
به گزارش ورزش سه، در شرایطی که وحید کاظمی، داور مازندرانی فوتبال ایران در حال جریمه بازیکن تیم سپاهان به دلیل حرکتی پس از تکل سامان فلاح بود، احسان حاجصفی با عصبانیت در حال زدن خودش برای قانع کردن داور و تیم VAR برای اخراج مستقیم فلاح بود که با تکلی بی محابا و بلند پای کاپیتان سپاهان را هدف قرار داده بود.
حاجصفی در بازگشت به ایران دوست داشت آخرین بازی نیمفصل را پس از مسجل شدن قهرمانی با موفقیت به پایان رسانده و اگر داور با او همنظر میشد، او با یک پاس گل و گرفتن یک اخراج از تیم حریف، در این مسابقه کارش را تکمیل کرده بود.
این، سوای آماری بود که ستاره دو دهه اخیر فوتبال ایران و کاپیتان سابق تیم ملی در طول نیمفصل اول به ثبت رسانده و تیم محرم نویدکیا را روی شانههای خود گذاشته و به سمت جلو میدوید.
او بازگشته از تیم آاک آتن، وقتی به سپاهان پیوست که حضورش در جمع طلاییپوشان آنچنان سر و صدایی نکرد؛ چرا که این تردید دربارهاش وجود داشت که در سن ۳۴ سالگی نتواند آن بازیکنی باشد که تیم به وی احتیاج دارد اما جوان اول فوتبال ایران در سال ۲۰۰۸، هنوز آن سحر قدیمی را در ساقهای خود دارد.

بازیکنی که شروع درخششش به فصل پرماجرای نایبقهرمانی سپاهان در لیگ هشتم برمیگردد و حالا ۱۷ فصل بعد او دوباره در هیات مهره قهرمانی سپاهان ظاهر شده است. او پس از دو قهرمانی با تیم غیرقابل مهار امیر قلعهنویی و گذراندن خدمت سربازی، دو قهرمانی دیگر را با زلاتکو کرانچار و حسین فرکی تجربه کرده و پس از آن سالها از ایران دور بوده و در بازگشت به تراکتور رفته و پس از حضوری کوتاه در سپاهان، دوباره اروپا را برای ادامه فعالیت انتخاب کرده و دوباره امسال به خانه قدیمی بازگشته است.
شاید در ابتدا حضور حاج صفی در سپاهان یک اشتباه (استخدام یک بازیکن مسن) تلقی میشد و ذهنهای منفی ترجیح میدادند روی اختلاف او و محرم نویدکیا تمرکز کنند، اما گذشت زمان نشان داد هیچ کدام از آن بدبینیها درست نبوده، بخصوص که با بازیکنی متعصب، باتجربه، باکیفیت و هنوز تشنه طرفیم.

احسان بدون حاشیه و با حضور جدی در جلسات تمرینی، هدایت بازیکنان و درخشش در پست دفاع چپ، یک کاپیتان واقعی برای تیمش است؛ بازیکنی که از تیم ملی کنار رفته اما بهتر از همه مدعیان پیراهن تیم ملی در این پست عمل کرده است. جالب اینکه او در تمام دوران فوتبالش همینطور بوده؛ موفق در زمین، بیحاشیه در بیرون و با انگیزه برای قهرمانی.

اگر امروز از اغلب سرمربیان لیگ برتری درباره حاج صفی و گزینه دعوتش به تیم ملی پس از حذف به دلیل جوانگرایی نظرسنجی کنید، به شما خواهند گفت که او شایسته بازگشت و حتی بستن بازوبند تیم ملی است اما شاید خودش دیگر چنین نظری نداشته باشد و پس از تجربه سه جام جهانی (از ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲) و حضور مداوم در این رقابتها، فکر کند بهتر است این پست به یک جوان برسد که در جام ملتهای آسیا هم صاحب تجربه بشود.
البته شاید کادرفنی تیم ملی دیگر نظری روی احسان نداشته باشد اما زیبا اینجاست که او شایستگی خود را به نمایش گذاشته و در نقطه برتری نسبت به همه چپپاهای فوتبال ایران ایستاده است؛ حتی اگر آن بازوبند پرافتخار آبیرنگ دیگر بر بازوی چپش ننشیند.
بزودی با حاجصفی درباره این نیمفصل و بازیهای پیش رو گفتگویی خواهیم داشت. تا آن روز، بهترین فوتبالیست کاشانیالاصل ایران تمریناتش را در تیمی که خانه ابدیاش است، ادامه خواهد داد.