من مهارنشدنی هستم
فرانسه در بهت: غرش مهارنشدنی اندریک
به گزارش "ورزش سه"، یکسالونیم حضور اندریک با پیراهن رئال مادرید بیش از هر چیز یادآور یک شیر در قفس بود. شاید باید به روزهای آغازین کیلیان امباپه در موناکو برگردیم تا بازیکنی با چنین اثرگذاری رسانهای در سطح جهانی در لیگ ۱ پیدا کنیم.
انتقال او خود بهتنهایی جنجالی بزرگ آفرید و ویدئوی معارفهاش پربازدیدترین کلیپ شبکههای اجتماعی باشگاه شد. با این حال، نمایشهایی که او اکنون در زمین ارائه میدهد، فقط تأیید میکند که موج هیجان ایجادشده در اطراف او در لیون کاملاً بهجا بوده است.
شب نخستین حضورش مقابل لیل در جام حذفی فرانسه زیر نورافکنها بود و پاسخ داد؛ گلی زد که در نهایت بلیت صعود به دور بعد را تضمین کرد. پس از آن، با وجود ثبت یک پاس گل برابر برست و حسرتِ نزدن گل، مقابل متز درخشید و نخستین هتتریک دوران هنوز بسیار زودهنگام حرفهایاش را ثبت کرد.
از زمان ماریانو دیاز چنین چیزی در لیون دیده نشده بود و حتی میشد بیشتر هم باشد، چون یک گلش در نیمه اول مردود شد و فیشر در نیمه دوم ضربه سر خوبش را مهار کرد.
اینها صحبتهای اندریکی بود که پس از بازی، در حالی که مدام جوایز بهترین بازیکن میدان را میگیرد و سیل تمجیدها روانهاش است، بر زبان آورد: «خیلی خوشحالم. این اولین هتتریک من است و تمام عمرم آن را به خاطر خواهم سپرد. تیم یک بازی فوقالعاده انجام داد. از همتیمیها و مربیام تشکر میکنم. باید همینطور ادامه بدهیم.»
پائولو فونسکا نیز اندریک را ستود: «اندریک بازیکنی متفاوت است و ما به او نیاز داشتیم.»
او تنها ۱۹ سال دارد؛ اما اندریک حالا میتواند به این افتخار کند که چهارمین بازیکن جوانی است که در لیگ ۱ طی قرن بیستویکم هتتریک کرده است. بالاتر از او تنها ژرمی منِز (۱۷ سال و ۲۶۰ روز)، کیلین امباپه (۱۸ سال و ۵۳ روز) و عثمان دمبله(۱۸ سال و ۲۹۶ روز) قرار دارند. افزون بر این، او به جوانترین بازیکن برزیلی تبدیل شد که در یکی از پنج لیگ بزرگ اروپا سه گل در یک بازی به ثمر میرساند؛ رکوردی که پیشتر در اختیار رونالدو نازاریو (فصل ۹۸-۱۹۹۷ با اینتر) بود.
هتتریک او بار دیگر تنوع ابزارهایش بهعنوان یک مهاجم را به نمایش گذاشت: اولی با شم گلزنی و فرار از عقب برای نهاییکردن ارسال تولیسو؛ دومی با شکستن خط دفاع و تمامکردن تکبهتک؛ و سومی با نشاندادن جسارت از روی نقطه پنالتی و تبدیل ضربهای که خودش گرفته بود... آن هم در حالی که تازه به تیمی آمده که همین حالا هم بزرگترین ستارهاش محسوب میشود.
نکته قابل توجه دیگر، سرعت هماهنگی او با ایدههای پائولو فونسکاست؛ بهخصوص چون فونسکا از او بهعنوان یک «شماره ۹ کلاسیک» استفاده نمیکند، بلکه او را در نقش یک مهاجم کناری به کار میگیرد تا از فضاهایی که مهاجمانی مانند شولچ یا مراح در نوک ایجاد میکنند بهره ببرد. نقشی که به نوعی در رئال مادرید خالی بود؛ جایی که او در نیمه اول فصل فقط ۹۹ دقیقه بازی کرد. در حالی که در سه بازی اولش با لیون بیش از ۲۵۰ دقیقه به میدان رفته است.
تجربه حالا به یقین بدل شده است. دیشب، بهعنوان نمونه، هر شش شوت او در چارچوب بود، هر سه دریبلش را کامل کرد، ۶ دوئل از ۷ دوئل را برد و سه خطا از مدافعان متز گرفت. فراتر از گلها، هر بار که توپ به پایش میرسد اعتمادبهنفسی ترسناک از خود بروز میدهد... طوری که به نظر میرسد از هیچ چیز واهمه ندارد.
اینها حرفهایی بود که اندریک چند هفته پیش به نشریه مارکا گفت؛ بازیکنی که دارد پلهپله جایگاهش را برای بازگشتی با شأنی کاملاً متفاوت به برنابئو میسازد: «از تمام محبت هواداران رئال مادرید خیلی خوشحالم و امیدوارم همه دعا کنند تا بتوانم اینجا در لیون قهرمانی کسب کنم؛ باشگاهی که فعلاً خودم را کاملاً وقف آن کردهام.»
تردیدی نیست که او بازیکن مُد روز در فوتبال فرانسه است و غرش او حالا دیگر مهارنشدنی به نظر میرسد.
