گریه شدید بنجامین روی چمن سبز

به گزارش "ورزش سه"، ساعت ۵:۱۶ بعد از ظهر است، دقیقه ۸۹ بازی در جریان است. پس از خطا روی آندریا ماکسیموویچ (۱۸)، بازی متوقف می‌شود و مربی اوله ورنر (۳۷) مدافع راست را تعویض می‌کند. تمام نیمکت ذخیره‌های لایپزیگ بلند می‌شوند و در کنار زمین برای او دست می‌زنند. در سکوها، هواداران RB نام او را فریاد می‌زنند.

هنریکس به بیلد گفت: «یکی از احساسی‌ترین لحظات دوران حرفه‌ای من. وقتی مربی ورزشی از من خواست که به زمین بروم، دوباره همه چیز را از سر گذراندم. کلی دردسر، دو عمل جراحی و کلی عوارض را پشت سر گذاشته‌ام. حالا فوق‌العاده سپاسگزارم که دوباره به زمین برگشته‌ام. می‌شد دید که چقدر خیالم راحت شد.»

مخصوصاً بعد از سوت پایان بازی! این ملی‌پوش آلمانی (۱۹ بازی ملی) پس از ۲۳۰ ثانیه و ۷ بار تصاحب توپ پس از ورود به زمین به عنوان بازیکن تعویضی، روی زمین افتاد و به گریه افتاد. پس از لحظه‌ای با خودش خلوت کرد، پیتر گولاچی، دروازه‌بان (۳۵ ساله)، اولین کسی بود که دستش را دور او حلقه کرد.

بازیکن بازگشته دقایقی بعد، در حالی که هنوز به وضوح تحت تأثیر قرار گرفته بود، گفت: «هفته گذشته در لایپزیش استقبال فوق‌العاده‌ای از من شد که واقعاً من را تحت تأثیر قرار داد. انتظار نداشتم در هایدنهایم تا سر حد گریه متأثر شوم. اما در چنین لحظه‌ای، حجم عظیمی از احساسات وجود دارد که نمی‌توانید کنترل کنید.»

هنریکس لایپزیش را قوی تر می کند
نکته قابل توجه این است که حتی ریدل باکو (27 ساله)، که ظاهراً بزرگترین رقیب هنریش در آر بی لایپزیش در سمت راست خط دفاعی بود، وقتی با هم تیمی‌اش تعویض شد، بسیار خوشحال و خندان به نظر می‌رسید.

زننده گل ۱-۰ گفت: «بنی مرد فوق‌العاده‌ای است و برای رختکن مهم است. من فقط خوشحالم که او می‌تواند پس از چنین دوره طولانی رنج و سختی به زمین برگردد.»
مربی ورنر موافق است. او تأکید می‌کند: «ما خوشحالیم که بنی دوباره در دسترس است - چه به عنوان یک شخصیت با شخصیت و تجربه‌اش در رختکن و چه در زمین. حتی اگر او هنوز به کمی زمان نیاز داشته باشد، ما را قوی‌تر می‌کند.»