
به گزارش "ورزش سه"، آقای گل لیگ برتر انگلیس در ۱۱ بازی اخیرش فقط دو گل به ثمر رسانده، روندی که باعث شده است منچسترسیتی در کورس قهرمانی عقب بیفتد و بیش از این که شبیه ماشین منظم پپ گواردیولا باشد، یادآور آشفتگی فصل گذشته به نظر برسد.
این مهاجم نروژی در دوران حضورش در منچسترسیتی همیشه پدیدهای اجتنابناپذیر بوده است: ۵۲ گل در فصل اول، ۳۸ گل در فصل دوم و ۳۱ گل در فصل گذشته. این اعداد خیرهکننده هستند. موفقیت هالند بر دو پایه ساده استوار است: قدرت تمامکنندگی بسیار بالا و شوت زدن بیشتر از هر بازیکن دیگر. و این بخش دوم معادله است که به افت اخیر او اشاره میکند.
هالند تا پیش از کریسمس در لیگ برتر به طور میانگین نزدیک به چهار شوت در هر بازی داشت که بیش از دو تای آن در چارچوب بود، آماری که برای گل باران حریفان کاملاً کافی است. پس از آن، این عدد به سه شوت در هر بازی و تنها یک شوت در چارچوب کاهش یافته است. درست است که او برای گلزنی به موقعیتهای زیادی نیاز ندارد اما هرچه بیشتر، بهتر.
آیا هالند نیاز به پیشرفت دارد؟
قطعا. پس از شکست تحقیرآمیز مقابل بودو گلیمت در منطقه قطبی، خودش هم به این موضوع اذعان کرد: «پاسخی ندارم. مسئولیت کامل گل نزدن موقعیتهایی را که باید گل میکردم، میپذیرم.» البته بعید است او همتیمیهایش را مقصر جلوه دهد اما به جز رایان شرکی خلاق، هیچ بازیکنی در این فصل پاس گل بیشتری برای سیتی ثبت نکرده است، وضعیتی که ایدهآل به نظر نمیرسد.

هالند در همان گفتگو به تعداد بالای بازیهای سیتی هم اشاره کرد: «نمیخواهم درباره احساسم صحبت کنم. هر وقت در زمین هستم نهایت تلاشم را میکنم و اغلب هم بازی میکنم چون تعداد مسابقات ما به شکل غیرمنطقی زیاد است.»
این مشکل رایج بازیکنان این روزها است. فوتبال همچنان به شدت فیزیکی است و هر مسابقه یک نبرد محسوب میشود، به خصوص در لیگ برتر. وقتی بازیهای اضافه لیگ قهرمانان اروپا، دو جام داخلی و جام جهانی باشگاههای تابستان گذشته را هم اضافه کنیم، افت برخی ستارههای سیتی قابل درک میشود.
بعضی از هواداران در فضای مجازی حتی پس از پیروزی برابر نیوکسل و صعود دوباره به فینال یک جام، فرصت را غنیمت شمردند تا به این نکته اشاره کنند که این تیم بدون مهاجم شماره ۹ خودش روانتر و بهتر بازی میکند. درست است که تیم ایدهآل پپ گواردیولا احتمالاً مهاجمی شبیه هالند در نوک حمله ندارد، اما ویترین افتخاراتش نشان میدهد که تا اینجا این ترکیب به خوبی جواب داده است.
از سوی دیگر، با وجود افت اخیر، هالند در این فصل برای باشگاهش ۳۰ گل در ۳۹ بازی به ثمر رسانده است. بنابراین، حتی اگر این افت باعث شود سیتی به قهرمانی نرسد، مقصر دانستن این ستاره نروژی در بهترین حالت شتابزده است. واقعیت این است که برای درخشش و ویران کردن حریفان توسط هالند، همه تیم باید درست کار کند. مصدومیتهای بدموقع، فشردگی برنامه مسابقات و تیمی در حال گذار، همگی در هفتههای اخیر نقش داشتهاند.

آیا منچسترسیتی میتواند این فصل به آرسنال برسد؟
زمان به سرعت در حال از دست رفتن است. گواردیولا در هفتههای اخیر چند بار به این ستارهاش استراحت داده است که میتواند مفید باشد اما تا زمانی که هالند روز یکشنبه برابر لیورپول تا حدی احیا شده به میدان برود، آرسنال ممکن است ۹ امتیاز جلو افتاده باشد.
در یک فصل عادی میشد با اطمینان انتظار داشت تیم گواردیولا به یک روند ۱۰، ۱۱ یا ۱۲ برد متوالی برسد، فاصله را جبران کند و کورس قهرمانی را به دست بگیرد. اما ترکیب مصدومیتها و سبک بازی مستقیمتر از همیشه باعث شده است سیتی دیگر نتواند با مالکیت بیامان توپ، بازیها را کنترل و حریفان را فرسوده کند.
بنابراین برای رسیدن به تیم میکل آرتتا، سیتی به افت محسوس آرسنال، ثبات بیشتر در مدیریت بازیها و درخشش یکی دو ستاره بزرگ نیاز دارد. هالند هم امیدوار است جریان پاس گلها هرچه زودتر دوباره به راه بیفتد.