تا وقت‌های اضافه مقابل اسپانیا در بازی نگه داشت، هرچند روی صحنه‌ای که نیکو ویلیامز با او برخورد کرد خوش‌شانس بود که داور خطایی اعلام نکرد.
روی گل قهرمانی فران تورس هم تقریباً هیچ کاری از دست او ساخته نبود.

۴۶. آدرین ربیو، فرانسه / میلان (-۲ رتبه)
ربیو در دقایق ابتدایی نیمه‌نهایی چند بار به خوبی لامین یامال را مهار کرد، اما بعد از آن ساختار تیم فرانسه باعث شد بیشتر در تعقیب توپ باشد.
تعویض شدنش در نیمه اول، پیش از آنکه خطر اخراج تهدیدش کند، پایان خوشایندی برای او نبود.

۴۷. لائوتارو مارتینز، آرژانتین / اینتر (-۲ رتبه)
تعویض‌های زودهنگام لیونل اسکالونی باعث شد لائوتارو فرصت چندانی برای کمک به بازگشت آرژانتین در فینال نداشته باشد.
این اتفاق برای مهاجمی که در طول جام یکی از مؤثرترین بازیکنان ذخیره بود، ناامیدکننده به نظر می‌رسید.

۴۸. میکل مرینو، اسپانیا / آرسنال (-۲ رتبه)
یکی دیگر از مهره‌های تأثیرگذار نیمکت اسپانیا.
او در فینال تنها چند سانتی‌متر با گلزنی فاصله داشت، اما بیش از هر چیز به خاطر نقش مهمش در پیروزی‌های اسپانیا مقابل پرتغال و بلژیک در مراحل حذفی، جایگاهش را در این فهرست به دست آورده است.

۴۹. یوری تیلمانس، بلژیک / منچستریونایتد (-۱ رتبه)
اگرچه به دلیل مصدومیت دیدار مقابل اسپانیا را از دست داد، اما به عنوان کاپیتان بلژیک جام جهانی بسیار خوبی را پشت سر گذاشت.
نقش او در بازگشت تاریخی بلژیک مقابل سنگال، یکی از به‌یادماندنی‌ترین لحظات این تورنمنت بود.

۵۰. فران تورس، اسپانیا / بارسلونا (ورود جدید)
فران تورس هم یکی دیگر از مهره‌های طلایی نیمکت اسپانیا بود.
او با گل قهرمانی خود مقابل آرژانتین، نامش را کنار آندرس اینیستا قرار داد؛ دو بازیکنی که گل‌های قهرمانی اسپانیا در جام جهانی را در وقت‌های اضافه به ثمر رساندند.
ضربه محکم و دقیق تورس که به سقف دروازه آرژانتین چسبید، بهترین پایان ممکن برای قهرمانی لاروخا در جام جهانی ۲۰۲۶ بود.