سه هفته بعد از فینال لیگ قهرمانان گریه میکردم
به گزارش "ورزش سه"، کریستیان ویهری، مهمان برنامه «Legends Road» شبکه دازن که به گفتوگو با اسطورههای فوتبال میپردازد، درباره دوران حرفهای خود و خاطراتش صحبت کرد: «وقتی بچه بودم و در سیدنی استرالیا زندگی میکردم، دو رویا داشتم؛ بازی در سری آ و حضور در تیم ملی. وقتی به اینها رسیدم، هر روز برایم زیبا بود چون به زمین تمرین میرفتم. برد و باخت بخشی از فوتبال است. فینال لیگ قهرمانان را با یوونتوس به رئال باختم (1998) و سه هفته گریه کردم. اما جایی که واقعاً رنج کشیدم، زمانی بود که زانوی من آسیب دید و نتوانستم در سومین جام جهانی شرکت کنم. آنجا خیلی درد کشیدم، چون حقم بود که آنجا باشم. حتی مخصوصاً به مونیخ رفته بودم تا بازی کنم.»
ویهری سپس به دربی ایتالیا و خاطره ۵ می اشاره کرد: «اینتر–یوونتوس خودِ بازی است؛ بازیِ سال. فشار زیادی دارد، آدرنالین بالاست و همه دوست دارند بازی کنند. وقتی در سنسیرو بازی میکنی، باید بگویم سنسیرو جایی است که یک مهاجم میتواند گل بزند. سنسیرو، سنسیرو است. در واقع، بازی کردن در آن ورزشگاه یکی از رویاهای بزرگ من بود. ما هنوز هم به پنجم می فکر میکنیم.»
او در ادامه خاطرهای از ریکوبا نقل کرد: «چند روز پیش رکوبا به من گفت، اگر به گذشته برگردم، به کوپر میگفتم از ابتدا بازیام ندهد و بگذارد نیمه دوم وارد زمین شوم، چون تیم بیش از حد نامتعادل بود. بعد از ۲۴ سال هنوز داریم دربارهاش حرف میزنیم و او چنین چیزی میگوید؛ ببین چقدر برایش مهم بوده. میگفت تو و رونالدو باید جلو بازی میکردید و تیم پوششتان میداد. ببین بعد از این همه سال، آدم به چه چیزهایی فکر میکند. چون راستش را بخواهی، شاید بیش از حد به آن بازی دل بسته بودیم.»
