
به گزارش ورزش سه، شنبه شبِ لیگ NBA فقط صحنه رقابت و پرتاب توپ نبود؛ شبی بود آمیخته با اشک، نوستالژی و البته هیجانِ خالص که تا آخرین صدم ثانیه ادامه داشت. در حالی که همه نگاهها به شهر بادخیز شیکاگو دوخته شده بود تا مراسم بایگانی شماره یکِ اسطوره این شهر، "دریک رز" برگزار شود، بازیکنان بولز تصمیم گرفتند پیشدرآمدی سینمایی برای این جشن تدارک ببینند. درست در لحظهای که قهرمان شرق یعنی بوستون فکر میکرد کار تمام است، یک شوت مرگبار ورق را برگرداند.
کمی آنطرفتر در سواحل فلوریدا، داناوان میچل یکتنه بارِ مصدومیت همتیمیهایش را به دوش کشید و نمایشی را اجرا کرد که هواداران اورلاندو را در بهت فرو برد. این شب، شبِ ستارههایی بود که یا در اوج خداحافظی کردند و جاودانه شدند، و یا در اوج آمادگی خطونشان کشیدند. در ادامه گزارش کامل این دو نبرد تماشایی و نفسگیر را میخوانید؛ جایی که ثانیهها تعیینکننده برنده و بازنده بودند.
کلیولند کاوالیرز ۱۱۹ - ۱۰۵ اورلاندو مجیک
توفان میچل در نیمه دوم؛ جادوگرها تسلیم شدند
داناوان میچل بار دیگر ثابت کرد چرا لقب یکی از خطرناکترین اسکوررهای لیگ برازنده اوست. ستاره کلیولند در شبی که تیمش داریوس گارلند و دیآندره هانتر را به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت، یک تنه جورِ غایبان را کشید. میچل ۳۶ امتیاز کسب کرد که نکته ترسناک ماجرا اینجاست: ۲۷ امتیاز آن فقط در نیمه دوم به دست آمد! کلیولند با این برد شیرین، پنجمین پیروزی خود در شش بازی اخیر را جشن گرفت تا وضعیت خود را در بالای جدول تثبیت کند.

در کوارتر چهارم، میچل با چهار لیآپ پیاپی دفاع اورلاندو را بهم ریخت و سپس با کمک شوتهای سه امتیازی لونزو بال و ایوان موبلی، اختلاف را به ۱۸ امتیاز رساند (۹۷-۷۹)؛ اختلافی که دیگر جبرانشدنی نبود. در آن سوی میدان، پائولو بانکرو با ۲۷ امتیاز تمام تلاشش را کرد و حتی دزموند بین ۲۰ امتیاز افزود، اما مشکل اصلی اورلاندو در شوتهای پیرامونی بود. آنها با ثبت آمار ضعیف ۲۷.۵ درصد در پرتابهای سه امتیازی (۱۱ از ۴۰)، عملاً اسلحهای برای مقابله با آتشبازی کلیولند نداشتند. اورلاندو حالا برای اولین بار از ماه اکتبر، سه شکست پیاپی را تجربه میکند و باید دوشنبه شب برای انتقام در زمین کلیولند به میدان برود.
شیکاگو بولز ۱۱۴ - ۱۱۱ بوستون سلتیکس
شلیک "بازر بیتر" با پیراهن دریک رز؛ یونایتد سنتر منفجر شد!
سناریوی این بازی را انگار بهترین نویسندگان هالیوود نوشته بودند. درست در شبی که قرار بود پیراهن شماره ۱ "دریک رز"، جوانترین MVP تاریخ لیگ به سقف سالن یونایتد سنتر برود، شیکاگو بولز شاهکاری خلق کرد که تا سالها فراموش نمیشود. کوین هورتر، قهرمان بیچونچرای این مسابقه، در حالی که خودش به افتخار رز پیراهن شماره ۱ را هنگام ورود به سالن پوشیده بود، با یک شوت سه امتیازی در آخرین صدم ثانیه (Buzzer-Beater)، بوستون قدرتمند را به زانو درآورد. کوبی وایت با ۲۲ امتیاز و ۵ پرتاب سه امتیازی، موتور محرک گاوهای خشمگین بود تا چهارمین برد پیاپی شیکاگو ثبت شود.

بازی در اوج حساسیت دنبال میشد؛ جیلن براون، ستاره بوستون که ۳۳ امتیاز گرفته بود، با یک لیآپ در ۱۴ ثانیه مانده به پایان بازی را در امتیاز ۱۱۱ مساوی کرد. همه منتظر وقت اضافه بودند، اما بولز نقشه دیگری داشت. پس از تایماوت، توپ به هورتر در گوشه زمین رسید و او با خونسردی تمام، شلیک نهایی را انجام داد. توپ وارد سبد شد و سالن منفجر گردید. این بهترین مقدمه برای مراسمی بود که در آن نام دریک رز کنار بزرگانی چون مایکل جردن و اسکاتی پیپن جاودانه شد. بوستون با وجود ۲۱ امتیاز آنفرنی سایمونز، حریف انگیزه و احساسات شیکاگو نشد.