اجباری که تاریخ فوتبال را تغییر داد
نویر: نمیخواستم گلر شوم، مجبورم کردند!
به گزارش ورزش سه، مانوئل نویر، سنگربان بایرن مونیخ و یکی از بزرگترین نامهای تاریخ فوتبال در پست دروازهبانی، در مصاحبهای جالب فاش کرد که در آغاز مسیر فوتبالیاش، هیچ علاقهای به ایستادن درون دروازه نداشته است. غول آلمانی که با سبک خاص خود انقلابی در این پست ایجاد کرده، حالا میگوید دست تقدیر و تصمیم مربی دوران نوجوانیاش در شالکه ۰۴، او را به این مسیر کشانده است.
نویر در گفتگو با نشریه فرانس فوتبال درباره روزهای ابتدایی فوتبالش میگوید: «ما روی زمینهای سفت و بیکیفیت بازی میکردیم؛ گاهی اوقات حتی در جایی شبیه به پارکینگ. شیرجه زدن روی آن زمینها واقعاً دردناک بود و هیچکس دوست نداشت درون دروازه بایستد. در واقع این من نبودم که انتخاب کردم گلر شوم، بلکه مربی بود که مرا درون دروازه قرار داد.»
بخش دیگری از صحبتهای کاپیتان باواریاییها به حسرت همیشگی دروازهبانها، یعنی جایزه توپ طلا اختصاص داشت. از سال ۱۹۵۶ که این جایزه ابداع شد، تنها لو یاشین روسی در سال ۱۹۶۳ موفق به فتح آن شده است. نویر که خودش در سال ۲۰۱۴ و پس از قهرمانی جهان در رده سوم ایستاد، معتقد است در حق گلرها اجحاف میشود. او در این باره گفت: «آیا این ناعادلانه است؟ بله، اما ما دروازهبانها این وضعیت را پذیرفتهایم و واقعاً انتظار خاصی در این زمینه نداریم.»
علاقهمندی رسانهها به ستارههای هجومی باعث شده تا هنر سنگربانان کمتر دیده شود. نویر با انتقاد از نحوه قضاوتها افزود: «من فکر میکنم افراد خیلی کمی هستند که بتوانند عملکرد یک دروازهبان را صد در صد و به درستی ارزیابی کنند. در مورد یک بازیکن داخل زمین، همه تصور میکنند که از بازی او سر در میآورند، اما برای درک یک گلر، باید خودتان آنجا ایستاده باشید، موقعیتها را لمس کنید و از واکنشهای ناخودآگاه یک دروازهبان شناخت داشته باشید. ارزیابی این نقش نیاز به یک تخصص و مهارت خاص دارد.»
اگر آن مربی در آکادمی شالکه نویر را درون دروازه نمیگذاشت، آیا فوتبال آلمان شاهد ظهور چنین نابغهای میبود؟ پاسخ این سوال هرگز مشخص نخواهد شد ولی این را میدانیم مانوئل نویر چه با توپ طلا و چه بدون آن، تعریف جدیدی از پست دروازهبانی به دنیا ارائه داد. او ثابت کرد که حتی یک انتخاب اجباری در یک زمین خاکی و سفت، میتواند به تولد بهترین دروازهبان یک نسل منجر شود.
