
به گزارش "ورزش سه"، امباپه با حضور کارلو آنچلوتی روی نیمکت و مقابل بتیس، در روزی که نخستین گلش در لالیگا را به ثمر رساند، از روی نقطه پنالتی گل زد. اولین گل او با ژابی آلونسو بهعنوان سرمربی رئال مادرید نیز از روی نقطه پنالتی و در صحنهای بحثبرانگیز مقابل اوساسونا به دست آمد. نخستین گل امباپه با آربلوآ هم از روی نقطه پنالتی بود؛ برابر لوانته.
تصادفی باشد یا نه، صحنه همیشه یکی بوده است: سانتیاگو برنابئو. رقیبان و دروازهبانها تغییر میکنند، اما الگو تکرار میشود.
امباپه پنالتیزن خوبی است، اما بینقص نیست. تا امروز ۶۳ پنالتی را به گل تبدیل کرده و ۱۴ پنالتی را از دست داده است. با این حال، آماری درباره اینکه چه تعداد از این پنالتیها را خودش گرفته وجود ندارد. در هفته اخیر، پنالتی گرفتهشده از پدراسا مقابل ویارئال کاملاً واضح به نظر میرسد. اما در دیدار قبل از آن برابر لوانته، نمایش امباپه در انداختن خود به سمت پای دلا آنقدر ماهرانه است که همه را فریب میدهد.

او در لحظهای که احساس میکند پای مدافع قرار است به او بخورد، با مهارتی فوقالعاده خودش را رها میکند؛ بهطوری که داوران فریب میخورند و VAR هم از کنار آن میگذرد. شیرجههایی استادانه. پیشتر، در تابستان و در پیروزی ۱–۰ مقابل اوساسونا در نخستین بازی لیگ با هدایت ژابی، این خود امباپه بود که هنگام توقف، پایش روی پای خوان کروز رفت و به زمین افتاد. کوردرو وگا هم فریب خورد.
این صحنهها برای امباپه تازه نیست. باید پذیرفت که او هنری تمرینشده دارد برای زمین خوردن در لحظه مناسب؛ به شکلی که در بسیاری مواقع، چیزی که نیست به نظر میرسد. فوتبال دنیای زرنگهاست، اما اگر VAR نگاهش را برگرداند و جرئت اصلاح تصمیم را نداشته باشد، میدان باز است.
امباپه بهترین گلزن جهان است، با احترام به هالند یا کین. حالا که مسی کنار رفته، این فرانسوی روزی توپ طلا را خواهد برد، البته با احترام به لامین یامال. او نیازی ندارد با صحنههایی که در عصر دوربینهای بیشمار اغلب چهره واقعیشان را نشان میدهند، تصویرش را خدشهدار کند.
منبع: موندودپورتیوو