AMR26 مهندسی فرمول یک را دگرگون میکند؟
به گزارش ورزش سه و به نقل از تسنیم، انتقال آدریان نیوی، مغز متفکر دنیای فرمول یک به تیم استون مارتین در سال گذشته موجی از هیجان را در جامعه ورزش به راه انداخت. انتظار برای دیدن نخستین ثمره این همکاری یعنی خودروی AMR26 به اوج خود رسیده بود. این خودرو سرانجام هفته گذشته در جریان تستهای بارسلونا رونمایی شد و حتی همین مدت کوتاه نیز برای آنالیزورهای فنی کافی بود تا دریابند با یک طرح رادیکال و متفاوت مواجه هستند. در ادامه به تشریح جزئیاتی میپردازیم که خودروی استون مارتین 2026 را از سایر مدعیان متمایز میسازد.
مخروط دماغه؛ خروج از استانداردها
دماغه و بالهای جلو، از ارکان اصلی مهندسی آیرودینامیک یک خودروی فرمول یک هستند زیرا مسیر جریان هوا در اطراف بدنه را کاملاً هدایت میکنند. در AMR26، مخروط دماغه (Nose Cone) به شکل قابل ملاحظهای پهنتر از طرحهای رایج در این فصل طراحی شده است.
نکته متمایز دیگر، در نحوه اتصال پایههای مخروط دماغه مشهود است؛ بر خلاف اکثر رقبا که این پایهها به عنصر دوم بال متصل میشوند، در استون مارتین، اتصال به صفحه پایه (Plank) صورت گرفته است. در نتیجه، تنها عنصر سوم بال در هنگام فعالسازی حالت X (Drag Reduction System یا مشابه آن) قابلیت حرکت دارد. این راهحل مهندسی هوشمندانه، تنها در طراحی جدید مرسدس نیز مشاهده شده است.
هندسه سیستم تعلیق؛ تهاجمی در برابر شیرجه
در هر دو بخش جلو و عقب، استون مارتین از طرحهای سیستم تعلیق میله فشاری (Push-rod) استفاده کرده است؛ با این تفاوت که بازوهای کنترل مثلثی بالایی در هر دو محور، به طور غیر عادی بالا قرار گرفتهاند. همزمان، بازوی کنترل عقب تا حد امکان پایین جایگذاری شده است. این هندسه پیشرفته با هدف جلوگیری از پدیدهی شیرجه جلو (Nose Dive) هنگام ترمزگیری سنگین طراحی شده است. در حالی که مکلارن پیشرو استفاده از این تکنیک بوده، استون مارتین این رویکرد را با شدت و تهاجمی بیشتری به کار گرفته است. علاوه بر این، این پیکربندی بازوی کنترل تأثیر مثبتی بر بهبود جریان هوا در زیر بدنه خودرو دارد.
سیستم تعلیق عقب AMR26 حتی متمایزتر عمل میکند. بازوی کنترل بالایی در این بخش نیز بسیار بالا تعبیه شده و مستقیماً به ستون مرکزی بال متصل گردیده است. این طراحی، در کنار سایر ویژگیها به شاسی زاویهای شیبدارتری میبخشد که اصطلاحاً به آن «چنگک» (Rake) میگویند؛ زاویهای که مشخصه بارز خودروهای ردبول تا سال 2022 بود. شواهد اولیه حاصل از تصاویر کمکیفیت تست لرزش نشان میدهد که استون مارتین از چنگک بالاتری نسبت به سایر تیمها بهره میبرد.
سایدپادهای مینیاتوری: خلق فضای بیشتر
علاوه بر دماغه، دومین ویژگی بصری که در AMR26 جلب توجه میکند، شکل غیرمعمول سایدپادها است. لبه پایینی سایدپاد، درست در مقابل ورودی هوای کوچکتر نسبت به سایر رقبا به سمت جلو برجسته شده است. سایدپادها به طور کلی نازکتر به نظر میرسند، کمی بالاتر از حد معمول قرار گرفتهاند و زیر آنها زیرشدگی (Undercut) بزرگتری دیده میشود. مهندسان معتقدند این فضای آزاد شده در زیر سایدپادها مقاومت هوایی (Drag) را کاهش داده و به هوایی اجازه میدهد تا با کارایی بیشتری به سمت ناحیه دیفیوزر هدایت شود.
پوشش موتور و خروجی اگزوز
خودروهای فرمول یک امسال با ورودیهای هوای بسیار متنوعی بالای سر راننده عرضه شدهاند و آستون مارتین، کانال مثلثی شکل را انتخاب کرده است. همچنین، پوشش موتور نسبت به سایر خودروها جمعوجورتر است و به طور محسوسی به سمت محور عقب باریک میشود. در قسمت عقب، آستون مارتین دارای مجاری اگزوز عظیم و برجستهای است؛ این مجاری نسبت به تیمهای دیگر به کابین خلبان نزدیکتر هستند، که این نزدیکی امکان تعامل متفاوتی با جریان هوا به سمت بال عقب را فراهم میآورد.
آیا این یک جهش کوانتومی است؟
واکنش عمومی در محیط پیست نسبت به طراحی افراطی و غیرمعمول استون مارتین، حاکی از آن است که آدریان نیوی همچنان به سبک خود پایبند بوده و تمام تلاش خود را برای دستیابی به بیشترین کارایی ممکن به کار بسته است. با این حال، نیوی در طول دوران حرفهای خود نیز با چالشهای مربوط به مشکلات شاسی مواجه بوده است؛ از این رو، قضاوت زودهنگام درباره عملکرد نهایی آیرودینامیکی AMR26 هنوز زود است.
علاوه بر این، کارایی واحدهای قدرت هوندا همچنان یک علامت سؤال بزرگ باقی میماند. اعلام خروج ژاپنیها از فرمول یک و سپس تغییر سریع موضع آنها باعث شد بیش از یک سال از برنامه توسعه آنها به هدر رود.
در تستهای بارسلونا، استون مارتین عملکرد سرعتی چشمگیری از خود نشان نداد؛ بهترین دور ثبتشده توسط فرناندو آلونسو، 4.5 ثانیه کندتر از زمان لوئیس همیلتون در همان روز بود. از طرفی، در اولین حضورش بر پیست، این خودرو پس از تنها چند دور کوتاه به دلیل بروز مشکلات فنی متوقف شد.
در هر صورت، پتانسیل واقعی AMR26 تنها در گرندپری استرالیا قابل ارزیابی کامل خواهد بود و این اطمینان وجود ندارد که خودرو با همان مشخصاتی که در بارسلونا دیده شد، در آن مسابقات حاضر شود. با این وجود، انتظارات از این محصول جدید همچنان بسیار بالاست؛ در نهایت، نام آدریان نیوی پشت این پروژه قرار دارد.
