خادم: می‌گویند عواقب حرف‌هایم ناخوشایند است!

به گزارش "ورزش سه"، در روزهای اخیر رسول خادم بارها به لزوم تصمیم گیری مسئولان ارشد کشور درباره بحث رویارویی ورزشکاران ایران مقابل ورزشکاران رژیم صهیونیستی در مصاحبه های مختلف خود اشاره کرده است. با این حال هنوز شاهد هیچ واکنشی از سوی مسئولان در این باره نبودیم. رییس فدراسیون کشتی هم قصد دارد با تکرار صحبت هایش و تکمیل آنها پیگیری ماجرا را انجام دهد.

رسول خادم، رییس فدراسیون کشتی و سرمربی تیم ملی کشتی آزاد امروز در گفت و گو با رادیو تهران بحث های جدیدی را در این باره مطرح کرد.

• برخی نهادها مسائل حاشیه ای را دنبال می کنند

گمان می‌کنم در این چند روز که این مباحث مطرح شده است برخی از نهادها و سازمان‌های مرتبط به جای این که به اصل موضوع توجه کنند مسائل حاشیه‌ای را دنبال می‌کنند. ما شاهد یک رویکرد جدید بر اساس ارتباطات جدید در IOC هستیم و شاهدیم رژیم صهیونیستی به دنبال فشار هر چه‌ بیشتر بر ایران از طریق IOC است. با توجه به حساسیتی که مردم عزیز ما نسبت به قهرمانان ملی دارند و نتایج آنها در میادین بین‌المللی از اهمیت ویژه‌ای برای‌شان برخوردار است نمی‌توانیم نسبت به این موضوع بی‌تفاوت باشیم و چشم‌های‌مان را ببندیم و خود را به خواب بزنیم. حضور نمایندگان رژیم صهیونیستی در مسابقات مختلف مخصوصا در رشته‌هایی مانند کشتی و جودو به شدت در حال‌ افزایش است که بسیاری از آنها شهروند اسرائیل محسوب نمی‌شوند و این موضوع باعث ایجاد خلل در روند ورزش ایران شده است.

• قدرت در IOC دست آمریکا و اسراییل است

قبلا شاهد قدرت روسیه، آمریکا و جریان غرب در IOC بودیم، اما در حال‌ حاضر با توجه به اتفاقات رخ داده در ورزش روسیه، این کشور تا حد زیادی قدرت خود را در IOC از دست داده است و در حال‌ حاضر قدرت غالب در کمیته بین‌المللی المپیک توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی هدایت می‌شود و طبیعی است که آنها از این طریق اهداف سیاسی خود را برای فشار بر روی کشورهایی همچون ایران دنبال می‌کنند. ورزش برای ورزش مردم ما یک سرگرمی نیست. مردم ما علی‌رغم داشتن تمامی مشکلات اقتصادی و تنگناهای مختلف نتایج قهرمانان ملی را با حساسیت ویژه‌ ای دنبال می‌کنند و قهرمانان ورزشی نقطه امید مردم ایران هستند که طبقات متوسط و پایین جامعه دلخوشی‌شان دنبال کردن نتایج قهرمانان ملی است. بنابراین در چنین شرایطی لازم است برنامه‌های اجرایی و استراتژی‌ها در مورد این موضوع بازنگری شود.

• در خارج تصمیم ما را سیاسی تلقی می کنند

ما مرجعی به نام شورای امنیت ملی در کشور داریم که درباره مسائل کلان کشور تصمیم گیری می‌کند. از جمله موضوعات مهمی که رجال سیاسی کشور در آن اتفاق نظر دارند و سال‌ها است که این موضوع را دنبال می‌کنند بحث لزوم خودداری ورزشکاران ایران از رویارویی با ورزشکاران رژیم صهیونیستی است، چرا که با این کار می‌خواهیم نشان دهیم که آنها را به رسمیت نمی شناسیم، اما موضوع دیگر این بحث در بعد بین‌المللی آن است که نهادهای بین‌المللی ورزش معتقدند این یک تصمیم سیاسی است و ارتباطی با ورزش ندارد.

• بحث تعلیق ورزش ایران جدی است

اگر قرار است سیاست عدم رویارویی با ورزشکاران رژیم صهیونیستی کماکان دنبال شود نباید تمامی بار این مسئولیت سنگین بر روی دوش مربی و ورزشکار قرار گیرد و به نوعی برخورد کنیم که هنگامی که ورزشکار ما با نماینده رژیم صهیونیستی هم گروه می‌شود، مربی و ورزشکار را در حالت انفعال قرار دهیم. بحث تعلیق و محرومیت ورزش ایران در این باره بسیار جدی است و باید راهکار اساسی در این زمینه اندیشیده شود.

• شورای امنیت ملی با IOC وارد مذاکره شود

از سوی دیگر بی توجهی به این موضوع می‌تواند مسائل و تبعات اجتماعی مختلفی را در کشور ایجاد کند که خوشایند ورزش ما و فراتر از آن کشور نیست. وقتی آن اتفاقات برای علیرضا کریمی رخ داد، او و مربیانش مورد اتهامات مختلف قرار گرفتند که با آن بحث تصمیم گیری رجال سیاسی ما در شورای عالی امنیت ملی متناقض است. شورای عالی امنیت ملی به عنوان مرجع بالادستی نهادهای مختلف مانند وزارت امور خارجه، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان می‌تواند تیم‌های کارشناسی را با حضور این نهادها تشکیل دهد تا با IOC ، وارد صحبت و مذاکره شوند و از ابزارهایشان استفاده کنند تا سیاست کشور را در این خصوص برای آنها تبیین کنند و پای آن هم بایستند. اینکه ورزشکار را در حالت انفعال قرار دهیم منطقی نیست. اگر ورزشکار  به میدانی می‌رود، اگر مبارزه نکند هم او و هم رشته‌اش را محروم می‌کنند. این که بخواهیم ورزشکارانمان را مجبور به شکست کنیم و یا در درمانگاه‌های خارج از کشور شب تا صبح به دنبال گواهی پزشکی باشیم، موضوع درستی نیست و ضمن این که دیگر این گونه موارد قابل پذیرش نهادهای بین‌المللی ورزش نیست. بعد هم بخواهیم خواهش و التماس کنیم که ما را محروم نکنید. این موضوع نقض غرض است.

• چرا بار سنگین بر دوش ورزشکار و مربی است؟

ما، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان، وزارت امور خارجه و نهادهای دیگر را داریم که در این خصوص صاحب نظر هستند. ورزش در جامعه ما آن قدر اهمیت دارد که نهادهای مرتبط به این موضوع ورود کنند و با نهادهای بین‌المللی صحبت و از سیاست کشور در این خصوص دفاع کنند. نباید بار سنگین این موضوع روی ورزشکار و مربیان بیفتد و آنها در شرایطی کاملا منفعلانه قرار گیرند.

• نمی توانیم در قرعه کشی سحر و جادو کنیم

مراجع کلان سیاسی کشور باید راهکار خود را ارائه دهند و این موضوع را به طور مستقیم با نهادهای بین‌المللی مطرح کنند و مواضع‌شان را بگویند و به جمع بندی برسند. این که بار تعلیق کشتی و ورزش را روی دوش ورزشکاران  و مربیان بیاندازیم و بعد به ورزشکار بگوییم که باید تابع این تصمیمات باشی اصلا درست و منطقی نیست. ما در قرعه‌کشی نمی توانیم سحر و جادو کنیم، بنابراین ورزشکاران ما در حالت انفعال قرار دارند و تمامی این بار سنگین را روی دوش آنها و مربیانشان انداخته‌ایم.

• می گویند عواقب این حرف ها ناخوشایند است

من واقعا متاسف هستم که درد و مساله ورزش کشور را می گوییم که امکان دارد هزینه‌های اجتماعی جدی برای جامعه داشته باشد، اما مراجعی که باید به این موضوع توجه داشته باشند و و عرایض ورزشکار پیرمردی مثل من را  تهدید نه،‌ بلکه  فرصت بدانند، نسبت به این موضوع بی توجه هستند. باید سازمان‌های مرتبط در این خصوص به کمک ورزش بیایند. خیلی از همکاران بنده در سایر فدراسیون‌ها احساس می‌کنند که اگر این موضوع را مطرح کنند عواقب ناخوشانید برای آنها در پی خواهد داشت.

• تا اینجا وظیفه من بود، دیگر خودشان می دانند

من در این خصوص با رییس کمیته ملی المپیک صحبت کرده‌ام و او خوشبختانه در سطوح کلان مدیریت کشور کار کرده است و به نوعی در جریان دغدغه‌ ما قرار گرفته است. ورزشکاران و مربیان ما تنها هستند و ما در حالی آنها را به میدان می فرستیم که هیچ ابزاری در اختیار ندارند، در حالی که این موضوع وظیفه آنها نیست و مراجع بالا باید به جمع بندی در این خصوص برسند. IOC به شدت پیگیر این موضوع است و قطعا آن را دنبال خواهد کرد. من آن چه که شرط بلاغ است با تو می گویم. وظیفه داشتم این را به عنوان یک ورزشکار پیرمرد که این مسیر را طی کرده است با عزیزان و دوستان که به دنبال تامین منافع ملی هستند را مطرح کنم. من سهم ورزش را در بحث منافع ملی بسیار بزرگ می بینم. دیگر خودشان می دانند.