وایکینگ‌های گرینلند: علیه آمریکا، عاشق فوتبال

به گزارش ورزش سه، وقتی صحبت از فوتبالیست‌های برخاسته از گرینلند به میان می‌آید، بلافاصله نام یسپر گرونیائر تداعی می‌شود؛ ستاره‌ای که با ۸۰ بازی ملی برای دانمارک، افتخار این سرزمین است. اما فراتر از نام‌ها، در سرمای قطبی قصه‌ای از عشق به توپ در سرما جریان دارد.

جام جهانی ۲۰۲۶ قرار است به میزبانی مشترک آمریکا، مکزیک و کانادا برگزار شود، اما با توجه به اینکه ۷۸ بازی از ۱۰۴ مسابقه در خاک ایالات متحده است، عملاً باید آن را «جام جهانی آمریکا» نامید. با این حال، در آستانه این تورنمنت، چالش‌های غیرقابل‌انکاری در میزبان اصلی قد علم کرده است.

در سال‌های اخیر، موج سخت‌گیری‌های مهاجرتی در آمریکا شدت یافته و این موضوع بیش از همه گریبان‌گیر اتباع مکزیک، یعنی یکی از شرکای میزبانی شده است. از سوی دیگر، تنش‌ها با ایران این سوال جدی را مطرح کرده که آیا حضور تیم ملی ایران در خاک آمریکا تا ۵ ماه دیگر واقعاً امکان‌پذیر است یا خیر. شاید به همین دلیل باشد که فیفا از صعود نکردن ونزوئلا نفس راحتی کشیده است.

اما ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود؛ موضوع گرینلند و علاقه وافر دونالد ترامپ به تملک این جزیره، جنجال جدیدی آفریده است. گرینلند منطقه خودمختار دانمارک است و تیم ملی دانمارک هم‌اکنون در مرحله پلی‌آف برای تصاحب بلیت جام جهانی می‌جنگد. آن‌ها باید در مسیر D با چک، ایرلند و مقدونیه شمالی نبرد کنند. تحت تاثیر این فضای سیاسی، زمزمه‌هایی از بایکوت جام جهانی در آلمان و هلند شنیده می‌شود؛ اتفاقی که هرچند بعید است به وقوع بپیوندد، اما برای جشنواره فوتبال که همیشه شعار جدایی از سیاست را سر می‌دهد، خبر خوشایندی نیست.

عشق به فوتبال در دمای زیر صفر

اما بیایید از سیاست فاصله بگیریم و به قلب تپنده فوتبال در گرینلند نگاه کنیم. شاید کمتر کسی بداند که فوتبال در این منطقه تا چه حد محبوب است. از آنجایی که فیفا گرینلند را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت نمی‌شناسد، بازیکنان این منطقه تنها یک راه برای دیده شدن دارند: بازی برای تیم ملی دانمارک. با این حال، گرینلند تیم ملی مستقل خود را دارد.

آن‌ها عضو هیچ کنفدراسیونی نیستند و نمی‌توانند در تورنمنت‌های رسمی شرکت کنند، اما بازی‌های دوستانه را با جدیت دنبال می‌کنند. آن‌ها سال گذشته ۵ بازی انجام دادند؛ دو تقابل با باشگاه‌های دانمارکی، دو بازی با تیم‌های آماتور اتریش و اسلوونی و یک بازی با تیم منطقه شلسویگ جنوبی آلمان که حاصل آن یک برد، یک تساوی و سه شکست بود. آخرین نبرد جدی آن‌ها مقابل یک تیم مورد تایید فیفا، به ژوئن ۲۰۲۴ برمی‌گردد که با ۵ گل مغلوب ترکمنستان شدند.

گرینلند که حتی عضو یوفا هم نیست، ژوئن گذشته برای عضویت در کونکاکاف (آمریکای شمالی و مرکزی) اقدام کرد اما به دلیل «عدم مجاورت جغرافیایی» درخواستش رد شد. با این حال، آن‌ها دست از تلاش برنمی‌دارند و می‌خواهند به عنوان یک «کشور» در دنیای فوتبال شناخته شوند.

|
آماری خیره‌کننده؛ ۱۰ درصد مردم فوتبالیست هستند

تصویر کلیشه‌ای از گرینلند فقط برف و یخ است، اما واقعیت فراتر از این‌هاست. در این جزیره ۵۵ هزار نفری، فوتبال بخشی از سبک زندگی است. باورکردنی نیست اما حدود ۵۵۰۰ نفر (تقریباً ۱۰ درصد کل جمعیت) به عنوان بازیکن در سطوح مختلف ثبت‌نام شده‌اند؛ آماری که در سطح جهانی یک رکورد خیره‌کننده محسوب می‌شود.

همه بازیکنان آماتور هستند و اکثر آن‌ها از راه ماهیگیری امرار معاش می‌کنند. با این حال، لیگ داخلی گرینلند برگزار می‌شود و به دلیل محدودیت‌های آب و هوایی، به  عنوان کوتاه‌ترین لیگ جهان شهرت دارد. مسابقات در چله تابستان و تنها در بازه زمانی یک هفته تا ۱۰ روز به صورت فشرده برگزار می‌شود.

تمام بازی‌ها در نوک استادیوم، تنها ورزشگاه استاندارد پایتخت، انجام می‌گیرد. پیش‌ترها تماشاگران روی صخره‌های اطراف می‌نشستند، اما از سال ۲۰۱۶ سکوهایی با ظرفیت ۲۰۰۰ نفر و چمن مصنوعی باکیفیت نصب شده است. آخرین دوره این مسابقات جولای ۲۰۲۵ با حضور ۸ تیم برگزار شد که تیم «B-67 نوک» با کسب شانزدهمین قهرمانی خود، برای سومین سال پیاپی جام را بالای سر برد.

میراث گرونیائر و جادوی فوتسال

اگرچه رسیدن به سطح حرفه‌ای برای ساکنان این جزیره دشوار است، اما یسپر گرونیائر ثابت کرد که غیرممکن وجود ندارد. ستاره سابق آژاکس، چلسی و اتلتیکو مادرید که در دو جام جهانی ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ درخشید، الگوی  بزرگ جوانان گرینلندی است. هرچند در تیم فعلی دانمارک بازیکنی از این منطقه دیده نمی‌شود، اما تعاملات فوتبالی دوجانبه همچنان پابرجاست.

در نهایت، بازوی قدرتمند فوتبال در این سرزمین، فوتسال است. به دلیل سرمای استخوان‌سوز، فوتسال در سالن‌های سرپوشیده بدون توقف در تمام سال جریان دارد. در دهه اخیر، ساخت زمین‌های فوتسال در مدارس و مراکز عمومی جهش بزرگی داشته و حالا همه منتظر ظهور ستاره جدیدی هستند که از دل سالن‌های سرد گرینلند به دنیای فوتبال معرفی شود.