منچسترسیتی بعد از پپ منچستریونایتد میشود!
به گزارش "ورزش سه"، به نظر میرسد تغییرات بزرگی ممکن است در منچسترسیتی در راه باشد. اگرچه چنین اتفاقی میتواند شوک بزرگی به دنیای فوتبال وارد کند، اما بار دیگر شایعات درباره احتمال جدایی پپ گواردیولا از سمت سرمربیگری تیم اول در پایان فصل جاری شدت گرفته است.
در حالی که تا این لحظه هیچ چیز بهطور رسمی اعلام نشده، منابع نزدیک و مطلع معتقدند که گفتوگوهای محرمانهای با نمایندگان گزینههای احتمالی جانشینی در حال انجام است؛ موضوعی که نشان میدهد باشگاه واقعاً در حال آمادهسازی خود برای دوران پس از پپ است.
البته نباید این نکته را نادیده گرفت که تا پایان فصل، گواردیولا ۱۰ سال پرفشار و اغلب طاقتفرسا را در رأس کادر فنی منچسترسیتی سپری کرده خواهد بود. او پس از تنها چهار فصل حضور در بارسلونا، یک سال مرخصی گرفت و سپس راهی بایرن مونیخ شد؛ جایی که سه فصل حضور در بایرن برایش کافی بود.
بنابراین هیئتمدیره و هواداران سیتی باید همواره قدردان این باشند که پپ تا این اندازه طولانی در این سمت باقی مانده است و قطعاً اگر او تصمیم به جدایی بگیرد، دلیلش را درک کرده و به آن احترام خواهند گذاشت.
از جهات زیادی، این وضعیت یادآور پایان دوران سر الکس فرگوسن در منچستریونایتد است. نه فقط رفتن یک برنده سریالی، بلکه خداحافظی شخصیتی کاریزماتیک و مسلط که بر تمام ابعاد باشگاه تأثیر میگذاشت تا تیم به موفقیت برسد.
همانند سر الکس، جایگزینی گواردیولا کاری فوقالعاده دشوار خواهد بود. کافی است از دیوید مویس، لوییس فنخال، ژوزه مورینیو، اوله گونار سولسشر، رالف رانگنیک، اریک تنهاخ و روبن آموریم بپرسید.
کارنامه مربیگری این مرد کاتالان، صادقانه بگوییم، شگفتانگیز است و بهخوبی نشان میدهد هر مربی جدید منچسترسیتی باید چه سطحی را هدف قرار دهد و تلاش کند آن را تکرار کند.
گواردیولا تنها چندی پیش، زمانی که تیمش با نتیجه ۲-۰ گالاتاسرای را در لیگ قهرمانان اروپا شکست داد، چهارصدمین پیروزی خود را در تمامی رقابتها بهعنوان سرمربی سیتی جشن گرفت؛ رکوردی که سریعتر از هر مربی دیگری در تاریخ سطح اول فوتبال انگلیس به آن دست یافته است.
برای درک بزرگی این دستاورد، کافی است بدانیم پپ تنها در ۵۶۹ بازی به این عدد رسید، در حالی که آرسن ونگر به ۶۹۶ مسابقه و سر الکس فرگوسن به ۷۳۲ بازی نیاز داشتند.
آن پیروزی همچنین باعث شد تعداد بردهای او ۱۸۰ بازی بیشتر از لس مکداول، مربی افسانهای سیتی (۱۹۵۰ تا ۱۹۶۳)، شود و همچنین صدوهفدهمین پیروزی او در لیگ قهرمانان اروپا بود؛ تنها هفت برد کمتر از رکورد کارلو آنچلوتی در معتبرترین رقابت باشگاهی اروپا (۱۲۴). در طول تمام دوران حضورش در منچسترسیتی، او تنها مقابل الهلال، ویگان اتلتیک، لیون، بودو گلیمت، بایرلورکوزن و سلتیک موفق به کسب پیروزی نشده است.
کسب ۴۰ جام بهعنوان سرمربی، از زمان آغاز کارش با بارسلونا بی، استاندارد طلاییای است که دیگران باید به آن اعتراف کنند و در پی تکرار آن باشند. همچنین نباید فراموش کرد که پپ شیوه بازی فوتبال را در لالیگا، بوندسلیگا و لیگ برتر انگلیس بهطور اساسی تغییر داده است.
در حال حاضر، سه نام بهعنوان جانشینان احتمالی این مربی کاتالان مطرح شدهاند: ژابی آلونسو، انزو مارسکا و سسک فابرگاس.
هر سه به نوعی با گواردیولا ارتباط دارند. مارسکا یکی از دستیاران پپ در سیتی بوده و بهخوبی با ساختار باشگاه، مسیر آینده آن و جزئیات داخلی آشناست و از آنجا که در حال حاضر بدون تیم است، به گزینهای برجسته تبدیل شده است.
آلونسو نیز به دنبال شغل جدیدی است، زیر نظر پپ در بایرن بازی کرده و البته ممکن است در صورت کنار گذاشته شدن آرنه اشلوت، دوباره به لیورپول بازگردد.
فابرگاس هم در کومو عملکردی درخشان داشته است؛ تیمی که اکنون در رده ششم سری A قرار دارد و تنها شش امتیاز با تیم دوم، آث میلان، فاصله دارد. گفته میشود او توافقی دارد که تنها در صورت پیشنهاد یک باشگاه بزرگ اروپایی، کومو را ترک کند.
سسک البته در فصل پایانی حضور گواردیولا در بارسلونا با او همتیمی شد و درست مانند آلونسو و مارسکا، از همان فلسفه فوتبالی مشترک پیروی میکند.
آلونسو در کارنامه خود یک فصل تاریخی و بدون شکست در بوندسلیگا با لورکوزن و همچنین دورهای ناموفق در رئال مادرید دارد. مارسکا نیز میتواند با افتخار از قهرمانی در چمپیونشیپ با لسترسیتی و فتح جام جهانی باشگاهها با چلسی یاد کند، هرچند دوران حضورش در چلسی با تنش و حاشیه به پایان رسید.
با این حال، هیچکدام از این سه نفر پپ گواردیولا نیستند و همین مسئله میتواند دقیقاً همان مشکلی باشد که هم هیئتمدیره سیتی و هم هوادارانش با آن مواجه شوند؛ همانطور که سالهاست رقیب همشهریشان، منچستریونایتد، با آن دستوپنجه نرم میکند.
حتی اکنون، ۱۳ سال پس از بازنشستگی سر الکس از مربیگری تیم اول یونایتد، هنوز صحبت از «بازگشت به دوران طلایی» تحت رهبری این مربی اسکاتلندی شنیده میشود و شبکههای اجتماعی باشگاه هر سال، بیوقفه، از نقش رهبری او یاد میکنند. این موضوع مدتهاست مانند باری سنگین بر دوش هر مربیای بوده که پس از او در تئاتر رؤیاها هدایت تیم را بر عهده گرفته است.@@بنابراین اگر منچسترسیتی نمیخواهد در همان مسیر اشتباه قدم بگذارد، باید از همین ابتدا با دقت و وسواس فراوان درباره انتخاب سرمربی جدید فکر کند و سپس فرد برگزیده را زیر فشار تبدیل شدن به «پپ جدید» قرار ندهد.
