
به گزارش "ورزش سه"، بازیکنی که در دیدار مقابل الچه نشان داد میتواند به طور همزمان در نقشهای هافبک دفاعی، هافبک میانی و بازیساز، نقشی ستونوار ایفا کند. در حالی که غیبت پدری همیشه ملموس است و نیمکتنشینی مارک برنال پس از درخشش در لیگ قهرمانان باعث تعجب برخی شد، فلیک با انتخاب ترکیبی هجومی شامل دییونگ به عنوان تکهافبک دفاعی در کنار دنی اولمو و فرمین لوپز، ریسک بزرگی کرد که نتیجهای درخشان داشت.

در ورزشگاه مارتینز والرو، دییونگ فراتر از یک هافبک معمولی ظاهر شد. او با هوش سرشار خود، جسارت الچه در پرس نفر به نفر و دفاع پیشتاخته را به بنبست کشاند. کیفیت فنی بالای او و دنی اولمو اجازه داد تا بارسلونا مدام از لایههای دفاعی حریف عبور کرده و مهاجمانی چون لامین یامال و فران تورس را در موقعیت گلزنی قرار دهد.
زمانی که گردش توپ در تیم بارسلونا با چنین ظرافتی انجام میشود، بدون شک دییونگ به عنوان قلب تپنده تیم، وظیفه خود را به بهترین شکل ممکن انجام داده است.

حتی سرسختترین منتقدان ستاره هلندی نیز اعتراف میکنند که او در اوج آمادگی، بازیکنی بیرقیب است. فلیک موفق شده گمشده دییونگ در سالهای اخیر یعنی تداوم و پرخاشگری مثبت در بازی را به او بازگرداند. او دیگر آن بازیکن سرد و بیروح سابق نیست؛ برتری در نبردهای تنبهتن و دریافت کارت زرد آگاهانه، نشاندهنده تعهد و شخصیت جدید او در کارهای دفاعی است.
اوج هنرنمایی او روی گل فران تورس مشاهده شد؛ جایی که دییونگ با خونسردی مثالزدنی و یک مانور استادانه، به جای شوتزنی عجولانه، پاس گلی طلایی ارسال کرد. دییونگ در این بازی هم تکیهگاه تیم بود، هم موتور محرک و هم شتابدهنده حملات. اگر فلیک بتواند این سطح از آمادگی را در او حفظ کند، کمتر هافبکی در اروپا توانایی مقابله با این نسخه از دییونگ را خواهد داشت.