کد خبر: 1754713/44 زمان: 12:18   1400/02/21 بازدید: 5,874

همه نمی توانند با لباس ایران به المپیک بروند

حضور ایرانی ها در تکواندوی اروپا؛ تهدید یا فرصت؟

در مسابقات اخیر تکواندوی قهرمانی اروپا شاهد حضور تعداد زیادی از ملی پوشان سابق ایران در ترکیب تیم های اروپایی بودیم. 

به گزارش "ورزش سه"، رقابتهای انتخابی المپیک توکیو در رشته تکواندو در قاره اروپا در حالی به پایان رسید که علاوه بر مربیان ایرانی نام آشنا همچون غلامحسن ذوالقدری و رضا مهماندوست و مربیان جوان همچون علیرضا نصرآزادانی، فرزاد ذوالقدری و داود فلاحتگر مبارزین ایرانی نیز در هر دو بخش دختران راحله آسمانی ( بلژیک)، کیمیا علیزاده و دینا پوریونس (تیم پناهندگان) و پسران علی علیان (سوئد) و عبدالله صدیقی، کسرا مهدی پورنژاد، امیرمحمد حسینی و نقیب زاده(تیم پناهندگان) حضوری پررنگ در این مسابقات داشتند و برخی از این بازیکنان ایرانی الاصل تا مراحل نیمه نهایی مسابقات نیز صعود کردند و گاها با بدشانسی موفق به کسب سهمیه المپیک نشدند.


تفاسیر و نقدهای متعددی در رسانه های مختلف در خصوص حضور مربیان و بازیکنان ایرانی در ترکیب سایر تیم های ملی تکواندو صورت می پذیرد و از جنبه های مختلف  به بررسی ابعاد مثبت و منفی این رویداد پرداخته می شود.


حضور این تعداد از مربیان و مبارزین ایرانی در ترکیب اصلی تیم های اروپایی که آخرین تورنمنت جهت کسب سهمیه المپیک توکیو برای آنان بشمار می رفت و گاها از نظر تجهیزات و زیرساختهای سخت افزاری دارای شرایط مناسب تری در مقایسه با کشور ما نیز هستند، نشانگر ریشه های فنی و بار تاکتیکی تکواندو ایران در جهان است که کادرفنی تیم های مذکور را مجاب به استفاده از بازیکنان ایرانی کرده است.


مسلما چنانچه هر یک از این کشورها دارای بازیکنان بومی هم تراز با بازیکنان ایرانی الاصل باشند، قطعا نسبت به انتخاب بازیکنان بومی اقدام می کردند. بنابراین قابلیت‌های فنی بالای بازیکنان ایرانی باعث تحمیل این بازیکنان به کادرفنی تیمهای ملی سایر کشورها شده است. اتفاقی که سالهاست در عرصه فوتبال دنیا توسط تیمهای صاحب سبک فوتبال نظیر برزیل و آرژانتین می افتد و بازیکنان این کشورها در ترکیب سایر تیم های ملی فوتبال دنیا بکار گرفته می شوند.


با توجه به وجود پشتوانه عظیم نیروی انسانی در تکواندوی ایران و از سوی دیگر محدودیت در سازماندهی چندین تیم ملی به سبب مشکلات اقتصادی حاکم بر کشور، جامعه ورزش و تکواندو، امکان حضور تمامی بازیکنان مستعد در ترکیب تیم های ملی مقدور نبوده و در طی سالهای اخیر علی رغم تمامی کمبودهای موجود، استعدادهای جدیدی هم کشف شده و تا سکوی جهانی هم پیش رفته اند. شاید بازیکنان مستعدی نیز بوده اند که بنا به تشخیص کادرفنی،  استانداردهای لازم جهت حضور در ترکیب تیم ملی را نداشته اند و یا به سبب وجود بازیکنان بهتر در وزن آنان و با عنایت به سیستم پیچیده رنکینگ فدراسیون جهانی، امکان استفاده از آنان در ترکیب تیم ملی میسر نشده است.

 


آنچه مسلم است، عدم استفاده از بازیکنان واجد شرایط در ترکیب تیم های ملی به سبب وجود بازیکنان دارای رنک المپیکی یا جهانی بهتر و یا بازیکنان دارای قابلیتهای فنی بالاتر، باعث هدررفت نیروهای فعال و از سوی دیگر منجر به کاهش انگیزه در بازیکنان رده های پایه جهت هدفگذاری برای حضور در ترکیب تیم های ملی در سالهای آتی می شود و حضور در ترکیب سایر تیمهای ملی و فعالیت در سایر کشورها، بعنوان فرصتی دو سویه برای تکواندوی ایران مطرح است. رویدادی که هم باعث استفاده بهینه از نیروهای فعال تکواندوی کشور در سایر کشورها شده و شرایط مالی مناسبی را در اختیار آنان قرار میدهد و هم باعث ایجاد تعامل فرهنگی ورزشی با کشورهای مختلف شده و در نهایت باعث ارتقاء کیفی تکواندوی ایران هم خواهد شد.


برخی با نگاه منتقدانه معتقدند که ورزشکارانی که به دیگر کشورها مهاجرت می کنند، از سطح فنی بالایی برخوردار بوده و به شکلی به حق خود در تیم ملی ایران نرسیده اند، اما نتایج کسب شده این ورزشکاران و عدم موفقیت اکثرشان در رویدادهای مهم از جمله کسب سهمیه، پاسخ این شبهه را به خوبی می دهد.


البته صرفا خروج همه تکواندوکاران از کشور وارد بحث های سیاسی نشده و فقط تعداد اندکی از آن ها بعد از خروج از ایران، ارتباط خود را با فدراسیون تکواندو و سایر ورزش ایران قطع کرده اند. فدراسیون تکواندو در موقع خودش نشان داده، نگاهی مثبت و آینده نگرانه به این رویداد دارد و از کلیه مربیان و بازیکنانی که بنا به علل مختلف امکان حضور آنان در ترکیب تیم های ملی فراهم نشده و دارای قابلیتهای فنی جهت فعالیت در سایر کشورهای دارای روابط دیپلماتیک با ایران می باشند، در چهارچوب قوانین ملی و التزام به قانون اساسی کشور، حمایت کرده است، که نمونه بارز آن حضور موفقیت آمیز و همراه با احترام متقابل علی تاجیک در عمان، یوسف کرمی در کرواسی و مهدی خدابخشی در صربستان و سایر موارد مشابه می باشد.

 

البته که فدراسیون تکواندو باید با توجه به وظیفه ذاتی خود به دنبال فراهم کردن شرایط جهت حضور بهترین مربیان و مبارزین در ترکیب تیمهای ملی ایران باشد، چنانچه مربی یا بازیکنی به علل شخصی یا کاری و موارد مشابه تمایل به مهاجرت و ادامه زندگی در سایر کشورها را دارند، بد نیست که تعاملی هم با آن ها برای موفقیت در آینده ورزشکار رخ دهد.

از سراسر وب
ديدگاه کاربران
برای ارسال دیدگاه، باید وارد حساب کاربری خود شوید.
برای ورود به حساب کاربری خود اینجا کلیک نمایید.