
به گزارش ورزش سه، مدافع تیم ملی مجارستان درباره تصمیمش برای ترک دیوشگیور، تجربه اولین بازی با پیراهن پرسپولیس، شرایط فوتبال ایران و هدفهایش در تهران صحبت کرد؛ تصمیمی که به گفته خودش، کاملاً بر اساس حس درونیاش بوده است.
دانیل گرا روزهای بسیار شلوغی را پشت سر گذاشته است. مدافع مجارستانی که جداییاش از دیوشگیور مدتی بود در رسانهها مطرح شده بود، سرانجام بهصورت رسمی به پرسپولیس پیوست و تنها سه روز بعد، نخستین بازیاش را هم در لیگ برتر ایران انجام داد. او در دیدار مقابل فولاد که با شکست ۳ بر یک پرسپولیس همراه بود، ۷۵ دقیقه در زمین حضور داشت.
گرا در گفتوگو با M4 Sport درباره اولین تجربهاش در فوتبال ایران گفت: «مدتها بود بازی نکرده بودم. چون با باشگاه جدیدم به توافق نزدیک شده بودیم، بازیهای تدارکاتی را هم از دست دادم. بعد از یک ماه، بازگشت به زمین کمی عجیب بود. لیگ ایران بسیار فیزیکی است و همه تیمها با شدت زیادی پرس میکنند. فولاد تیمی در حد میانه جدول است و حدود رتبه دهم قرار دارد، اما ریتم بازی و سرعت پرسینگ واقعاً بالا بود. درگیریهای تکبهتک زیاد است و مطمئنم در این بخشها میتوانم پیشرفت کنم.»
او درباره نقشش در تیم جدید هم توضیح داد: «اوسمار لوس بیشتر من را در پست دفاع راست میبیند، اما امکان بازی بهعنوان وینگبک هم وجود دارد. در نیمه دوم بازی اخیر، با تغییر سیستم از ۳-۳-۴ به ۳-۴-۳، در آن نقش بازی کردم.»
انتقال این بازیکن به ایران، آن هم به تهران، واکنشهای زیادی در مجارستان داشت؛ شهری با شرایط جالب که معمولاً مقصد رایجی برای بازیکنان اروپایی محسوب نمیشود. با این حال، گرا نگاه متفاوتی به این تصمیم دارد: «یکی از رؤیاهای قدیمی من بازی کردن مقابل جمعیت زیاد بود. ورزشگاهمان در حال بازسازی است، اما وقتی آماده شود، میتوانم مقابل ۱۰۰ هزار هوادار بازی کنم که فوقالعاده است. مدتها هم دوست داشتم لژیونر شوم و فرهنگ جدیدی را تجربه کنم. همیشه به حس درونیام گوش میدهم و این بار هم همین کار را کردم. اینکه دیگران چه نظری دارند یا ابرو بالا میاندازند، هیچوقت برایم مهم نبوده.»
گرا با حضور در پرسپولیس به یکی از بزرگترین باشگاههای آسیا پیوسته؛ تیمی که بیش از ۱۰ میلیون دنبالکننده در اینستاگرام دارد. با این حال، او میداند که از خانواده و دوستانش فاصله زیادی گرفته است: «به حرف همه گوش دادم، اما اطرافیانم من را میشناسند. وقتی تصمیمی میگیرم، مسئولیتش را خودم میپذیرم. خانوادهام نگران بودند، اما این نگرانی از سر محبت بود، نه خودخواهی. در نهایت همه از تصمیمم حمایت کردند و هیچ مشکلی به وجود نیامد.»

مدافع پرسپولیس درباره زندگی در تهران هم توضیح داد: «مردم خیلی مهربان هستند و همتیمیها برخورد بسیار خوبی با من داشتند. غیر از من فقط چهار بازیکن خارجی در تیم هستند. بیشترشان انگلیسی بلدند، اما دوست دارم فارسی یاد بگیرم؛ به نظرم این نشانه احترام است. حتی معلم زبانم هم تقریباً مشخص شده.»
او درباره روزمرگیهایش در تهران گفت: «به خاطر فشار تمرینات، کمی دچار گرفتگی عضله شدم و باید درمان شوم. بعد از آن معمولاً به کافه یا چایخانه میروم. شهر زیباست و مردم بسیار دوستانه برخورد میکنند. فعلاً در هتل زندگی میکنم، اما بهدنبال خانه دائمی هستم.»
گرا بعد از سه سال و نیم از دیوشگیور جدا شد؛ تیمی که شرایط چندان راحتی در ادامه فصل ندارد. او درباره باشگاه سابقش گفت: «امیدوارم دیوشگیور نتایج خوبی بگیرد. فروش من برای باشگاه هم معامله خوبی بود. همیشه نتایجشان را دنبال میکنم و از شکست اخیرشان ناراحت شدم، اما این روند عوض میشود. دیوشگیور بعد از MTK دومین باشگاهی بود که واقعاً روی من تأثیر عمیق گذاشت. فقط خاطرات خوب را با خودم آوردم.»
هدفهای گرا در پرسپولیس بلندپروازانه است و او همچنان نیمنگاهی هم به تیم ملی دارد: «همه بازیکنان به تیم ملی فکر میکنند، اما تصمیم نهایی با سرمربی است. من تمام تلاشم را میکنم. اینجا از نظر بدنی و درگیریها پیشرفت خواهم کرد. هدف اولم با پرسپولیس قهرمانی در لیگ است، هرچند ساده نیست چون امسال پنج تیم مدعی هستند و اختلاف امتیاز خیلی کم است. قهرمان ایران معمولاً در لیگ قهرمانان آسیا هم مسیر خوبی دارد و در بلندمدت دوست دارم در آن رقابتها هم کار بزرگی انجام دهیم.»
این مدافع چهار بار ملیپوش، علاقهاش به هنر و ادبیات را هم پنهان نمیکند و گاهی اشعارش را منتشر میکند: «فقط وقتی مینویسم که حسش بیاید. شعر گفتن از نظر ذهنی خیلی کمککننده است. اینجا هم برایش وقت خواهم داشت. قبلاً گفته بودم شاید روزی کتاب بنویسم. هنوز نمیدانم چه زمانی و حتی در چه قالبی، اما ایده کلی در ذهنم هست.
با تنهایی کاملاً کنار میآیم، بدون تلویزیون هم مشکلی ندارم. سفر میکنم، زبان یاد میگیرم و با خودم در آرامش هستم.»