
به گزارش "ورزش سه"، ذوب آهن از جمله تیمهایی بود که تابستان امسال با تغییر سرمربی وارد لیگ برتر شد. قاسم حدادیفر هدایت سبزپوشان را بر عهده گرفت تا اولین دوره سرمربیگری خود را تجربه کند. او از ابتدا بر جوانگرایی تاکید کرد و آن را فلسفه خودش و البته نیاز باشگاه ذوب آهن میدانست. در عین حال، از برنامه سه ساله برای رساندن ذوبآهن به دوران طلایی دهه هشتاد هم صحبت میکرد منتها پایان همکاری قبل از پایان فصل، خیلی زود به همه چیز خاتمه داد.
برای اطلاع بیشتر از آنچه که در این چند ماه بر قاسم حدادیفر گذشت و اینکه چطور با برکناری خود کنار آمده، خبرنگار ما گفتوگویی با او انجام داد.
حدادیفر ابتدا درباره نقطه شروع همکاری خود با ذوب آهن گفت:
«پیش از پذیرش مسئولیت، در جلسات متعدد با مدیران باشگاه و کارخانه بهصراحت اعلام کردم که با توجه به سطح بودجه و امکانات موجود، امکان بستن تیمی همتراز با مدعیان لیگ برتر وجود ندارد و مسیر منطقی، تکیه بر ظرفیتهای آکادمی و بازیکنان جوان است. بر همین اساس، از ابتدا برنامهای سهساله و مرحلهبهمرحله ارائه شد؛ برنامهای کاملا کارشناسیشده که نیازمند صبر، ثبات و زمان برای به ثمر نشستن بود.»
او در این باره توضیح داد:
«در طول فصل، تعدادی از بازیکنان جوان برای نخستینبار در فضای پرفشار لیگ برتر به میدان رفتند. این بازیکنان سرمایههای واقعی باشگاه در سالهای آینده هستند و اعتقاد دارم ثمره این مسیر، نه صرفا در نتایج کوتاهمدت، بلکه در آینده ذوبآهن نمایان خواهد شد.»
حدادیفر در پاسخ به اینکه از شرایط ذوب آهن خبر داشته و هدایتش را برعهده گرفته، گفت:
«از ابتدا میدانستم که در فضای نتیجهگرای فوتبال ایران، کار زیربنایی و ساختن یک مسیر پایدار، هزینه دارد و این هزینه گاه متوجه اعتبار شخصی سرمربی میشود. با این حال، چون خود را فرزند این باشگاه میدانم، هرگز منافع شخصی را بر منافع ذوبآهن ترجیح ندادم و با تمام توان در این مسیر ایستادم.»

او در واکنش به اینکه آیا از آنچه اتفاق افتاد دلخور شده یا نه، تاکید کرد:
«اگر تأسفی وجود دارد، نه بابت خودم، بلکه بابت این است که نقش مدیریت تخصصی و باتجربه در موفقیت یک مجموعه، آنگونه که باید مورد توجه قرار نگرفت. تاریخ این باشگاه نشان داده که حتی با امکانات و بودجه محدود، اما با تصمیمسازی درست و مدیریت آگاهانه، میتوان به بالاترین سطوح قارهای و افتخارات بزرگ دست یافت. بیتوجهی به این اصل مهم، مسیر کار اصولی و پایدار را با چالش مواجه میکند و فرصتهای ارزشمند را از باشگاه میگیرد.»
سرمربی پیشین ذوب آهن در دفاع از برنامه خودش در تیم گفت:
«در خصوص کیفیت فنی این مسیر، قضاوت را باید به کارشناسان سپرد. نوع فوتبال تیم، اعتماد به جوانان و میزان موقعیتسازی ،مومنتوم بازی ، شاخصهایی روشن هستند که نشان میدهد این مسیر از نظر فنی، مسیر درستی بوده است؛ مسیری که ادامه آن نیازمند حمایت مدیرانی آگاه، مستقل و بدون نگرانی از جایگاه مدیریتی است.»
حدادیفر درباره دلایل جدایی خود اینطور گفت:
«لازم میدانم توضیح دهم که در مقاطعی، انتظاراتی غیر فنی و خارج از چارچوب حرفهای فوتبال مطرح شد؛ مسائلی که ارتباطی با منطق فنی، اصول مربیگری و روح ورزش نداشت. افرادی که من را میشناسند، بهخوبی میدانند که همواره تلاش کردهام در چارچوب عرف، اخلاق و سلامت ورزش حرکت کنم و حاضر نبودهام برای حفظ یک جایگاه، از اصول حرفهای خود عبور کنم.»

او توضیحاتش را اینطور تکمیل کرد:
«پس از تغییر مدیریت باشگاه در نیمفصل، این اختلاف نگاه پررنگتر شد و همزمان اصراری از سوی مدیریت جدید و فردی غیر ورزشی و خارج از باشگاه برای اضافه شدن آقای جلال امیدیان بعنوان یکی از دستیارانم مطرح گردید؛ موضوعی که با مدل کاری و استقلال حرفهای من همخوانی نداشت. حتی پیش از دیدار مقابل استقلال، به من اعلام شد که صرفنظر از نتیجه آن مسابقه، ادامه همکاری مشروط به پذیرش این خواسته خواهد بود. در چنین شرایطی، ترجیح دادم به اصول حرفهای خود پایبند بمانم و راهی را انتخاب کنم که با باورها و شیوه کاریام سازگارتر است؛ هرچند هزینه آن، پایان همکاری باشد و در نهایت، نپذیرفتن این رویکردها به پایان همکاری انجامید.»
قاسم حدادیفر در پایان گفت:
«تأکید میکنم که ذوبآهن خانه من بوده و خواهد بود. برای این باشگاه، هوادارانش و همه کسانی که با دلسوزی برای آن تلاش میکنند، همواره آرزوی روزهای بهتر دارم و امیدوارم این مجموعه بزرگ، در مسیر شایسته خود قرار گیرد.»