به گزارش "ورزش سه"، خروج ناگهانی و غافلگیرکننده اینیگو مارتینز از بارسا همه را شوکه کرد. داستان از حدود بیست روز پیش از اعلام رسمی آغاز شد. تماسی از عربستان با او درباره احتمال بازی در آنجا گرفته شد. مدت کوتاهی بعد، پیشنهادی رسمی و غیرقابل رد ارائه شد.
شرایط قرارداد شامل ۲۰ میلیون یورو خالص در هر فصل بود، با یک فصل به اضافه فصل دوم که به راحتی قابل تمدید بود. نزدیک به ۴۰ میلیون یورو خالص برای دو سال. چه کسی در ۳۴ سالگی به چنین پیشنهادی نه میگوید؟
کلید ماجرا، مدت قرارداد
در بارسلونا، اینیگو ۶ میلیون یورو خالص درآمد داشت، اما قراردادش تنها یک سال اعتبار داشت. وقتی در پایان فصل گذشته این مدافع میانی با دکو درباره امکان ادامه همکاری در فصل ۲۰۲۶/۲۷ صحبت کرد، دکو هیچ تضمینی به او نداد و تعهدی هم ارائه نکرد.
این موضوع به اینیگو کمک کرد تا تصمیم دشوار ترک بارسا را بگیرد، همانطور که در پرواز بازگشت از تور آسیایی به هانسی فلیک و برخی همتیمیهایش گفت. این ادعا که بند آزادسازی وجود داشته، نادرست است. بارسلونا پذیرفت که اینیگو حرفهای شایسته بوده و نمیتوانست مانع این فرصت شود، ضمن اینکه از پرداخت حقوق او نیز صرفهجویی کرد.
طبیعتاً، برای هانسی فلیک از دست دادن بازیکنی با وزن و اهمیت اینیگو خوشایند نبود، به دلیل تأثیر او بر دیگر بازیکنان تیمی که عمدتاً از بازیکنان بسیار جوان تشکیل شده و همچنین به دلیل توانایی او در درک و اجرای سیستم بازی آلمانی، بهویژه در پیش بردن خط دفاعی و ایجاد تله آفساید. فلیک این موضوع را در کنفرانس پیش از بازی مقابل رئال مایورکا در شروع لالیگا ۲۰۲۵/۲۶ توضیح داد.
این اقدام هیئت مدیره حرکتی سخاوتمندانه بود، شاید شایسته اما قابل بحث، بهویژه وقتی مبالغ هنگفتی برای بازیکنان متوسط پرداخت میشود. اینیگو یکی از بازیکنان ثابت بارسلونا بود. ضمناً، او احتمال بازنشستگی پس از دو سال بازی در عربستان سعودی را رد نکرده است. او ابتدا به رویای بازی برای بارسا رسید، سپس برای درآمد بیشتر به النصر رفت و در پایان نیز خداحافظی از فوتبال را مدنظر دارد.