این تیم رهبر ندارد
ترس از شرایط رئال: بازیکنان بیتفاوت شدهاند!
به گزارش "ورزش سه"، میاتوویچ، بازیکن رئال مادرید بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ و مدیر ورزشی این باشگاه از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹، در برنامه ال لارگوئرو درباره احساساتش نسبت به رئال مادرید تحت هدایت آلوارو آربلوا پس از شکست سنگین ۲-۴ مقابل بنفیکا در لیگ قهرمانان اروپا صحبت کرد.
این فوتبالیست سابق ۵۷ ساله در گفتگو با کادناسر اظهار داشت: «من بنفیکایی را دیدم که برتر بود، سریعتر، هوشیارتر و با انگیزهتر. ناراحت شدم اما بیش از هر چیز واقعاً نگرانم. رئال مادرید حس خوبی به من نداد. با وجود این نتیجه، تیمی را ندیدم که بداند دقیقاً چه کار میکند. رئال مادرید وارد ذهنیت مشکلی نیست، بهتر میشویم شده است و این در فوتبال بسیار خطرناک است.»
میاتوویچ در گفتگو با مانو کارنیو درباره شبحهای قدیمی که رئال مادرید را آزار میدهند صحبت کرد: «آیا شبحهای قدیمی برگشتهاند، همانهایی که سال گذشته ژابی آلونسو و آنچلوتی را آزار میدادند؟ بله... سال گذشته هیچ جامی نبردند و وارد الگویی شدند از این جنس که درستش میکنیم، موقتی است، چیزی نیست، بهبود پیدا میکنیم... و این در فوتبال بسیار خطرناک است. شما نمیتوانید هر وقت خواستید بهتر شوید، به شکلی که نتایج، فضای خوب و ریتم تیم خود به خود برگردد.
به نظر من رئال مادرید، نه فقط حالا بلکه از سال گذشته، دچار این طرز فکر شده که مسئله مهمی نیست، ما لیگ قهرمانان زیادی بردهایم... اما در فوتبال و به خصوص در رئال مادرید، همیشه اتفاقات زیادی در جریان است. شما همیشه باید بیشتر و بیشتر بدهید.»
میاتوویچ معتقد است کمبود یک رهبر در زمین و در رختکن، مانع پیشرفت رئال مادرید فعلی شده است. او گفت: «به نظر من رئال مادرید رهبر ندارد. نه بازیکنی که فقط تفاوت ایجاد کند. من رهبری را نمیبینم که بگوید: اصلا داریم چه کار میکنیم؟ یک سرخیو راموس، مودریچ، بنزما، فرناندو هیرو، رائول... یک رهبر که دوربین روی او زوم کند.
امباپه بازیکن بزرگی است، اما رهبر نیست. زیدان با فرانسه رهبر نبود اما بهترین بازیکن بود. گلها امباپه را به رهبر تبدیل نمیکنند. در نسل من، رهبر فرناندو هیرو بود و وقتی فرناندو چیزی میگفت، بدون چون و چرا باید انجامش میدادی.
وقتی ژابی آلونسو رفته بود، من گفتم شاید مشکل از مربی نباشد و هنوز هم همین را میگویم. آلوارو آربلوا آمده، مربیای که شاید تجربه زیادی نداشته باشد اما هوادار رئال مادرید است و بازیکنان و باشگاه را میشناسد و باز هم همین نشانههای رضایتطلبی را میبینید. فکر میکنم باید از خودمان بپرسیم آیا اصلاً یک مربی میتواند این وضعیت را درست کند یا نه.
این تقصیر رییس باشگاه نیست. به نظر من بازیکنان باید کمی بیدار شوند و از خودشان بپرسند چطور میتوانند بهتر شوند. مقابل بنفیکا میبینید توپ را از دست میدهند و انگار برایشان اهمیتی ندارد. طوری رفتار میکنند که انگار بهترینهای دنیا هستند و هیچ مشکلی وجود ندارد. خستگی است، رضایتطلبی است... من جرقهای نمیبینم و هیچ چیز مثبتی هم نمیبینم.»
