بارسلونا به سندرم پدری مبتلا شد!
به گزارش "ورزش سه"، برای نمونه، پل اسکولز، هافبک افسانهای منچستریونایتد، ابتدای فصل گفت: «شماره یک من پدری است. آن شب بعد از دیدنش مقابل نیوکسل، با خودم گفتم، بله، او دقیقاً ترکیبی از ژاوی و اینیستا در یک نفر است.»
بازیکنی با چنین جایگاهی، نبودش در هر تیمی کاملاً احساس میشود و بارسلونای فعلی هم از این قاعده مستثنا نیست.
بارسا در لالیگا بدون حضور پدری توانسته دوام بیاورد و به پنج پیروزی برسد، اما نتوانسته همان کیفیت همیشگی فوتبالش را ارائه دهد؛ موضوعی که در دیدار مقابل رئال اوویدو بهوضوح دیده شد. در لیگ قهرمانان اروپا اما، با سطح بالاتر رقابت، نتایج ناامیدکنندهتری رقم خورد: یک تساوی ۳-۳ مقابل بروژ و یک شکست سنگین ۳-۰ در استمفوردبریج. دو نتیجهای که مسیر بارسلونا برای قرار گرفتن در جمع هشت تیم برتر را دشوار کرده است.
بارسلونا در هفته پایانی مرحله گروهی مقابل کپنهاگن به میدان میرود، در حالی که هشت تیم با ۱۳ امتیاز شرایط مشابهی دارند. اگرچه بارسا فعلاً در رتبه نهم است، اما به احتمال زیاد یک پیروزی برای صعود مستقیم به مرحله یکهشتم نهایی کافی خواهد بود. تقابل مستقیم پاریسنژرمن و نیوکسل، که بالاتر از بارسا قرار دارند، نیز به سود آبیواناریهاست.
با این حال، بارسا نه پدری را در اختیار خواهد داشت و نه فرانکی دییونگ را. هافبک هلندی به دلیل دریافت سومین کارت زردش در دقایق پایانی بازی مقابل پراگ، یک جلسه محروم است و خط میانی تیم بدون دو بازیساز اصلی خود وارد میدان میشود.
غیبت دییونگ با حضور هافبکهای تدافعی تخصصی مانند کاسادو، برنال یا حتی با عقب کشیدن اریک گارسیا قابل جبران است. اما هانسی فلیک هنوز نتوانسته راهحلی پیدا کند تا نبود هافبک داخلی خلاقی مثل پدری، اینچنین شدید به چشم نیاید؛ موضوعی که در دیدار برابر اوویدو کاملاً مشخص بود، جایی که بارسلونا بدون قطبنما و نظم بازی میکرد و پدری از روی سکوها نظارهگر مسابقه بود.
