بازتاب اشک و بغض شمسایی در اندونزی
به گزارش ورزش سه از رسانههای اندونزیایی این نشست خبری دیروز برگزار شد و شمسایی هنگام صحبت درباره فشار سنگینی که تیمش متحمل شده بهشدت تحتتأثیر قرار گرفت.
این لحظه احساسی در بخش پایانی کنفرانس خبری پیش از فینال ایران و اندونزی رخ داد. در ابتدا، سرمربی ۵۰ ساله ایران با خوشبینی از شانس تیمش برای کسب چهاردهمین قهرمانی تاریخ ایران در جام ملتهای فوتسال آسیا صحبت کرد، اما فضا زمانی تغییر کرد که او به تمجید از بازیکنان، کادر فنی و مدیران تیم ملی پرداخت؛ افرادی که به گفته او، در طول تورنمنت زیر فشارهایی «افراطی» ایستادگی کردند.شمسایی گفت:«هیچ تیمی در این تورنمنت نبود که تحت فشار سنگین قرار نگیرد. به همین دلیل میخواهم از بازیکنان، همکارانم و تمام اعضای کادر تشکر کنم که توانستند این فشار را مدیریت کنند.»
پس از بیان این جملات، شمسایی سرش را پایین انداخت و چندین بار دستش را روی چشمانش کشید. مترجم تیم ملی ایران که در کنار او نشسته بود، برای لحظاتی ترجمه را متوقف کرد و دستش را به نشانه دلگرمی روی پشت سرمربی گذاشت. دقایقی بعد، شمسایی با صدایی آرامتر به صحبتهایش ادامه داد.
شمسایی تأکید کرد:«تنها دلیلی که ما امروز اینجا هستیم، نشان دادن حرفهایگری است. میخواهم مراتب تسلیت عمیق خود را به مردم ایران که عزیزانشان را از دست دادهاند، ابراز کنم.»
به گفته او، تلاش ایران برای بازگشت به قهرمانی فقط بهخاطر کسب جام نیست، بلکه نوعی ادای احترام، تعهد و افتخار به مردمی است که روزهای دشواری را پشت سر میگذارند.
سرمربی تیم ملی فوتسال ایران تصریح کرد که در شرایط فعلی، ارزشهای انسانی بسیار مهمتر از افتخارات ورزشی هستند:«تمام این تلاشها را به آنها تقدیم میکنیم. فوتسال از اتحاد ارزشمندتر نیست. آنچه اهمیت بیشتری دارد، این است که دست در دست هم از این چالش عبور کنیم و به آینده نگاه کنیم.»
ایران موفقترین تیم تاریخ جام ملتهای فوتسال آسیاست و با ۱۳ قهرمانی در ۱۵ فینال، رکورددار این رقابتها محسوب میشود اما در فینال ۲۰۲۶، باید به مصاف اندونزی برود؛ تیمی که برای نخستین بار به دیدار نهایی راه یافته و امتیاز میزبانی را نیز در سالن «Indonesia Arena» در اختیار دارد.
در حالی که تنش و حساسیت پیش از فینال به اوج رسیده، واکنش احساسی شمسایی بُعدی متفاوت از این مسابقه را به نمایش گذاشت.
فینال ایران و اندونزی تنها نبرد دو تیم برتر فوتسال آسیا نیست؛ این بازی بار روانی و انسانی پررنگی نیز با خود دارد، بهویژه برای تیم ایران که با فشار تاریخ، انتظارات سنگین و شرایط خاص پا به این دیدار میگذارد.
